Helygen Celli

WIP: Johanna

The challenges of a knitting project…..
Why does knitting sometimes causes fear.
Elimination of fearfactors.
Lets cast on!

Op Ravelry loopt een motivatie-draadje het durfalproject; GROTE dromen worden waar: “Niet meer uitstellen, niet meer links laten liggen, niet meer niet-aan-durven beginnen. Hier gaan we gewoon onze grootste uitdaging aan”

Vier dagen geleden schreef ik nog: “Het zijn bij mij ook de grotere projecten, waar ik niet zo vaak aanga. Ben altijd bang dat mijn smaak veranderd is in de tijd dat ik een vest brei, het te klein of juist veel te groot maak, een model / kleur kies wat me toch niet staat … zou ik toch zonde van mijn tijd en materiaal vinden. Allerhande smoesjes kan ik bedenken, typisch gevalletje faalangst :-) Er staan inmiddels een paar modellen al bijna een jaar in mijn queue die ik nog steeds leuk vind. Wellicht ga ik me er toch eens aan wagen – ik begin met een proeflapje …. ;-)“

Ik brei liever 10 paar sokken dan 1 trui.  De sokken passen niet meer in mijn la en ik ben hard aan een nieuwe trui toe. Tijd om de stap te nemen. Het durfalproject heeft me er toe gezet, gewoon te gaan beginnen. Johanna, een patroon uit een boekje van Berroco wil dus gaan maken. En wat me toch tegenhoudt… ik weet het niet eens meer precies. Het model kan het niet zijn, dat is zo’n typisch Janneke-kledingstuk. Kleur, bepaal ik zelf toch? Toch van de zotte dat ik van een breiproject een knoop in mijn maag krijg?

Pffff… de eerste stappen zijn gezet. Ik heb het patroon van Johanna weer opgedoken uit de kast, garen gepakt uit de doos en proeflapjes gebreid. Ik wil de grijze en roze/paarstinten Klazien’s Kreatie Shetlands Wolle uit mijn stash hiervoor gebruiken. Met dubbele draad en naalden 4,5 kom ik uit op 18 st / 24 rijen ipv de 17 st / 22 rijen uit het patroon. Gezien het gigantische oversized effect van dit vestje hou ik de grote maat aan.

Nu ik het patroon zie, weet ik ineens weer waar ik tegen aan zat te hikken; het lijf wordt vrijwel aan één stuk gebreid. Dat betekent dus meer dan 200 steken op de naald. Na die superlange toeren van mijn Danish Tie-shawl of Pinwheel, waar ik er zo’n 500 op de pennen had is  het peanuts. Wat kan er nu nog in de weg zitten om het project op de pennen te zetten?

Nu nog even puzzelen op de kleurverdeling en doorrekenen of ik genoeg garen zal hebben. Misschien een aanvulling met Evilla Artyarn? Het zou een mooie deuk slaan in mijn voorraad garen. Anders … wat een straf om op de handwerkbeurs een aanvulling te moeten kopen ;-))