Helygen Celli

Spinles II

Vrijdag was de tweede spinles bij Betty in Apeldoorn; een les waarin ik weer heel veel geleerd heb.
Mijn huiswerk zag er goed en regelmatig gesponnen uit, ik kreeg de complimenten. Heel fijn, ik vond het zelf moeilijk te beoordelen of het niet te sterk of te zwak was getwist. De klos met gewassen en gesponnen wol hebben we omgespoeld. Boeiend om te zien hoe dan de draad nog regelmatiger word. De witte en donkerbruine draad heb ik samen getwijned. Net als bij het eerste spinnen, zaten mijn handen, voeten en hoofd goed in de knoop. Na enige tijd kreeg ik de slag te pakken en begon Betty mij af te leiden door kleine plukjes lontwol toe te voegen, waardoor de draad een tweed-achtig effect kreeg.

Ik was nog niet bijgekomen en ik kreeg de volgende uitdaging al weer voor mijn kiezen; het navajo-twijnen. Dat zag er ingewikkeld uit zeg, maar al doend kreeg ik ook dit in mijn vingers. Kijk maar naar de witte draad op de foto. Ik vind het heel leuk om te doen, een techniek die ik in de toekomst regelmatig ga gebruiken om mooie ronde garens te maken voor mijn sokken.

Natuurlijk heb ik in de les ook weer gesponnen. Op drie verschillende wielen, mijn eigen wiel had ik namelijk dit keer thuis gelaten, een Louet S10, een Ashford van een liggend type en een Scandinavisch liggend spinnewiel met een dubbele aandrijving. Fijn om zo verschillende spinnewielen te leren kennen. Ik ben het een beetje kwijt wát ik gesponnen heb; in ieder geval rood gekleurde merino-lontwol en mohair. Het spinnen van de lontwol ging geheel probleemloos, iets wat me tot nu toe nog niet gelukt was. Wellicht is mijn eigen lontwol al te vervilt, ik ga het nog eens proberen. Een nieuwe uitdaging was het spinnen van mohair. Oj, wat is dat glibberig en zacht, dat zal heel wat oefening vragen om het fijn te kunnen spinnen.

In de koffiepauze hebben we buiten een aantal zakken met vachten bekeken. Hoe ziet een vuile vacht er uit, wat zijn de bruikbare delen, wat is gewoon vuil en wat is een heleboel uitvlooiwerk om de vacht te ontdoen van strootjes, stront en zaadjes. Gevoeld aan wol van de Shetland in verschillende kleuren, zwarte Ouessant en rode Manx Loghtan. Het verschil in dikte en lengte van de haren, verviltingseigenschappen en toepassingsmogelijkheden. Kortom materiaalkennis :-)

Enfin, het was goed mijn moppie met uit Apeldoorn opkwam halen, met een zak met restanten van de Manx Loghtan en twee vachten van de Ouessant ging ik naar huis. Een paar weken terug zei ik nog, ik geloof niet dat ik er ga beginnen, het uitvlooien van een vacht. Ik ben gezwicht voor de verleiding en ga het gewoon proberen :-)

De derde spinles is over drie weken. Ruim de tijd om mijn huiswerk te doen; ik heb aardig wat wolletjes om te spinnen. Zwartbles, witte merino lontwol, een pluk donkere Shetland en mohair. Als het even kan wil ik ook wat van de Ouesant en de Manx Loghtan hebben gesponnen. Ik ben geloof ik besmet met het spin-virus :-)