Uitgeblust …
Het is bijna drie weken geleden dat we verhuisd zijn van Arnhem naar Dieren. Langzaam aan verdwijnen de verhuisdozen uit beeld, werk aan de winkel blijft. Het ophangen van lampen en schilderijen, wegwerken van snoeren, vergeet ook het verven van de trap en de keuken niet en zo zijn er nog wat van de klusjes.
De adrenaline verlaat mijn lichaam, ik merk hoe moe ik ben, wat een impact een verhuizing heeft. Ik kan me er niet toe zetten om momenteel nog maar iets te doen. Mijn lichaam voelt alsof ik door een stoomwals ben geplet, alle spieren en botten doen me zeer. Ik word er knap chagerijnig van. Het is lastig voor me om hier mee om te gaan, de dingen te laten voor wat ze zijn, de tijd te nemen. Strijd in mezelf! Tussen het zelfkritiek, het niet stil kunnen zitten én luisteren naar mijn lichaam, rust nemen. Genieten van wat is …
Ik kies voor het laatste, al kost het me moeite. En ook die strijd is mijzelf is natuurlijk niet geweldig om weer op krachten te komen. Een maar al te bekend patroon, wat nu ook weer de kop op steekt. Wat is het toch lastig om patronen te doorbreken, wetende, voelende dat je manier van reageren en doen niet wijs is, toch weer sluipend er in terecht komen. Pfff….
3 comments to “Uitgeblust …”
Facebook
Twitter
Ravelry
Flickr
On September 28th, 2006 at 11:21, Lunadea said...
Hoe bekend. Ook ik zit al weken in een verhuizing, en nu het einde (de sleuteloverdracht) nadert kan ik mezelf ook nog maar moeilijk aan de laatste klusjes toezetten. Het is alsof je de rust al kunt voelen die daarna zal komen, maar toch zullen er eerst nog een aantal flink drukke dagen aan vooraf gaan. Helaas…want zoals je schrijft. de adrenaline is ondertussen al opgebrand tijdens eerdere drukke dagen.
Verhuizen, voorlopig was dit de laatste keer! ;)
Lunadea
On September 28th, 2006 at 17:52, Laïs said...
naar voor je, maar je kunt tijdens stress alleen maar terugvallen op oude mechanismen. Dus laat het maar liever even zo… het is blijkbaar toch nog functioneel, het houdt je immers overeind.
Probeer maar elke dag tenminste een van de vele leuke dingen in te plannen en wat rust te nemen om je batterijtje wat te laden. En wees vooral zeer lief voor jezelf
knuffel Laïs
On September 29th, 2006 at 13:34, Isis said...
Oh wat herkenbaar!
Grappig trouwens, ik wist niet dat je in Arnhem had gewoond en nu in Dieren. Heb zelf ook in Arnhem gewoond en ben vanuit daar naar Amsterdam verhuisd.
Heel veel succes daar!
liefs
Is*