Helygen Celli

Samen met een van de meiden van de Nieuwe Maan Cirkel was ik bijeen voor een Mabon-viering. De herfstequinox, het tweede moment in het jaar dat de dag en nacht even lang zijn. Een klein stukje het dorp uitgefiets naar een mooie open plek om toch even buiten te zijn. Geen groot ritueel, een fijn eenvoudig samenzijn. We werden getrakteerd op een prachtige zonsondergang, werkelijk een heel magisch moment.

In verbondenheid met Spirit, voelde we ook de aanwezigheid van de andere leden van onze kring. We benoemden het en er kwam een SMS-je binnen van een van de andere meiden; wat een prachtige zonsondergang he! We hebben er intens van genoten. In de tijd van de schemering onder het genot van een glas vlierbloesemwijn een fijn gesprek gehad. Een rustige en inspirerende avond, heerlijk!

Vandaag heb ik definitief de knoop doorgehakt, na maanden van twijfels, weken van dilemma’szoeken naar andere wegen … Al enige tijd waren er de tekenen dat verandering noodzakelijk was; strubbelingen in de scripting, stagnaties en vraagtekens.

Wat is er met het concept van ouroboros.nl?
Is het nog wel van deze tijd?
Is het nog in overeenstemming de doelstelling die we voor ogen hadden?
Is het nog in overeenstemming met ons leven en onze energie?
Het stroomde niet meer …

Het was een gevoel van alles of niets, het opzetten van een compleet nieuw concept of het definitief beëindigen van de website ouroboros.nl. We zijn op het laatste uitgekomen. Vele mogelijkheden en vele argumenten zijn de revue gepasseerd, het werk van 7 jaar laat je nu eemaal niet makkelijk los. Wat een juiste beslissing is, valt hier niet met het verstand te bepalen, slechts door te luisteren naar ons hart.

Ons hart zegt ons dat de tijd rijp is voor andere zaken, zegt ons ruimte te maken om iets nieuws te kunnen creeëren.

Vreugde in het hart, nu we de beslissing genomen hebben, gelijktijdig ook een verdrietig gevoel, een soort van rouw. Een punt te zetten achter jaren van werk. Heel dubbel, ook een zucht van verlichting, het is goed!

Enkele weken geleden zat ik met een slaperig hoofd van alle verfdampen de Regiobode te lezen. Een opmerkelijk bericht trok mijn aandacht; een basiscursus natuurfotografie door Lars Soerink. Dat is wat voor mij! Niet getwijfeld en snel in het toetsenbord geklommen om meer informatie op te vragen. Drie theorie-avonden en drie praktijkdagen op lokatie, daar kan ik alleen maar wijzer van worden. Tips en adviezen om de kwaliteit van mijn foto’s beter te krijgen, handigheidjes om nou nét wel dat beeld vast te leggen wat ik zie …
Enfin, om een lang verhaal kort te maken. Gisteren was de eerste avond. Na een presentatie van 10 minuten van het eigen werk van Lars Soerink in het thema “Migrations”, begon het echt. Jawel, het technische stuk; over diafragma, sluitertijden en belichtingscorrectie. Het duizelt me nog steeds. We hebben een reader meegekregen waarin het nogeens helder staat uitgelegd. Ik vertrouw erop dat er een dag zal komen dat ik het begrijp :-)

Dit weekend gaat de camera en het statief mee naar het familieweekend en ga ik alvast maar wat oefenen in de M-stand. De boel handmatig instellen en kijken wat er van komt. Volgende week komt in de cursus het creatieve aspect aanbod; compositie, vorm en kleur. Ik kijk er nu al naar uit!

Het OBOD ledenweekend 2006. Vrijdag was het zover, ben ik afgereisd naar De Poort in Groesbeek. Een beetje nerveus, en vooral nieuwsgierig, de eerste keer… Wat staat mij dit weekend te wachten? Nog niet zo lang geleden ben ik aan de Bardengraad begonnen, nog geen Druids kennende leek me het dé manier om contacten te leggen en kennis te maken met de OBOD.

Het was een weekend vol boeiende lezingen, meditaties en workshops, natuurlijk niet te vergeten de Eisteddfod. Flarden van beelden trekken voorbij aan mijn geestesoog, ik voel de elementen in mij en de spirits om mij, inzichten vanuit de meditaties versmelten zich met mijn dromen.

Een gevoel van thuiskomen, een uitnodiging verder te reizen op het Bardische pad!
Handreikingen van Philip Carr Gomm voor het werken met de Tarot der Druiden, als instrument voor groei. Het zingen van het meerstemmig Awen, kennis maken met de universele dans voor de vrede, een prachtige journey door de elementen, Storytelling.

De Bard in mij is aangeraakt door het horen van de prachtige verhalen, ervaren van de muziek tijdens de Eisteddfod. Het zien van de creaties van anderen, fotografie en bijzondere muziekinstrumenten. Het borrelt in de cauldron …

Donderdag voorafgaande twijfelde ik erg of ik wel naar het weekend zou gaan, de vermoeidheid van de afgelopen weken zat mij hoog. Ik ben blij dat ik gegaan ben, het heeft me veel gebracht, eigenlijk niet in woorden te beschrijven, waar ik de komende maanden uit kan putten. Aanmoedigingen om deel te nemen aan de jaarfeesten van de groves, een uitnoding voor een Bardische studiegroep, contact van hart tot hart. De afsluiting was geen afscheid, het is een tot ziens, tot een volgende keer…

Moe maar voldaan, met een gevoel van verbondenheid met Spirit, in contact met mijzelf en zaadjes van inspiraties kwam ik zondag weer thuis.