Overprikkeld
Bron foto : Flickr
Een ongelofelijke innerlijke onrust, ongemerkt ben ik toch weer aardig overprikkeld geraakt. De afgelopen paar maanden ging het behoorlijk goed. Geen last van depressies, paniekaanvallen of innerlijke onrust, wel nog steeds die slepende vermoeidheid waar ik al jaren mee te kampen heb.
De laatste vijf maanden ga ik twee of drie keer per week voor antroposofische therapie naar Arnhem. Bewegingsoefeningen via Euritmie en Lichaamsinwrijvingen via uitwendige therapie helpen me om de harmonie in mij zelf te vinden; bescherming, aarding – de balans tussen binnen en buiten te ervaren. Ik kan er geen woorden aangeven; het reikt me iets heel essentieels aan wat in vele jaren van andere therapie zocht, maar niet vond. Tja, en dan stormt het nu weer even ….
Het zij zo! Even terug, pas op de plaats. Welke oefeningen helpen mij het beste om de verbinding met mijzelf weer te ervaren? Een stukje vertrouwen, in plaats van radeloosheid of angst dat er weer een moeizame periode kan komen.
Keuzes maken en zorgen voor rust. Gisteren was KIP-pen in Zutphen, volgende week de Farm and Country fair in IJzerloo. Hoe leuk ik dat ook vind, nu even niet – net als internettten, te veel prikkels in mijn hoofd. Gewoon lekker rustig aan doen en de energie weer naar beneden brengen. Werken met de handen in de tuin, spinnen, wassen en kaarden van vachten – dat helpt!
5 comments to “Overprikkeld”
Facebook
Twitter
Ravelry
Flickr
On June 15th, 2008 at 12:43, Mieke said...
Wat vervelend, maar op de weg omhoog heb je altijd stukjes stilstaan of dalen, vervolgens stijg je weer verder. Ik heb altijd het gevoel dat dit nodig is om de stappen vooruit die je voor die tijd hebt gemaakt ‘vast te zetten’.
Sterkte, doe lekker rustig aan.
On June 15th, 2008 at 20:08, José said...
Mooi zo, het leest alsog je geen paniek voelt over ‘even terugvallen’, omdat je het ziet als even bijkomen! Lekker je voeten op de grond, die daar waarschijnlijk net als hier zo heerlijk afwisselend heet en droog is en dan weer nat en fris. Jammer dat je waarschijnlijk niet in Aalten bent, volgend weekend, maar genite maar van je vachten!
On June 19th, 2008 at 10:52, Hannah said...
Soms moet je gewoon pas op de plaats maken en tot jezelf komen. Gewoon doen hoor! Neem de tijd.
Ik wilde nog even terug komen op je vraag over de foto’s van de springbalsemien op mijn blog. De eerste foto heb ik gemaakt in Duitsland, dat was vorig jaar. De tweede foto heb ik niet ver van mijn huis gemaakt. Ze staan massaal in de berm van een onverhard landweggetje vlak bij het bos. Het was wat later in het seizoen. In mijn tuin heb ik er geen staan tot nu toe.
On June 19th, 2008 at 14:09, Hannah said...
Hier ben ik nog een keer. Ik vergat nog te antwoorden op je vraag over mijn kat Jasmijntje. Ze is geen perzische kat maar een raszuivere Britse Korthaar. Die hebben ook een beetje plat gezicht, net als de perzische kat. Ik noem dat ook wel ‘een platgeslagen smoel’, niet erg aardig misschien maar ik vind het dan ook niet het mooiste van deze rassen, ik vind vaak een spitsere kop mooier om te zien. Maar ten eerste hebben we haar gekregen en mag je een gegeven kat niet op haar gezicht kijken (een gegeven paard niet in de mond kijken) en ten tweede is ze zo ontzettend lief! Deze kat is de goedheid zelfe! En daar kunnen uiterlijkheden natuurlijk niet tegenop.
On June 20th, 2008 at 23:11, Martine said...
Het helpt ook even stil te staan bij je paniek en angst. Voel dit gewoon maar eens zonder oordeel, rustig doorademen en de angst en paniek gaan dan ook weer voorbij! Het voelt even heel rot om te doen, maar als je hieraan gewend bent, ben je niet zo lang angstig en in paniek. Neem de tijd, dat heb je soms gewoon nodig!