Helygen Celli

Weer een week …

1. Playing, 2. Sockart , 3. Sockart, 4. Kiila, 5. Pantino, 6. Playing

…  voorbij gegaan, gevlogen kun je beter zeggen!

Een bezig weekje, waarvan ik nu behoorlijk moe van ben. We zijn volop bezig om de voortuin te (re)organiseren. Ieder dag een uurtje of wat zijn we bezig om onszelf niet op te blazen. Van een paardebloemen met mos voormalig grasveld in iets wat er leuk uit ziet, maar op het Noorden toch ook onderhoudsvriendelijk is. Het gras is er uit, er zijn borders geplaatst en we hebben bijna 500 kilo grind gestort. Er is nog volop tuin over om te beplanten; het zal voornamelijk lavendel en klimop worden. Mijn lievelingsplanten die niet zo gek veel onderhoud nodig hebben.

Met lamme armen van het spitten en tillen, toch nog wat gebreid deze week. Lekker buiten op het terras, onder het grote uitklapscherm was het goed toeven. De Kiila’s zijn klaar, dit was een mystery sok van de groep sock knitters anonymous op ravelry. Een eenvoudig en krachtig ontwerp van Yarnissima. Het garen is een streng Storm in the Attic lumen sok; een wol/tencel mengeling, die ik zelf geverfd heb in een mauve-tint met een toefje heide. Een heerlijk garen om te verven en te breien. Voor het breien van gekruiste steken vind ik het iets minder geschikt; de steken zien er wat minder scherp uit als ik gewend ben.

Het mouwvestje voor Daisy, van een mooi katoenen garen op naalden 4, is twee avondjes werk geweest. Gisteren, op onze oppasdag, was het wat koud in huis en kon ze het al mooi dragen. én poseren voor de foto natuurlijk! Meiske heeft lange armen voor haar leeftijd/lengte,  een familietrekje. De mouwlengte van het patroon (maat 6 tot 9 maanden) bleek nu al te kort, verlengen met een boordje dus.

De twee soklappen zijn geinspireerd op de kleuren die ik in mijn brokken labradoriet zag. Vergrijsde blauwen, groenen en lila. De linkse lap heeft brede strepen, de rechterlap is een geleidelijke gradiënt. De rechterlap laat zich mooi combineren met het patroon waar ik eerder deze week de inspiratie voor kreeg. Een fijn gevoel als het idee en het garen een mooi geheel vormen en zich tot een patroon laten uitwerken.

Wat minder blij werd ik van het jasje wat ik van zelfgesponnen en geverfde garens aan het breien was. Een mooi garen in allerhande groen tinten. De steekverhouding van mijn garen bleek gewoonweg niet te werken met die van het patroon, zelfs de grootste maat aanhoudend, leek het te klein te worden. Uithalen en opnieuw beginnen, tot twee maal toe. Ik geeft het op met de bestaande patronen, keer op keer klopt het net niet.  Ook hier zal ik eens zelf aan het ontwerpen slaan.

Hoewel de voortuin nog niet helemaal klaar is, geef ik mezelf even een rustpauze. Zaterdag is er schaapscheerdersfeest in Loenen, waar ik met mijn spingroep de hele dag aanwezig zal zijn om het spinnen te demonstreren.  Vorig jaar was het heel erg mooi weer en was er volop belangstelling. Ik ben heel benieuwd hoe het dit jaar zal zijn – de weersverwachtingen zijn op dit moment bewolkt en zo’n 15 graden. Dan komen al die handgesponnen sjaals, mutsen en sokken echt wel van pas ;-)