Dinsdagavond ben ik even op de trein gesprongen om de dames van de SnB Arnhem te ontmoeten in De Waag. Een van mijn favoriete café’s om te bezoeken voor een lekker biertje of een hapje eten. In de tijd dat ik nog in Arnhem woonde was het bijna wekelijkse kost, vooral in het terras-seizoen. Nu was ik er al een tijdje niet meer geweest. De SnB was dus weer een goede gelegenheid ;-)
Rond de klok van half 9 druppelden de dames binnen; vijf in totaal. Met koffie en thee op tafel, werden er talloze breiwerken uit de tassen gediept. Ik kan daar echt van genieten; zoveel verschillende projecten. Een leuk plooirokje, een bijzondere trui van zelfstepende sokkenwol en effen zwart, een heel fijn breiwerkje op pennen 0,8 (!), lekkere sokken en weet ik wat nog meer. De nieuwe catalogus van Wolpost om door te bladeren en garens te bekijken.
En natuurlijk vlogen de gekste en leukste ideeën over tafel, herinneringen aan het breien in de jaren ’80 werden opgehaald met de Hema standaard acryl en de garens van de Bijenkorf. Al met al een inspirerend avondje.
Wat breien betreft was het niet zo constructief; te weinig licht om goed te zien wat je doet. Ik heb dan ook een flink stuk van mijn sok uitgehaald vanwege het grote aantal fouten dat er in was geslopen en de rest van de tijd besteed aan het ophalen van de steken bij kaarslicht. Er wordt nog uitgekeken naar een locatie met beter licht. Volgende keer neem ik voor de zekerheid wel een breiwerkje zonder patroon mee in een licht gekleurd garen; op gevoel recht toe recht breien is geen punt ;-)
Zoals het er naar uitziet blijft SnB Arnhem samenkomen op de tweede dinsdag van de maand. Iets waar ik heel blij mee ben, hoef ik niet te kiezen waar ik naar toe ga. Twee brei-avonden in de maand voor mij; de eerste dinsdag van de maand is SnB Zutphen.
Posted on
August 16,
2007 at
11:18 am in
Wollig.

Ik noem haar Arachne Victoria Louet …
Gisteren zijn we even naar Louet in Lochem geweest, ik wilde graag de dubbeltrappende Louets uitproberen om zo tot de keuze van een nieuw wiel te komen. Jan Louet himself heeft me het een en ander uitgelegd over de verschillende wielen, ik heb heel wat gehoord over de technische aspecten van de wielen, de verbeteringen en ontwikkelingen. Interessant om te horen, techniek is niet mijn sterkste kan, gewoon ervaren dat werkt beter.
Van veel proberen kwam er niet, het was liefde op het eerste gezicht. Ik ben een spinnewiel rijker; de beukenkleurige Victoria van Louet, wat is ze cute! Een schattig klein en handzaam wieltje, wat ik in een rugzak mee kan nemen. Het oog wil wat, belangrijker is natuurlijk wat ze doet. Ze spint als een zonnetje, licht en geruisloos. Ze staat een beetje schuin, waardoor de verhouding tussen het spinoog en mijn handen perfect is. Ze heeft twee pedalen, het spinnen gaat ook moeiteloos met één pedaal, zodat ik lekker kan afwisselen in mijn houding. Even wennen aan de scotch tension om de trek te regelen….
Gisteravond gelijk de proef op de som genomen en met wol van Eve heel dun aan het spinnen gegaan. Mijn Ariadne trekt nog al en met al het geklapper, gepiep en gekraak spin ik meestal niet meer als een uurtje. Met Arachne Victoria vloog de tijd en heb ik heerlijk een paar uur achter elkaar zonder moeite een ragfijn draadje gesponnen. Inmiddels heb ik ruim 30 gram gesponnen, nog ongeveer 100 gram te gaan om Portia te kunnen breien … :-)
Posted on
August 14,
2007 at
7:02 pm in
Wollig.
Wie is toch Eve?
Eve is een Shetland-schaap, die bij de Green Meadows heeft gewoond. Janny van de Green Meadows heeft me een foto van Eve gestuurd, toen ik het vachtje kocht was ze enige tijd ervoor van eigenaar veranderd. Eve heb ik helaas niet zelf kunnen ontmoeten.
In mijn vakantie heb ik haar vachtje gekocht, waar ik nu volop mee aan het experimenteren ben. Spinnen, wassen, beitsen, verven en binnenkort breien.
Posted on
August 14,
2007 at
6:58 pm in
Wollig.
Even iemand in het zonnetje zetten…..
Ik ben zo trots als een pauw op dit meissie, ahum met haar 20 jaar is ze is echt al weer een jonge vrouw. Veertje, onze dochter, mijn stiefdochter, daar gaat het om.
Ze is benaderd om het nieuwe gezicht voor de campagnes voor de Brandwonden Stichting te worden. Jullie zullen haar gezicht nog regelmatig zien. Op haar Hyves staan foto’s van de shoot die ze heeft gemaakt een paar weken geleden. Schitterende foto’s van een mooi mens! Haar innerlijke schoonheid, kracht en doorzettingsvermogen, dat wat haar zo geliefd maakt bij velen en waar we als ouders zo trots op zijn, springt uit de foto’s.
Her en der zijn in den lande spingroepen actief. Het samenzijn met mensen die je passie delen vind ik erg inspirerend. De groepen zijn voor mij echter lastig met het openbaar vervoer te bereiken. In de vakantie is dan ook het idee geboren om zelf initiatief te nemen en een spingroep op te richten.
Het lijkt me leuk bij mij thuis (in Dieren) mensen uit te nodigen voor een dagdeel samen te komen. Een ochtend, avond of middag, een keer in de maand. Welke dag en dagdeel daar komen we vast wel onderling uit. Mijn terras en woonkamer zijn niet zo groot, vijf tot zes personen lijkt me net kunnen passen. Van elkaar leren, experimenteren, ervaringen uitwisselen en gezelligheid zijn de trefwoorden.
Heb je interesse om mee te doen, stuur me dan even een berichtje
Posted on
August 09,
2007 at
10:30 am in
Wollig.