Helygen Celli

Gisteren de laatste steek gebreid, vandaag aan mijn voeten.
Wat een heerlijk paar sokken is het geworden, de spiegelsokken,
ze zitten mij als gegoten.

A new Knitalong of the Dutch sock knitting group ….
The Mirror sock, designed by Lies

I really enjoy knitting this wonderful designed sock. It a nice fault-cable pattern easy to remember, cable cast on, a purled gusset and a surprising way to change the pattern from the leg to the foot. I don’t think this pair will be affected by the second sock syndrom ;-)

De eerste van de nieuwe samenbreisok van de sokken_breien-groep is al weer een paar dagen klaar. Het kwam er gewoon even niet van om een fotootje te maken.

Het ontwerp is gemaakt door Lies. Het steekje van de sok eenvoudig genoeg om snel te kunnen onthouden en boeiend om niet te vervelen. Het lijkt op een kabeltje, maar is het niet. De kabel-opzet, spie in averechte steken en de asymmetrie waarin het patroon verloopt maken het ontwerp van deze sok net even anders. Het patroon is voortreffelijk goed uitwerkt. Al met al een feest om te breien.

Het garen wat ik gebruikt heb is Zitron Trekking (XXL), kleur 66. Een gedekte donkerblauw met subtiele streepjes lila, paars en groen. Het geeft de sok wat extra kleur, zonder overheersend te zijn en af te leiden van het ontwerp.
Op naar de volgende sok, ik vermoed dat het paar snel klaar is ;-)

Ik voel me als mens gezegend zoveel leuke dingen te mogen meemaken. Zo ook heb ik gisteren intens genoten van de spindag bij Erve Brooks. Wow, wat vond ik dat weer gezellig! Met Connie samen naar een uithoek in de Achterhoek gereist, een hele mooie saksische boerderij, waar in een van de zalen om iets over tien uur al vele spinsters en een enkele spinner hun wieltje lieten ronken.

Jet zagen we al snel in het gezelschap. Een bont gezelschap kun je wel zeggen, een groepje duitse dames, een dame in Achterhoekse klederdracht, op het eerste gezicht heel wat grijze haren, maar gelukkig waren er ook heel wat jongere spinsters aanwezig. Het was even zoeken naar een fijn plekje om de wieltjes te installeren. En vooral wennen aan de drukte, wat een kippenhok zeg, al die kletsende mensen. Jacqueline kwam iets later binnen en voegde zich bij de spingroep uit Zelhem die in grote getale aanwezig was. Tja, deze spingroep speelde zo ongeveer een thuiswedstrijd. Onze spingroep “n steekje los” kwam van iets verder weg, van ons groepje was helaas alleen Betty niet aanwezig op de dag, hopelijk kan ze volgend jaar wel van de partij zijn.

Naast Connie en mij installeerde zich Ellen, waar we een gezellig contact mee hebben gehad. Natuurlijk waren er wat meer bekende gezichten; Yvonne en Ineke van de Doornroosjes, misschien nog wel meer, maar ik ben zo’n ramp in namen onthouden … en je leert ook zo weer nieuwe mensen kennen.

Een geurige aangelegenheid, er werd heel wat uit de vette vacht gesponnen. Natuurlijk was Marianne er ook met haar vachten in de verkoop. Lekker om te voelen, kwaliteiten te vergelijken. Kid mohair waar je prompt helemaal van in de zevende hemel gaat. Deze heb ik laten staan voor wat ie is, er stond namelijk ook een zakje witte kid alpaca, wat liefde op het eerste gezicht was. Zo lekker warm en zacht, dat wil ik graag eens spinnen voor een lekker warm winterprojectje.

Zoveel mensen, zoveel verschillende spinnewielen en projecten. Heel inspirerend om te zien en te voelen. Met respect zitten kijken naar iemand die van vette shetlander sloffen aan het vilten was. Heel boeiend om te volgen, wat een hard werken is dat zeg! Op de tafels lagen door de bezoekers gemaakte dingen voor de verkoop, sommige heel mooi, andere … waar ik bij alleen het kijken al jeuk kreeg van de harde wol die gebruikt was.

Ik heb eindelijk eens vlas in het echt gevoeld, dat wil ik ooit ook nog eens verwerken. Aan het einde van de middag kwam Marry ook nog aan, die heel luxe kasmier aan het spinnen was. Wat een goddelijk goedje zeg, zo zacht! Ze had ook een pikzwart alpaca vachtje bij zich, wat ik eerst wel en toen toch maar wel gekocht heb. Ik kom deze winter wel door :-)))

En natuurlijk heb ik heerlijk zitten spinnen. Twee matten paarsgeverfde shetlander verwerkt tot een dun draadje, waar ik een drie of vierdraads sokken wolletje van ga maken. Productief, inspirerend en gezellig, volgend jaar weer!

Op YouTube heeft de OBOD een mooi filmpje gezet over de zeven geschenken die druidry biedt aan de wereld

Bekijk het filmpje: Seven gifts of druidry

1. een filosofie waarin de heiligheid van alle leven op aarde wordt benadrukt
2. de verbondenheid met de natuur
3. heling: technieken om gezondheid fysiek en spiritueel te bevorderen
4. het leven is een reis met overgangsmomenten
5. openstellen voor andere werkelijkheden, ontdekken van andere staten van bewustzijn en the Otherworld.
6. ontwikkeling van ons potentieel; een pad van zelfontwikkeling
7. magie; de kunst van het gebruiken van de spirituele inspiratie en het manifesteren van ideeën

Inspirerend om het filmpje te zien en de zeven geschenken voor mijzelf in mijn eigen leven te herkennen.

Mijn aankopen :-))

Wow, dat was de moeite waard!

Ik ben nog helemaal in de wollekjes, zo veel gezien en gevoeld, zo veel inspiratie opgedaan. Ik heb me uitgeleefd om stash voor het komende jaar te kopen. Wat een zaligheid om al die kleurige bolletjes nu zo in de kamer te zien liggen. Verschillende tinten, verschillende materialen, paars, groen en zwart. Wat zal ik er nu het eerste gaan maken?

De twee workshops die ik gevolgd heb waren leuk; Grolse wanten breien en twined knitting. Het was voor mij even flink stoeien om de technieken door te krijgen. Op de een of andere manier voer ik instructies tegendraads uit; links en rechts, onder en boven, ik draai het gewoon om. Nu ik het door heb, vind ik het heel leuk, komende winter wil ik op beide manieren wanten gaan breien. Lekker warm en dik, door de dubbele draad. De overeenkomst; breien met verschillende kleuren. Het verschil: draden die verschrikkelijk in de knoop draaien of juist helemaal niet.

Op de dag heb ik natuurlijk ook veel mensen ontmoet, van de verschillende groepen. Gebreide zaken bekend van de logjes nu eens in het echt gezien geshowed door de breisters. Erg leuk om elkaar eens in het echt te ontmoeten. Veel aanspraak op mijn pinwheel-vest gehad en natuurlijk ook anderen aangesproken op hun projecten. Contacten zijn zo gelegd. Dat vind ik het leuke van zoveel wol-en-draadjes-liefhebbers; op een beurs staan mensen niet raar op te kijken als je iets vraagt, of even wilt voelen etc. De gezamenlijke passie geeft openheid ….

Vandaag een rustig dagje, nagenieten van alle indrukken van gisteren en mijn nieuwe stash fotograferen. En wat breien aan mijn spiegelsokken, dát is er gisteren gek genoeg nauwelijks van gekomen :-)