Time-out
Schreef ik vorige week nog heel enthousiast over de sleutels voor de toekomst, die we vanuit het reintegratie-traject hebben meegekregen, heeft nu voor mij dit hele traject een time-out gekregen. In de eerste vier weken bewandelden we het traject naar binnen, in de opvolgende drie weken het traject naar buiten, richting de arbeidsmarkt. Deze stap komt voor mij veel te vroeg, werd ik me bewust. Tijd voor een time-out heb ik in overleg besloten ….
Vorige week heb ik voor het eerst sinds maanden weer een fikse paniekaanval gehad. Het deed me beseffen hoe dun de grens is tussen mijn binnen-en buitenwereld. Hoewel ik me steviger voel, dan ooit in mijn leven, is de stevigheid in de basis nog steeds zeer fragiel. Tijd voor een stapje terug, het hervinden en verstevigen van mijn basis. Gegrond en gecentreerd te raken… Mijn sleutel voor de toekomst geeft me handvaten hiervoor…
Ik
Aardt
IJzer
Moedig
Een schitterend gedicht dat mijn sleutel ondersteunt heb ik vorige week van een van de deelnemers gekregen. Ik was zeer ontroerd toen ik dit mocht ontvangen. Misschien dat ik het deze week ook op mijn weblog zet. Een ander geschenk was een anker; een zakje gevuld met houtkorrels aan een lang touw. Het laten ploffen van dit zakje op de grond, zet me met beide beentjes op de grond. Ook heb ik een rode jaspis gekregen; een steen die ik notabene vaak weggeef, maar waarvan ik niet op het idee kom om hem mezelf te schenken. Dankbaarheid alom …
Facebook
Twitter
Ravelry
Flickr