Helygen Celli

Al enkele jaren ben ik geboeid door de symboliek van het labyrint. Het duikt geregeld op in mijn leven en in mijn dromen. Zo ook de afgelopen nachten, het werd me duidelijk, doe er eens iets mee!

Het symbool van de labyrint is heel oud, o.a. gevonden in een graftombe in Sardinië, daterend ruim 2500 jaar voor Christus. Het is gevonden op kleitabletten in Zuid-Griekenland. Etruskische kruiken uit het einde van de 7e eeuw. Een labyrint dat tot mijn verbeelding spreekt is het vingerlabyrint in Rocky Valley bij Tintagel, Cornwall. Helaas heb ik het niet zelf gezien. Toen ik jaren geleden in Cornwall was kon ik het niet vinden, een mooie kaart staat wel op mijn kast te prijken.

Een van de vaak gehoorde reactie “Een labyrint, daar wordt je toch helemaal tureleurs van om de weg te vinden”. Tja, dat is het grote verschil in hoe ik doolhoven en labyrinten ervaar. In een doolhof zijn er schijnbaar meerdere wegen die naar het middelpunt en de uitgang leiden. In een doolhof kom je doodlopende wegen tegen, moet je keuzes maken… Doolhoven vind ik niet aangenaam, je kunt er de weg kwijtraken.

Een labyrint vind ik een zeer aangenaam symbool, je raakt er de weg niet in kwijt, in tegendeel. Door de wendingen in het pad te volgen, met aandacht en concentratie de slingeringen en keringen te maken kom je bij de kern. In je eigen stilte ga je je eigen weg, waarbij het apart is te de twijfels te ervaren of je wel de goede kant uit gaan. De meditatieve staat kan je helpen bij levensvragen, een confrontatie en/of een heling. Een intense ervaring die eigenlijk niet te beschrijven is, een die je het beste kunt ervaren.

De labyrint teken ik regelmatig op papier of met mijn vingers in het zand of op tafel.

Vanmiddag heb ik geëxperimenteerd met het leggen van een labyrint. Het lijkt me een bijzondere ervaring om een keer met een groep vrienden een pelgrimstocht door het labyrint te maken.

Ik heb kiezelsteentjes verzameld uit de tuin en een eenvoudig labyrint met drie paden gelegd. Een kilo stenen voor een labyrint van iets meer dan 30 cm doorsnee. Hoeveel heb je dan nodig voor een groot labyrint van 7 paden met een doorsnede van 30 meter? Een labyrint waar je met vijf mensen door heen kan lopen en dansen?

Dat past vast niet in mijn fietstas! Tja … eentje bezoeken is natuurlijk ook mogelijk. Er zijn in Nederland diverse permanente labyrinten, een overzicht met meer informatie vind je op www.doolhoven.nl

Zelf maken vind ik echter leuker, op een plek die mij aanspreekt. Ik krijg vast wel een creatieve ingeving ;-)

Al een week heb ik door een virus op mijn evenwichtsorganen flinke last van duizelingen en draaierigheid. Ook met rust en medicatie blijft het voortduren. Opwinding en enthousiame laten me tollen, ik doe het een paar weken rustig aan, ook in en rond het huis is allerlei moois te zien.Fluitekruid of is het Fluitenkruid? Met de spellingsregels die telkens veranderen, weet ik het niet meer. Nostalgie, dat roept het bij mij op. Ik plukte er als kleine meid iedere dag bossen vol van voor mijn moeder. Het is een dankbare en fotogenieke plant waar je niet ver voor hoeft weg te gaan. Bij bossen staat het hier in de berm en langs het fietspad, genieten!

De workshop Tincturen van Zilverkruid was in twee delen, het eerste deel was op 8 april. De tweede bijeenkomst was op 29 april, de dag waarop Nederland Koninginnedag vierde. Koninginnedag vieren is niet mijn ding, werken met kruiden zeker wel!

En wat vond ik het weer boeiend!
Kiddy heeft ons enkele tips aan de hand gedaan voor goede boeken over kruiden. Er is zoveel op de markt, met wisselende kwaliteit en juistheid van informatie. We hebben de boeken kunnen inzien, wat ik ook altijd prettig vind. Enkele titels: “Signatuur en eigenschappen”, een uitgave van het Kruidenrijk, Groot Handboek der Geneeskrachtige Planten van Dr. Verhelst, De Kruidenbijbel en Wilde Bloemen. Leesvoer om zelf mee aan de slag te gaan ;-)

We zijn even de kruidentuin ingelopen om een aantal kruiden te bekijken. Kruiden die nu óf op korte termijn te oogsten zijn en waar we zelf de kwaliteiten van kunnen onderzoeken; de witte dovenetel, braam, vrouwenmantel, hondsdraf, duizendblad en smeerwortel. Ook hebben we nog even naar de brandnetel, paardenbloem en chicorei gekeken. De laatste twee, meer in het blad, waren duidelijk beter herkenbaar. Echter doordat de energie in het blad is gaan zitten, zijn de wortels minder krachtig.

Onze tincturen hebben drie weken op een koele, donkere plek getrokken. De kleuren van de tincturen waren duidelijk verschillend. Het groen van de Brandnetel, het lichtgelige van de Chicorei en de wat donkerder oranjegeel van de Paardenbloem. Nu konden ze worden gefilterd en afgevuld. Eerst een grove filtering door een zeef, vervolgens tweemaal een fijne filtering door een theefilter. De tincturen hebben we afgevuld in bruinglazen flesjes met verzegelde druppeldoppen. De tincturen zijn 3 tot 6 jaar houdbaar. Echter na opening van het flesje gaat de tinctuur onder invloed van zuurstof achteruit. Na ongeveer 1 jaar is de werkzaamheid beduidend minder.

We hebben praktische schema’s gekregen voor het verzamelen van de diverse kruiden. In welke tijd van het jaar, verzamel je welke delen van de kruiden. Een ander punt; wat gebruik je voor ticturen en wat voor theeën? Van een aantal kruiden hebben we uitleg kregen. Meer informatie hierover, getoetst aan de praktijk staat in het boek “Signatuur en eigenschappen”

Een ander punt …
Hoe gebruik je de tincturen? De dosering is onder andere afhankelijk van de kwaliteit van de gebruikte kruiden. In de meeste boeken staat aangegeven dat je zo’n 15 tot 20 druppels drie maal daags kunt gebruiken. Mijn eigen ervaring is, dat dit vaak teveel is. Kiddy gaf aan dat zo’n 10 druppel van een goede tinctuur voldoende is. De dosering voor kinderen is uiteraard aangepast aan de leeftijd.

De kruidentinturen die wij gemaakt hebben zijn geschikt voor de voorjaarsreining. De tincturen zijn goed te combineren met kruidenthee. Gebruik 4 kopjes tot een liter thee dagelijks, gedurende drie tot zes weken. Het kruid wat je als tinctuur gebruikt, gebruik je dan niet in de thee, waardoor je een optimale werking kunt krijgen.

Onherkenbare sprietjes waren al goed herkenbaar, kruiden die kort terug nog niet te zien waren, toonden hun gezichten. In drie weken tijd was er veel gegroeid en opgekomen. De weergoden werkten echter niet mee, stortbuien hebben me er van weerhouden om na afloop van de workshop uitgebreid foto’s te maken van de kruidentuin. Ach ja … ik heb het gevoel dat er nog wel meer bij workshops ga komen ;-)

Hoewel ik de afgelopen weken twee keer in de buurt ben geweest, was het er nog niet van gekomen. Een bezoekje brengen aan de ruine van Sint-Walrickkapel en de Koortsboom in Overasselt. Gisteren was ik wederom in de buurt en heb ik een kijkje genomen op deze bedevaartsplek die o.a. genoemd staat in het boek “Spirituele plekken in Nederland”

Ik was echter vergeten uit te zoeken waar we de boom precies konden vinden. Na even vragen aan een voorbijganger kregen we aanwijzingen om de plek te vinden, gelegen nabij een prachtig natuurgebied “De Hatertse en Overasseltse Vennen”. Een gebied wat de moeite van het bezoeken waard is, heel afwisselend met stuifzand, dennenbossen, grote en kleine vennen, heideveldjes, weilanden en boerderijtjes …

De legendes die er over de Koortsboom verteld word, vond ik indrukwekkender als de gerestaureerde ruine en de boom zelf. Dergelijke plekken kunnen echt geladen zijn, de historie voelbaar, ook al ken je de geschiedenis niet. Op deze plek ervaarde ik echter vrij weinig. In de oude boom, dicht bij de ruine hingen nog enkele lappen. In de kleine boom, iets verder op, hingen er meer. Ik kreeg de indruk dat veel voorbijgangers hun zakdoek in de bomen hangen en niet zo zeer omdat er een zieke genezen is.

Dat de kapel in die buurt staat, is volgens mijn waarnemingen niet voor niets. Ietsjes verderop hebben we een bijzonder krachtige plek waargenomen, sidderend van de krachtige en positieve energie. Een zeer aangename plek om even te vertoeven en al waar ik ook om inzicht heb gevraagd over mijn langdurige vermoeidheid. Een bijzonder, bijna tastbaar inzicht heb ik gekregen. Mijn dank aan Spirit!