Helygen Celli

Gistermiddag hebben Jan & ik de wandelschoenen weer eens aangetrokken om het bos te bezoeken. Dat was lang geleden zeg! Het was goed weer, niet te koud, zonnig of winderig. Lekker wandelweer en dat was in het bos ook goed te merken. Gistermiddag heb ik in het bos meer mensen gedag gezegd als normaal in een hele week ;-)

Nog niet echt bekend met het bos in de buurt van Dieren, besloten we een stuk van de geocache “Animals” te lopen. We werden over eindeloos lange beukenlanen via de Carolinaberg (49,2 meter hoog) met haar veertien paden, naar de Prins Willemberg (67,9 meter hoog) geleid.

Op de Prins Willemberg vonden we het wel weer welletjes en zijn we via de Buitenallee en de Schapenberg weer terug naar het dorp gelopen. Inmiddels hadden we al weer 8 kilometer in de benen zitten. Goed voelbaar overigens, onze wandelconditie was niet best meer. We hebben de wandeling besloten met een lekker hapje eten bij de Wagerij.

Mijn nieuwe camera was natuurlijk mee. Om mijzelf het makkelijk te maken heb ik alle foto’s op de automaat gemaakt met de standaard bij geleverde lens. En dat de automatische stand niet alles is, bleek thuis wel weer. Overbelichte foto’s, onderbelichte foto’s en veel te veel blauw in de opnames. Met Photoshop valt er natuurlijk wel weer wat aan te prutsen, met de volgende wandeling stel ik toch weer alles zelf in. Het resultaat is een stuk mooier ;-)

Gisterenavond was voor mij het moment aangebroken, waar ik al enige weken naar uit heb gekeken. Een viering voor ons huis om het te in te wijden en te zegenen, samen met de vier meiden van onze cirkel en mijn man. Door vakanties, verhuisperikelen en gezondheidsproblemen was het al weer een tijd geleden dat we met zijn vijven bijeen waren. Het was fijn om weer met elkaar samen te zijn. Hoewel we de connectie met elkaar op afstand voelen, is het toch anders als je werkelijk samen bent voor een viering.

We wonen nu al weer bijna twee maanden in ons nieuwe huisje, het gevoel dat het mijn huis is, had ik nog niet helemaal. De ceremonie heeft hier een positieve verandering in gebracht.

De energie in huis is door de inzegening merkbaar veranderd, lichter geworden, heerlijk! De sereniteit, rust en vrede die er tijdens de ceremonie was, het klopte gewoon helemaal.Het was voor ons de eerste ceremonie die we op druidische wijze hebben gehouden, buiten in de tuin. Een bijzondere beleving voor ons allen. Het was ook de eerste keer dat mijn man in de cirkel stond. Het voelde voor hem als onwennig, het was echter of hij er vele keren aan deel had genomen. Ik vond het heel fijn dat hij er bij was, we hebben nu samen ervaring om te delen. Natuurlijk weet hij wat dit pad voor mij betekend, hij heeft nu ook zelf kunnen voelen en zien.

Dat is het voor mij, het vieren van de Volle Maan en de Jaarfeesten; een uitdrukking van een diep gevoel van verbinding met het leven, met Moeder Aarde en alles wat in en om ons leeft. De vrede van het moment, de heiligheid van het Leven.

In de tuin van de buren groeit een prachtige witte roos, die ook ijverig over de schutting onze tuin in rijkt. Ze staat nog volop te bloeien. Een heerlijk onderwerp om te fotograferen en alle knopjes en standen van mijn camera uit te proberen.

Dit is een van de geslaagde foto’s van vandaag, nog niet helemaal goed scherp en iets te blauw van kleur, maar in ieder geval niet bewogen. Ik ben nog niet gewend aan het dichtklappen van de lens, ik schrik me iedere keer een hoedje, en ja, dan is de foto weer bewogen…. Morgen het statief er maar weer eens bijslepen ;-)

Morgen vertrek ik voor enkele dagen naar Elspeet, in verband met een training, de Practioner Teaching Training Program. Tijdens de training word ik geinstrueerd om zelf cursussen te gaan geven voor de Basiskennis Bach Bloesemremedies (niveau I) van het Bach Centre. Het belooft een heel inspirerende week te worden, ik kijk er echt naar uit.

Zenuwachtig ben ik ook wel, ik moet twee presentaties gaan houden. Een van 1 minuut over mijzelf en mijn werk als consulent en een van 3 minuten over een interesse. Een opdracht die we op het laatste moment krijgen als huiswerk voor aanvang van de cursus.
Praten in het openbaar is niet mijn sterkste kant, in het Engels vind ik al helemaal lastig.
Gelukkig weet ik wel wat druppels te verzinnen die me hier bij zullen steunen!

Enfin, de afgelopen dagen heb mijn presentaties voorbereid en eens rustig hardop voorgelezen tegen mijn computer. Wat ik al dacht, ik was weer eens veel te lang van stof. Na mijn halve verhaal geschrapt te hebben is het precies pas.

Die lezing over mijn interesse gaat natuurlijk over fotografie. Ik heb er een korte PowerPoint presentatie bij gemaakt met een aantal van mijn favoriete foto’s van eiken en beuken. Ik had nog niet eerder met PowerPoint gewerkt, het was gelukkig niet moeilijk. Het bestand is joekelsgroot geworden anders had ik het hier ook wel laten zien…

Ik hou het op de twee compilaties om de sfeer weer te geven ;-)

Photography – Meeting the Oak and Beech

While preparing my presentation I was wondering would be an interesting subject to talk about. With lot’s of interests it wasn’t an easy job to find out. What is it, where am I talking a lot about, what moves me?

And there is was, right under my nose, next to my laptop I saw my digital camera. Photography, that’s my passion! In the past weeks I did a course on photography of nature. Three evenings were we learned a lot about the theory of making pictures, or as we learned how to work a picture. Three days in the field en forest to practise the things we have learned.

The technique is for me a way to realise the pictures I have in mind, to express the feelings I experience while walking in the woods. For the last few weeks I was very concentrating about technically making good pictures. It became a very frustrating right brain experience for a person who is normally intuitively absorbing the atmosphere as a story-teller.

Well, I have good faith, that in one day my left and right brain will be able to work together. For the moment it is hard job to do.

Most of my images no one ever get’s to see. Some I share with others, publishing them in my web log or using them in my webdesigns. It also nice to surprise my friends with photo-poems or postcards. It like to share some of my images with you all. Some pictures I made this year of the Oak and Beech. My favourite trees….

As you might have noticed, the forest is one of my favourite places to be. I love to go out on a walk, the forest, the local park or the moors. Landscape, trees and flowers, in close-up or macro. It is a great source of inspiration. It gives me the rich feeling of being deeply connected to life itself. I feel joyful en filled with gratitude when I observe the richness and versatility of nature.

It’s like following the cycle of the sun and moon, following the cycle of life in nature. Meeting the seasons, the cycle of birth, growth, the heyday and finally dying.

It’s an exercise in looking at life with an open heart. Being aware of the contrast in light and dark. Looking with different perspective, being able to see all creative possibilities. To see the beauty in ordinary objects and situations.

What photography precisely means to me is hard to express in words. Making the perfect picture, which expresses my feelings and experiences is almost an spiritual experience. Enlightenment, intense joy!

Gisteren heb ik mijzelf schandalig verwend, een voorschotje genomen op de overwaarde van ons oude huis ;-) Een snoepie wat ik al lange tijd op het oog had, is nu in mijn bezit gekomen.

Ik ben nu de heuse bezitter van een digitale spiegelreflex camera. Vorig jaar had ik hem al gezien, echter was ie toen nog veel te duur. Bij de MediaMarkt was de Canon EOS 350D eindelijk voor een schappelijke prijs te koop.

Had ik net alle in and outs van mijn oude camera in de smiezen, kan ik nu dus weer vrolijk opnieuw beginnen. De camera ligt lekker in de hand en is intuitief ook al heel goed te bedienen. Ik hoop dat weekend op iets droger weer, dat ik lekker de pad op kan om hem uit te proberen.