Oma i.o.
…. de laatste foto’s van 2008 …
Oudjaarsmiddag waren we even bij onze kleindochter op bezoek. Zo’n kleine wil je toch regelmatig zien, het is een klein wonder. Je wilt haar leren kennen, zeker omdat we over een een tijdje ook oppas-opa en -oma worden. Overbezorgd en bang dat ik het niet goed doe … Al zegt iedereen dat ik me niet druk moet maken, je het vanzelf leert, doe ik het natuurlijk toch. Zouden ze dan toch gelijk hebben, denk ik bij mijzelf als ik Daisy al met ietsjes meer vertrouwen overneem?
Hoe is het met het meisje?
Ze heeft waarschijnlijk BINE, een vorm van epilepsie waarvan de oorzaak onbekend is. Eerst moeten alle andere vormen van epilepsie worden uitgesloten – vandaar al die onderzoeken die ze gehad heeft. Regelmatig op bezoek bij de kinderarts ter controle. Eind januari hebben ze een afspraak bij de neuroloog.
Sinds ze thuis is heeft ze een paar aanvallen gehad. Met de kerst is er bloed geprikt om te zien of de medicijnwaarde in orde is. Dit bleek dus aan de lage kant te zijn, Daisy krijgt nu meer medicatie. Een bijwerking van de medicijnen is wel, dat ze nu meer last heeft van darmkrampjes.
Nieuwjaarsdag stond het gezinnetje onverwacht bij ons voor de deur. Wat een grote verrassing! De tassen werden uitgeladen, de kachel snel een stuk hoger gezet, een bedje geimproviseerd …. Voor de gelegenheid mocht ik Daisy een flesje geven. Voor mij de eerste keer in mijn leven dat ik dat doe. Bijzonder hoor, een kindje zo te voelen werken met haar lijfje en steeds tevredener te zien kijken als haar buikje zich vult.
Oma in opleiding, dat voel ik me echt wel :-)
3 comments to “Oma i.o.”
Facebook
Twitter
Ravelry
Flickr
On January 3rd, 2009 at 15:07, Elske said...
Lieve Oma,
Fijn om te lezen dat je al groeit in je oma-rol.
Fijn ook dat er nu een diagnose is bij Daisy.
Met veel belangstelling heb ik de info op de site gelezen en het moet voor jullie en de mams en paps fijn zijn om te weten dat er geen ontwikkelingsstoornisen zullen zijn en dat het vanzelf verdwijnt.(als het idenrdad BINE is)
Toch zullen de momenten van de aanvallen angstig blijven. Het blijft een naar gezicht, zeker bij zo’n klein wurmpie.
Blijf genieten !!!!!!
Groetjes,
Elske
On January 5th, 2009 at 15:19, Zoetegoed said...
Wat is Daisy al veel veranderd!
En jij gaat het zeker goed doen als oma, no doubt!
On January 7th, 2009 at 19:46, Hannah said...
Wat mooi om deze foto’s te zien. Ik hoop dat alles snel op de regel zal zijn met medicijnen enzovoorts zodat het echte genieten kan beginnen.
Het feit dat je je onzeker voelt gaat je juist een goede oma maken: uit alles blijkt dat je het goed wilt doen en dat je daarbij stil staat. Het komt goed, écht!!