Helygen Celli

Vilten, het is zo’n creativiteit die ik niet echt in de vingers heb. Al browsend op het internet en over de diverse logs kom ik zulke mooie dingen tegen. Dat wil ik ook! Ideetjes in mijn hoofd, die uitgewerkt in vilt heel mooi kunnen worden. Even pas op de plaats maken en weer eenvoudig beginnen blijkt heel leerzaam.

Bij de bibliotheek heb ik een boekje geleend “Wild van vilt” Helder beschreven met kleine en eenvoudige projectjes. Stap voor stap ben ik het nu aan het doornemen en aan het ontdekken waar mijn voorgaande experimenten misgingen. Verkeerde wol, te weinig zeep en vooral te weinig geduld bleken de boosdoeners te zijn :-)

Na een uurtje prollen heb ik een mooi zwart lapje van plukken Ouessant gemaakt en twee armbanden van groene Merino. De volgende vingeroefening was het maken van balletjes. In een van de oefeningen werd een balletje beschreven, waarin een knikker is ingevilt. Nou, dat sprak me dus niet echt aan, ik heb geen knikkers in huis.

Via via had ik gehoord van het invilten van knuffelstenen. Dat leek me nu wel weer leuk om een hanger van te maken. Met grijze Gottland, die ik aan het spinnen ben voor een trui en een rode jaspis aan de slag gegaan. Het resultaat vind ik best eigen wijs …. Het doet mij aan boommannetjes en kabouters denken, ik ga eens spelen met dit thema als volgende oefeningen :-)

In de winkel zie je momenteel volop pompoenen liggen. Ik vroeg me af wat de historische / folkloristische achtergrond is dat pompoenen met Samhain / Halloween geassocieerd worden. Ik vind ze leuk en vrolijk om te zien, lekker om te eten. Net als met de paaseieren en de kerstboom ben ik benieuwd naar de folkore achter het gebruik van de ingesneden pompoenen met lichtjes erin. Het gebruik wil ik in een culturele context leren kennen …, zo krijgt iets voor mij betekenis.

Stof tot nadenken, enkele overwegingen ….

Halloween is de veramerikaanse versie van Samhain. Met de emigratie van de Ieren naar Amerika meegegaan en zo in de loop van de tijd een eigen invulling gekregen. In Nederland worden volgens mij van oorsprong suikerbieten en rapen uitgehold; ik kan me zo iets uit mijn kindertijd nog herinneren. Wellicht dat de Ieren dit ook deden. Waarom de pompoen vroeg ik me af? Het is een grote vrucht die gemakkelijk uitgehold kan worden, in deze tijd volop verkrijgbaar is en een lange houdbaarheid heeft. Gewoon simpel werken met datgene wat voor handen is.

De uitgeholde pompoenen of suikerbieten met een kaarsje buiten neer gezet als wegwijzer voor degene die aan de andere zijde zijn? Tweezijdige gezichten; een vrolijk om de voorouders te verwelkomen en en een afschrikkend om de ongewenste buiten te houden?

Uitgaande van de Keltische achtergrond van Halloween in Samhain kwam ik op een Ierse legende uit: Jack O’Lantern. Een legende uit de 18e eeuw waar natuurlijk vele varieteiten op bestaan. Zouden we hem buiten de deur proberen te houden in de tijd van het jaar dat de sluiers dun zijn?
There was a stingy drunkard of an Irishman named Jack; who tricked the Devil into climbing an apple tree. Then Jack quickly cut the sign of a cross into the trunk of the tree; thereby preventing the Devil from climbing down. Jack made the Devil swear that he wouldn’t ever come after Jack’s soul again or claim it in any way. However, this did not stop Jack from dying and when he did he was not allowed into Heaven, because of his life of drinking, being tightfisted and being deceitful. And because of the oath the Devil had taken Jack was not allowed into Hell either. “But where can I go?” asked Jack. “Back where you came from!” replied the Devil. The way back was windy and dark. The Devil, as a final gesture, threw a live coal at Jack straight from the fire of Hell. To light his way and to keep it from blowing out in the wind Jack put it in a turnip he was eating. Ever since Jack and his “lantern” has been traveling over the face of the earth looking for a place to rest.

Enkele bronnen:

• HappyHalloween
• Sprookje: Jack O’Lantern
• History of Jack O’Lantern
• Legend
• Foto Lantaarn

Samhain op 31 oktober is een van de vier vuurfeesten en wordt gevierd als het begin van het Keltisch jaar. De aarde gaat nu rusten nadat vruchten zijn afgestorven en de zaden verspreid. Het feest houdt verband met de seizoenswissel en de cyclus van het leven. Tijdens deze periode kan de aarde zich voorbereiden op een nieuw begin. De overgang wordt gevierd van de zomer naar de winter, van het licht, naar de duisternis.

Samhain is de laatste van de drie oogstfeesten voor de winter intreedt. Vanoudsher werd het vee werd binnen gehaald. De dieren die de winter niet konden doorkomen werden geslacht . In deze tijd van het jaar vloeit veel bloed, wat ook tot uitdrukking komt in de maan, de Bloedmaan. Het bloed werd over de akkers verspreid om dank te zeggen en een goede oogst voor het volgende jaar te verzekeren. De dood bij dit jaarfeest komt niet alleen tot uitdrukking in de slacht en het offeren, maar vooral ook in de relatie met onze voorouders, in een tijd die gekenmerkt wordt door mysterie en magie.

De sluiers tussen onze wereld en The Otherworld zijn dun. We kunnen er door heen kijken en contact leggen met onze voorouders en onze geliefden die zijn overleden. We zijn zo in contact met ons verleden en staan op de drempel van de toekomst; het nieuwe jaar. De dood kun je zien als het einde, gelijktijd is is het nieuwe begin.

Met Samhain kun je achterlaten wat voorbij is en plannen maken voor het komende jaar. Samhain geeft je de mogelijkheid te overdenken, te beslissen en opnieuw te beginnen. Kijk terug op je leven, op het verleden, oude dingen los te laten en voorbereidingen te treffen. Een nieuw begin komt zelden zonder offers. Wordt je dan ook bewust wat je wilt opofferen, waar je afstand van wilt doen.

Mijn correspondenties:

• Element: Aarde
• Planeet: Saturnus
• Dierenriemteken: Schorpioen
• Godinnen: Hecate, Morrigan, Cailleach, Lilith, Cerridwen, Kali, de zwarte godin
• Goden: Pluto, Samhain, de zwarte god
• Magische handelingen: herdenken van de doden, jaarlegging met runen of kaarten
• Eten & drinken: appels, pompoen, noten, kruidenwijn, cider
• Kleuren: oranje, bruin, rood, paars, zwart
• Wierook: salie, bijvoet, engelwortel
• Stenen: tijgeroog, onyx, carneool
• Kruiden & planten: bijvoet, salie, klimop
• Dieren: raaf, spin, kraai, slang
• Bomen: Vlier, taxus, maretak en hulst
• Versieringen: pompoenen met lichtjes, herfstbladeren, kaarsen, foto’s en ander aandenken van overledenen, maskers, botten, ketel, sluiers, bezems.

De afgelopen maanden ben ik heftig aan het spinnen geweest met mijn shetland-vachtje. 6 strengen, in totaal zo’n 1200 meter fijne wol ligt op een verfbadje te wachten voor het gebreid gaat worden. Een mooie paarstint, dat heb ik in gedachten ….

De afgelopen dagen heb ik geexperimenteerd met Colortex. Onder het mom van laat ik verstandig zijn en eerst wat kleurproeven uitvoeren, zoveel ervaring heb ik niet met het verven en niet mijn gesponnen draad verprutsen. De wol lekker laten weken in heet water met zout en azijn, goed uitgeknepen en verven maar….

In verschillende varieteiten paars heb ik batches gewassen en gekaarde Shetland geverfd. Helderrood gecombineerd met blauw of petrol. Dit geven net wat andere paarstinten. Steenrood met blauw of petrol gaf een modderig rood, ook mooi, maar niet als je opzoek bent naar paars ;-)

De kleur, die in het mengbekertje het dichtste bij de gewenste tint kwam, kwam verrassend, beter gezegd shocking anders uit de verf. Ik heb helderrood en blauw gemengd; ongeveer in de verhouding twee staat tot één gemengd tot een fraai kleurtje paars.. Na het spoelen had ik echter geen paarse pluk wol, maar echt knalblauw over. Het resultaat zie je links boven in de foto. Het spoelwater bloedde wel ietsjes rood uit, maar niet zoveel. Ik sta voor een raadsel …

De kleur in het bekertje was wat ik wilde, maar aangezien ik niet echt van blauw houdt, was ik een beetje huiverig…. Wat nu? Gelukkig was er een van de Doornroosjes die raad wist; verven in een pan in plaats van in de magnetron én het rood meer tijd gunnen om aan te verven. Tja, zo weer wat geleerd.

Komende week ga ik weer wat proefjes doen, ik heb mijn kleur paars nog niet gevonden; intens en warm. Ik zou het jammer vinden om mijn uren spinwerk verloren te zien gaan met een fout verfbadje :-)

Ach ja, in mijn wolmand vond ik nog wat plukken bergschaap van een onbestemde naturelkleur. Deze heb ik ook maar snel van een kleurtje voorzien. Voor Samhain lijkt het me leuk om een paar pompoentjes te vilten. Oranje wol heb ik niet in mijn voorraadje. Het modderige steenrood met een plens goudgeel geeft een diepe oranje als een lichte kastanje. Helderrood en citroengeel pakken wat frisser uit, pompoenkleurtje. Vervolgens heb ik over een laatste pluk alle verfrestjes uitgegoten, rechtsboven het resultaat. Een intrigerend tintje, pruimachtig paars met nuances van grijs, rood, blauw en groen.

Yarn:  Scheepjes Invicta Coloris
Needles: US 1.5 / 2,5 mmOdd & Even I’ll make specially with a lot of love for my husband; a glove for his left hand and a mitten for his right hand. Regular stuff doesn’t fit his hands. Finally he will get something custom made to keep both his hands warm and suites together.

Odd & Even brei ik met alle liefde voor mijn echtgenoot. Een handschoen voor zijn linkerhand en een want voor zijn rechterhand. Zijn rechterhand is gereconstrueerd en heeft door littekens een flinke contractie. Handschoenen etc. uit de winkel passen nooit goed. Nu zal hij eindelijk iets op maat gemaakt hebben wat zijn beide handen warm houdt én bij elkaar past.

Het is jaren geleden dat ik handschoenen en wanten gebreid heb. Het was even in komen, een goed basispatroon zoeken, het patroon zien te begrijpen. De linkerhandschoen had ik in twee avonden klaar; dat is toch best vlot.