Helygen Celli

Landelijke spindag

Vanmorgen vroeg ging mijn (licht)wekker, een uur of zeven was het toen ik mijn ogen open deed. Erg vroeg, het was nog donker buiten, als de nachten langer worden ben ik niet zo’n vroege vogel. Vandaag koste het me echter geen moeite om op te staan. De Landelijke Spindag, waar ik al een paar weken naar uit heb gekeken. Half negen werd ik opgepikt om richting Elspeet op de Veluwe te rijden, relatief dichtbij, met een dik half uur waren we er.

Hoewel ik de verhalen al had gehoord, keek ik mijn ogen uit. Een grote zaal vol stoelen en vooral vol spinnewielen in alle soorten en maten. Geweldig wat een gezicht! De leden van de yahoogroup Doornroosjes waren door hun zelfgebreide roosje heel makkelijk herkenbaar. Leuk om zo weer mensen te ontmoeten, gezichten achter de namen te zien. Jannie, Jeanette, José, Alet, Odette, Ineke en andere nieuwe gezichten en oude bekenden, teveel om op te noemen…

Terwijl de jaarlijkse ledenvergadering aan de gang was, werd er lustig op los gespind. Ik ben er echt van onder de indruk, ik heb er geen woorden voor zoveel wielen te zien draaien. Na de vergadering was het Show-and-tell, dit vond ik het leukste deel van de dag. Leden konden hun werk laten zien, het mooiste stuk wat ze dit jaar gemaakt hebben. Genieten van zoveel kunstig en huisvlijt. Mooi weefwerk, vervilte moebiustassen, verfijnde kanten-omslagdoeken, schitternde jasjes en leuke kleurrijke sokken… Inspirerend te zien wat anderen met hun gesponnen draden maken; in modellen, in kleur, in eenvoud en complexiteit.

Na de lunch was een interview met de spinner van de langste draad van 2007. Vragen over de werking van het spinnenwiel, de verschillende onderdelen, technieken, onderhoud en wat nog meer. Ik heb niet echt opgelet moet ik zeggen. De hoeveelheid indrukken waren me wat teveel geworden, wat dat betreft kon ik het goed voelen dat ik de afgelopen week een aardige tik heb gehad. Ik heb gewoon lekker zitten spinnen :-)

In een apart zaaltje hadden verschillende leden een tafeltje gehuurd om hun waren aan de man te brengen. Grote verleidingen van zakken met vachten, spintollen, verfstoffen, gekleurde vezels. Een kleurrijk geheel waar je heel hebberig van word. Ik had mijn slag al geslagen. Al een paar weken liep ik met de wens voor een kaardmolen rond. Tweedehands zijn ze echter zeer moeizaam verkrijgbaar. Tot mijn verrukking hoorde ik Betty het magische woord uitspreken. Een koop was snel gesloten :-)

Ook al was ik toen ik thuis kwam erg moe, kon ik het niet laten de kaardmolen nog even te proberen. Wat een gemak zeg, ondanks dat ik niet niet helemaal handig was, had ik in een half uurtje tijd evenveel wol gekaard als waar ik normaal een middag over doe en dat zonder zere armen. Helemaal geweldig, ik ben er intens blij mee!

Morgen een rustig dagje, om alle indrukken te verwerken en weer een beetje bij te komen. De landelijke spindag, bijna een spoel shetlander in een fijn draadje vol gesponnen. Al met al een super gezellige geslaagde dag, volgend jaar ga ik weer.