The Moses Code

Gisteravond ben ik met een vriendin naar de film geweest. Een bijzondere film, op een bijzondere locatie, De Dierense Toren, gewoon hier op loopafstand, geen reis door het land was nodig. The Moses Code wordt gezien als het vervolg op The Secret. Een stapje verder van het creeëren voor jezelf naar dienstbaar zijn naar het geheel.

Oneness.

Online Videos by Veoh.com

Bekijk de trailer

Ook deze film is op zich niets nieuws, de boodschap wordt al eeuwen in andere woorden verspreid. Het is echter de vonk van bezieling die bij mij weer even flink opleefde. Wáár draait het nu eigenlijk om in mijn leven, wat is nu werkelijk belangrijk? Waarom leef ik hier op Aarde, wat is mijn bestemming?

Voor mij ging The Secret, met de wet van aantrekkingskracht over een van de vele stappen in je persoonlijke ontwikkeling. De kracht van creatie, manifesteren van datgene wat je wenst. Het kwam op mij echter nog teveel ego over, vooral gericht op materiele zaken. The Secret miste voor mij iets heel essentieels; verbondenheid met het geheel vanuit het Goddelijke.

Juist dit aspect kwam voor mij in The Moses Code heel mooi naar voren. De kracht van zielsontwikkeling, als hart en hoofd in verbinding zijn met het Goddelijke, de spirituele verbinding geleefd word. Dat wat zich kan manifesteren als je geeft, vanuit werkelijke dienstbaarheid en verbondenheid. De ziel die kan geven, omdat het alles heeft wat ze wenst….

Ach, ik kan er vele woorden aan spenderen, wat ik nu precies voel van binnen, waar de film op resoneert. Met het verwoorden gaat het hoofd er tussen zitten, het hart dat voelt en ervaart de verbinding met mijn essentie. Ik kan nog maar één ding zeggen, als je de gelegenheid hebt, ga de film zien en luister en voel hoe het bij jou resoneert.

One comment to “The Moses Code”

  1. 1

    On April 5th, 2008 at 15:26, Gerda said...

    Hoi Janneke, ik kom even bij je kijken. De film klinkt mooi, in elk geval roept het bij jou een goed gevoel op, weer eens de essentie ervaren.
    The Secret riep bij mij eigenlijk vooral aversie op, ik heb er via de Volkskrant waar ik mee deed aan een aantal “cursussen” die overigens heel zinnig waren vaak, met een aantal over zitten mailen.
    Het leven is m.i. vaak niet maakbaar, en inderdaad heel erg ego gericht.

    groetjes, Gerda (die je nu nog even mailen gaat)