Archive for May, 2006

Stil!

Pimpelmees

(bron foto)
Luister naar de Pimpelmees

Vanmorgen werd ik wakker,
de wind ruist door de bomen,
de zon brandt op het raam,
wat is het stil vandaag!

De vogels zijn gevlogen,
familie pimpelmees was hun naam
Af en aan, af en aan,
weken achtereen …
vlogen zijn hun scherpe baan
onder dak en tussen muur
een klein gaatje.

Blauwe petjes weken lang
een snavel vol wormen
gescharrel in de tuin,
een liedje in de bomen,
het is stil,
het nest is uitgevlogen.

Tsi tsi tsit, si si sirrr,
dag kleine vriendjes
genoten van jullie zilveren lach!

Spinnen

Spinnen, ondanks oefenen, kreeg ik zelf het gevoel niet in mijn vingers. Spinnen op de benen, met stokjes, geimproviseerde spintollen, het was het net niet helemaal. Al een tijdje was ik op zoek naar een workshop, om het spinnen, wat ik als kleine meid goed kon weer op te pakken. Onlangs kwam het er dan van; een leuke workshop “Spin je eigen Levensdraad“. Een combinatie van leren spinnen, symboliek en je eigen levenslijn bekijken. Wat heeft je gevormd?.

Spinnen

Het was een ervaring op zich, waar ik mezelf alleen al tijdens het spinnen op alle vlakken weer ontmoet hebt. De wol die zich onder mijn vingers tot een draad liet vormen. Gedrevenheid, bang zijn fouten te maken, voorzichtigheid, de ruimte niet durven nemen, afwisseling tussen ontspannen zijn en opgedraaid zijn, intens genieten, veelzijdige gerichte aandacht en uiteindelijk enorm veel vreugde en plezier, stralend helemaal mijzelf zijn. Een draad, onregelmatig en vol verrassingen, precies zoals ik ben.

In de loop van de weken had ik allerhande voorwerpjes verzameld die voor mij een verhaal in zich hebben, een herinnering met zich meedragen. Veren, takjes, kiezelstenen, draadjes, bedeltjes en enkele kristallen. De in groentinten gesponnen draad hebben we dubbel getwijnd. Aan de deze draad, mijn levensdraad, heb ik vervolgens afgestemd op mijn gevoel de voorwerpjes verbonden. Losjes geknoopt, stijf en dik vastgebonden, dicht opeen geklemt of juist heel v r i j.

De levenslijn, hoe betekenisvol.
Herinneringen aan fijne en ook minder prettige gebeurtenissen lieten hun plekje en betekenis voor mij, nu op dit moment in het leven zien. Eén belangrijke gebeurtenis enkele jaren geleden, liet nu een zachte ruimte in de levenslijn zien, een trauma wat geheeld is. Een dik ingepakte steen liet een nog niet verwerkte gebeurtenis zien, een die ik voel maar niet ken, verbonden aan een voorgaande levenslijn. Het begin van mijn levenslijn oogt zwaar, al gaande weg komt er meer ruimte, lichtheid en vooral veel kracht. Precies wat ik in mijn leven ervaar…

Al enige tijd gaat mijn aandacht uit naar oudere ambachten en huisvlijt, als meditatieve en creatieve techniek. De rust en concentratie, de vrijheid en eigenheid, de energie die je in een project kan leggen. De gesponnen wol ga ik in combinatie met viltwerk, weven en breien verwerken tot kledingstukken. Ik werk momenteel met een handspintol en een eenvoudig weefraam, te zijnertijd wil ik wellicht overgaan tot de aanschaf van een spinnewiel en een weefgetouw.

Tranen

Klaproos

De hemel huilt
schreit met mij mee
tranen blijven steken
vergoten door moeder aarde

Rondrazende gevoelens
van binnen zo ook buiten,
stormen blazen
waaien mijn hoofd helder

Zoveel liefde
herinneringen …
mijn zonnetje
in mijn hart

Testament van een kat

Archie

Archie, de zwart-witte dame met een zeer eigen willetje, die luid en duidelijk laat merken wat ze wil. Als Stier kon ze genieten als de beste, met een Ram ascendant liet ze zich duidelijk gelden. Het is stil in huis zonder het meissie. Je verwacht haar ieder moment weer, dat ze aan komt lopen uit de tuin, met een flinke sprong op je buik springt terwijl je ligt te slapen. Van die kleine dingen …

Vlekje en Archie waren geen vrienden, ze tolereerden elkaar. Je merkt nu wel dat ook Vlekje haar ook mist. Hij loopt haar te zoeken en is aanhankelijker dan ooit…. Snotter :-(

De reacties van vrienden, kennissen en mede-loggers zijn hartwarmend. Ze doen me heel goed. Enige tijd geleden heb ik aan een vriendin het testament van een kat gestuurd, toen zij haar kat moest laten gaan. Nu kreeg ik hem weer van haar terug, en ja, een ding is zeker, te zijner tijd zullen wij weer een nieuwe kattekop in ons gezin opnemen. ;?.

Terwijl mensen zich het hoofd breken over het schrijven van hun testament hebben katten de oplossing al lang gevonden:

Wanneer mensen sterven , maken zij een testament
om hun huis en alles wat zij hebben
na te laten aan hen die zijn liefhebben
Ik zou ook zo’n testament maken
als ik schrijven kon:

Aan een arme,verlangende, eenzame zwerfkat
zou ik mijn gelukkige thuis nalaten
mijn etensbakje, mijn donzig bedje
mijn zachte kussen, mijn speeltjes
en de zo geliefde schoot
de zacht strelende hand
de liefdevolle stem
de plaats die ik in iemands hart had
de liefde die mijn uiteindelijk
aan een vredig en pijnvrij einde hielp
gehouden in een liefdevolle arm

Als ik doodga zeg dan alsjeblieft niet:
“Ik wil nooit een dier meer,
het verlies doet me teveel pijn”

Maar zoek een eenzame, ongeliefde kat uit
en geef hem mijn plaats

Dat is mijn erfenis
De liefde die ik verlaten moest
is alles wat ik geven kan…

Archie …

Archie

We all come from the Goddess,
and to Her we shall return.
Like a drop of rain,
flowing to the ocean

Vanmiddag hebben we geheel onverwacht
afscheid genomen van Archie.

Hartfalen, gevolgd door trombose
ze heeft een kort lijden gehad,
we hebben haar in laten slapen,
zacht en rustig is ze gegaan,
de oversteek naar Zomerland

Soms er zo zoveel wat je voelt,
dat er geen woorden zijn…
Ons meissie, 15 jaar bij ons geweest,
verdriet en tranen, ongeloof….

Ze heeft een goed leven gehad
we zullen haar vriendschap,
luidruchtig knor, keiharde kopjes,
gekibbel met Vlekje en haar
andere streken missen.

Archie wordt gecremeerd,
we geven haar een plekje in onze nieuwe tuin.