Oma-kriebels …

Nog iets minder als drie maanden, dan hopen we ons kleinkind in de armen te kunnen houden. Ik moet bekennen dat ik behoorlijke oma-kriebels begin te krijgen.

Zondag was ik bij mijn schoonzus en zwager op bezoek, die opruiming hadden gehouden in hun kinderspeelgoed. Hun jongste wordt al weer drie jaar… Het bovenstaande heb ik buit gemaakt, het zal nog wel goed een half jaar in de kast staan, maar dat geeft allemaal niet. Ik hou van dat duurzame houten speelgoed, iets wat ik zeker zelf zou kopen voor de kleine…. Ze hadden voor ons ook twee katoenen dekentjes voor in het ledikantje en een slaapjezakje waar mouwen en een extra wollen binnenzak ingezet kunnen worden. De slaapzak heeft een nieuwe rits nodig, geen probleem om die er even in te zetten. 

Gisteren waren we even op bezoek bij de aanstaande moeder, wat zag ze er toch mooi en stralend uit. Echt een zwangere vrouw die zich lekker voelt, heerlijk om te zien. Afgelopen weekend hebben zij de baby-kamer geverfd en ingericht, die moesten we natuurlijk even komen bekijken. Ze hebben een heel mooi en gezellig kamertje gemaakt. Kasten gevuld met al dat kleine babyspul, kleding, luiers, slabben en mooie lakentjes gemaakt door de schoonmoeder, helemaal klaar voor de komst van de kleine.

Tja, dan heb ik toch wel even de tranen in mijn ogen. Oma-kriebels, trots, begaan met en betrokken bij de aanstaande ouders, natuurlijk ook een tikje bezorgd. Hopelijk op een gezonde wijze en niet te beklemmend.

Ik merk dat ik er emotioneel onder ben; toch verwarrende gevoelens omtrent mijn eigen bewuste keuze zelf geen kinderen te krijgen. Met al die depressies van de afgelopen jaren, zag ik het moederschap helemaal niet zitten. Mijn eigen leven ervaarde ik al moeilijk genoeg, de zorg voor een kleine zou echt te veel zijn geweest voor de draagkracht die ik psychisch had. Is het nu toch het moeder-instinct wat opspeelt? Ik kan het geen verdriet of spijt noemen, wat het dan wel is kan ik nog niet benoemen. Wat ik wel voel is, is dat het een helend proces is.

3 comments to “Oma-kriebels …”

  1. 1

    On September 17th, 2008 at 08:26, Hannah said...

    Ik kan me goed voorstellen dat je daar verward door voelt. Maar je hebt toen toch een keuze gemaakt die op dat moment goed was voor jou!

    Het is heerlijk dat je tóch Oma mag worden. Ze zeggen altijd dat Oma worden nog leuker is dan moeder worden omdat je vooral de leuke dingen mag meemaken en dat de ouders hun kindje lekker weer mee naar huis nemen zodat je ook aan je rust toekomt.

    Geniet er maar van! Leuk dat je al die mooie spulletjes al in huis hebt.

  2. 2

    On September 17th, 2008 at 10:48, Jeannette said...

    Helemaal met Hannah eens.
    Je zal een leùke en jonge oma zijn, en het is ook super om zo’n heerlijk jonge oma te krijgen als nieuw wereldburgertje!
    Laat het allemaal gebeuren, en geniet wat je genieten kunt, niets moet, het màg!

  3. 3

    On September 20th, 2008 at 09:50, Martine/mintaka said...

    Wat een mooie speelgoed allemaal! Ik zou wel jouw kleindochtertje willen zijn :-)
    Ik kan me voorstellen dat het ook wel moeilijk is voor je… Ik worstel zelf nu ook een beetje met dat vraagstuk: kindjes ja of nee… Het is moeilijk…
    Maar als de baby er is, dan kan je heerlijk genietn en verwennen! En het leuke is dat je NIET hoeft in te staan voor de opvoeding, maar dat je in een luxe positie terechtkomt ;-)