Weet je wat ik het fijne van breien vind?
Het is zo’n heerlijk repeterend werkje, het brengt mijn gedachten tot rust. Ik merk dat als ik een tijdje heb zitten breien, ik in eenzelfde staat kom als na een fijne meditatie. De laatste weken is het in mijn hoofd nogal een rommeltje, een wirwar van gedachten die zich niet makkelijk lieten ontrafelen. Ik heb dan ook heel wat afgebreid alles weer op een rijtje te krijgen.
In september is het al weer twee jaar geleden dat ik in de ziektewet kwam. Nu er weer rust in mijn dagelijkse leven komt, de verhuizing achter de rug is en de grootste onzekerheid rond de werk mogelijkheden van mijn moppie voorbij is, komt voor mij ook de tijd om weer vooruit te kijken.De afgelopen jaren heb ik veel therapie gehad om te herstellen van een stevige burn-out en depressies. Inzichten gekregen, onverwerkte emoties een plekje gegeven, opruiming in mijn bovenkamer, gewerkt aan zelfvertrouwen en zelfkennis etc.
Gisteren 9:12 uur werd ik ineens wakker, oeps vergeten de wekker te zetten. Om half 10 had ik de trein naar Zwolle willen nemen om al vroeg op de Handwerkbeurs te zijn. Nou ja, dat werd dus een uurtje later als ik in de planning had. Met een breiwerk in de tas natuurlijk. Op de beurs, die behoorlijk druk was, heb ik de kramen bekeken, het eerste rondje oriënterend. Sommige kramen slechts vluchtig; sieraden maken, borduren en quilten is leuk, maar niet direct mijn passie. Andere stands met wolletjes wát uitgebreider. Er was voldoende aanbod, in kwaliteit en kleuren, echt genieten. Kijken, voelen, ruiken, smullen :-)
Prachtige Highland Tweed en Shetlandwol bij Klaziens Kreatie. Echt kleuren naar mijn hart. Echter had ik even geen inspiratie voor een mooi patroon om met deze mooie wol te gaan breien. Het Viltatelier Vlinder met haar aanbod aan mooie merinowol en andere wol om te spinnen. Mooie gekleurde merinomixen om zelf te spinnen bij de Spinners.
Het spinnen heb ik vorige week trouwens weer opgepakt. Zo soepeltjes als het bij de demonstrerende dames bij de Spinners ging, gaat het bij mij helaas nog niet. Mijn wiel is nu gelukkig wat minder eigenwijs en tegendraads en spint wat meer met de klok mee. Regelmatig is het nog niet, de draad breek niet meer, dat vind ik al heel wat. Met veel oefenen zal het best wel gaan lukken. Dat terzijde …
Over zijde gesproken dat heb ik ook nog gezien om te spinnen. Wol met soja erin of bananenvezels. Het aanbod is heel wat uitgebreider dan katoen of wol al dan niet met kunstvezels gemengd. Mooie wol van angorageiten, handgeverfd, waar ik helaas geen naam meer weet. En niet te vergeten; het Walhalla in sokkenwolland, Wolhalla.
Het enige wat ik eigenlijk gemist heb, is een stand met mooie en/of eigenzinnige breiboeken en tijdschriften. Nu is er al een pakketje van amazon naar me onderweg, in die zin kom ik echt niets te kort. Ik vind het echter fijn om een boek even door te bladeren, te zien hoe de patronen zijn enzovoort. Dat zegt me meer dan de beschrijving op de achterflap.
In het tweede rondje mijn aankopen gedaan. Zoveel moois, dat viel niet altijd mee. Met een bewust beperkt budget en boodschappenlijstje ben ik goed geslaagd ;-) Ik kan weer een paar maanden vooruit. Ik heb een miniscuul rondbreinaaldje voor sokken bij Storm op Zolder gekocht; op haar log las ik er over, dat leek me wel wat. Ik kan niet wacht om hier mee aan de slag te gaan. Een handig kokertje om mijn sokkennaalden in op te bergen, bamboe rondbreinaalden om het magic loopen eens uit te proberen. Een setje bamboe-sokkennaalden van 15 cm die helaas een andere maat hadden dan op verpakking stond; daar kwam ik dus thuis achter.
Bij Wolhalla ging ik los met zes bollen sokkenwol; 3 zelfstrepende Opal voor de winter, waaronder eindelijk de lila lollipop! 2 subtiele tintjes Opal met veel katoen erin voor de zomersokken en een prachtige bol effen paars van Regia voor ajoursokken. 3 bolletjes Eskimo van Garnstudio om op dikke naalden een paar sloffen van te breien en vervilten. Ik kon het ook niet laten om twee zakjes wol om te spinnen mee te nemen. Gewoon om eens te voelen of dit anders gaat als de gekleurde merino die voor natvilten gebruikt word.
Stapje voor stapje… Het is een van mijn grote wensen om vanuit een ruwe vacht zelf wol te spinnen, deze te verven met plantaardige verfstoffen om er vervolgens mijn eigen sokken en truien van te breien. Hmmm … ik heb het gevoel dat ik dit deze week al eerder heb geschreven.
Mijn rugzakje was tot de nok gevuld met lekkertjes die wel veel volume hebben, maar niet veel wegen. Na het rondkijken en shoppen was het tijd voor rust. Even lekker bijkomen met mijn breiwerkje. Ik ben aangeschoven aan de tafel van de Stitch ‘n Bitch, waar heel wat dames uit de verschillende regio’s van het land zaten te breien, strengen wol op de bol te winden en vooral ook te kletsen. Breien en praten gaat immers prima samen. Leuk om te zien waar iedereen mee bezig is, verschillende werkjes op de pennen, verschillende techieken. Gezellig dat vond ik het zeker, gebabbeld met Jose, Miriam en de andere dames waar ik de naam al weer kwijt ben over van alles en nog wat dat met breien te maken heeft. Tips opgedaan over het gebruik van steekmarkeerders. Een handigheidje wat veel telwerk bespaard.
Natuurlijk was er veel bekijks, nieuwsgierigheid en aanspraak van vooral oudere (60+) dames, die het breien met lange naalden onder hun arm gewend zijn en zelfs de sokken op vier van die lange naalden breien. Verbazing over de leeftijd van de breisters aan de tafel; veel al jonge vrouwen. Snelbreister Miriam had heel wat bekijks met haar ongelofelijke tempo.
Ook ik kreeg heel wat vragen terwijl ik zat te breien met mijn vijf korte bamboenaaldjes. Brei je op sateprikkers? Is het handig van die korte naaldjes? Vind je het breien op vijf naalden prettig? Ik weet niet hoe vaak die vragen gesteld zijn, heel wat keren, dat kan ik je verzekeren ;-)
Van jongs af aan al heb ik mijn breiwerk op schoot liggen, ik weet niet beter, het voelt voor mij het meest ontspannen aan. Ik heb het regelmatig geprobeerd hoor, onder de arm, na enkele minuten begonnen mijn gewrichten gewoon te protesteren. Dat doen ze nu nog af en toe wel; een van de redenen waarom ik nog op de Duitse manier wil leren breien. Met de draad in de linkerhand, lijkt het meer op een soort punniken, het is minder belastend voor de gewrichten.
Al met al was het een heel fijn dagje uit waar ik heel wat inspiratie op gedaan. Vanmiddag of morgen zal ik een paar foto’s van mijn wolletjes erbij zetten. Nu eerst een kop koffie om even bij te komen van een enerverende dag.
Gisteravond ben ik voor de eerste keer naar de Stitch ‘n Bitch groep van Zutphen geweest. Hoewel ik me in oktober al had aangemeld, kwam het er toch pas gisteren van… Ik vind het toch iedere keer weer spannend om nieuwe mensen te ontmoeten. Wat kun je van een groep verwachten; een gemengd gezelschap in leeftijd of is de leeftijd 50+. Niet dat leeftijd er toe doet hoor, hoewel het breien bij jonge meiden in trek is, heeft het, naar wat ik uit mijn omgeving terugkrijg, toch een hoog oma-gehalte.
Groep is trouwens wat je noemt een groot woord voor de samenkomst van drie vrouwen in café Pierrot aan de Houtmarkt. Jammer dat de groep klein is, het was er echter niet minder inspirerend, leuk en gezellig om. Breisters in de omgeving Zutphen, kom ook een keer!!!
Onder het genot van een cappuccino heb ik lekker zitten breien aan mijn “Springtime in Paris”-sok van de Six-Sox-Knitalong. Een sok die tweezijdig te dragen is; aan de buitenkant een patroon van regendruppels, aan de binnenkant een patroon van Eiffel-torens. Een van de andere dames had een prachtige sweater voor haar dochter op de pennen staan; een Pinwheel Sweater, die geheel rond gebreid wordt. Een bijzonder patroon, wat ik snel bij mijn bookmarks heb gezet. Ik ben dol aparte vesten.
Het was voor mij wel een avondje van tips uitwisselen van interessante sites, beurzen en winkeltjes in de regio waar ze wolletjes verkopen. Teveel om allemaal op te noemen ;-)
Voor wolletjes kan ik in de regio in ieder geval ook terecht bij Conlana in Zutphen voor de bijzondere garens en bij de Beekbergse Wolhal in Apeldoorn voor een wat meer algemeen assortiment. Fijn om te weten. Ik heb niet altijd zin om via het internet bij Wolhalla te bestellen, soms wil ik gewoon even voelen of een wolletje geschikt is, Vlaswinkel in Dieren heeft niet altijd wat ik zoek.
Knitty was me al bekend, een e-zine waar ieder seizoen nieuwe artikelen en patronen geplaatst worden. Ik heb hier het patroon van de bekende Pomatomus sokken van gebreid. Een andere bekende is Drops een tijdschrift, wat veel Nederlandse patronen op de site heeft. Een andere site, die ik nog niet kende is MagKnits, maandelijks worden hier nieuwe patronen geplaatst.
Voor inspirerende patronen heb je eigenlijk geen tijdschriften of boeken nodig, er is zoveel op het internet te vinden. Toch heb ik even zitten smullen van de patronen in het boek Folk Hats: 32 Knitting Patterns & Tales from Around the World. Voor de liefhebbers van petten de moeite waard.
SnB Zutphen breit iedere eerste dinsdag van de maand vanaf 20.00 uur, de data heb in mijn agenda gemarkeerd. Samen in het café breien is mij goed bevallen. Het is leuk om contact te hebben met andere enthousiaste breisters. Via het internet is met de vele e-mailgroepen en weblogs al heel wat passie te delen, met elkaar rond te tafel kletsen is net weer even meer ;-)
Facebook
Twitter
Ravelry
Flickr