Helygen Celli

Tijdens mijn vakantie vond ik bij het Ezelsoortje in Roermond het boek “Kaartweven voor beginners en gevorderden” uit de jaren ’70. Met deze weeftechniek kun je prachtige banden maken. Na wat in het boek gelezen te hebben, wilde ik dit ook eens proberen. Het ziet er eenvoudig uit, in de praktijk vind ik het nog best wel lastig. Al is natuurlijk alle begin moeilijk.

Een tijdje terug had ik twee flinke dozen met weefgaren van Gerda gekregen; zwart en fuchia leek me wel lekker knal om mee te beginnen. Van een pak speelkaarten heb ik vierkante kaartjes gemaakt en gaten in de hoeken geponst waar de schering door wordt opgespannen. Een paar lijmklemmen om de draden aan vast te knopen. Een weefspoeltje is geimproviseerd van een stukje golfkarton.

Als eerste project staat in het boek een band met een kepermotief stap voor stap uitgewerkt, waarbij 16 kaartjes worden gebruikt. Enfin, ik ben gisteren de hele ochtend bezig geweest de schering klaar te maken. Garen afmeten, vastknopen, neerwaarts door de gaatjes heen rijgen, vastknopen, volgend draadje, letten op de kleurvolgorde. Een geduld- en precisiewerkje.

Hoe zou het werken? Het was even zoeken om de slag te pakken te krijgen, hoe draai ik de kaartjes, waar moet ik nu de inslag tussen door doen? Gut, hoeveel slagen heb ik nu al gemaakt? Wellicht dat wol toch niet zo’n fijn materiaal is om mee te beginnen; de draden “kleven” nogal aan elkaar.

Na een half uurtje prollen, uithalen en opnieuw beginnen gaat het ergens op te lijken.
Ik ben verwonderd, er komt een motief in, wow!

Tijd voor pauze, dit is het resultaat na koffie en nog een uurtje weven. De motiefjes ontstaan door het draaien van de kaartjes; het aantal draaiingen en of je voor- of achteruit draait maakt veel uit. Snappen doe ik het nog niet ;-)

The first pair of socks out of the yarn in my magic ball is finished. I really love them, though the are a bit warm to wear in this hot dutch summer, 30 degrees C or up didn’t keep my from knitting either ;-)

Ondanks dat het kwik in de schaduw de laatste dagen ruim 30 graden aangaf kon ik het niet laten om snel de tweede sok van het groene garen uit mijn magische bol te breien. De Cut&Paste met haar motief van verdraaide steken is een heerlijk patroon om te breien. Het zullen sokken zijn die ik met veel plezier ga dragen.

My MB partner spoiled well with all these gifts; a bag for my knitting work, a tiny scissor, some bandage, lovely lavender scented bathmilk, some cedarwood disc and the nice basket with thing for scrubbing and bathing.

Met nog een bol garen en drie pakjes te gaan en deze rijke buit, voel ik me intens verwend door mijn bolmaatje. Bij het breien van de tweede sok kwam als derde pakje een klein schaartje in een vilten houdertje te voorschijn. Het schaartje heeft een heel fijn puntje, echt eentje voor precisiewerk. Om het vierde kadootje moest ik wel even lachen; pleisters tegen breiblaren. Ik mag het afkloppen, ik heb er gelukkig nooit last van gehad. De pleister zijn van harte welkom, handig voor mijn hubbie, die een nogal blaargevoelige handen heeft.

De drie houten schijfjes zijn cederhouten anti-mottenblokjes, ze verbonden de groene en paarse draad in de bol. De anti-mottenblokjes zijn trouwens heel populair in de magische bollen; ik heb ze al diverse keren voor bij zien komen. Helemaal in de kern van mijn magische bol zat het houten mandje met allerhande bad en scrubartikelen verpakt in doorzichtig plastic. Ik had het pas willen openen als de tweede bol ook uitgebreid was. Mijn huidje was echter toe aan een flinke scrub, ik heb dus al van de inhoud genoten :-)

Voor het paarse garen uit de magische bol begint zich een eigen ontwerp sok in mijn hoofd vorm te krijgen. Vandaag begin ik met de proefjes, om te zien of het in de praktijk ook mooi is om te zien …

Zojuist kreeg ik een berichtje binnen; de eerste Dryade Podcast is nu te beluisteren. Deze wordt verzorgd door leden van de Orde van Barden, Ovaten en Druïden (OBOD) en verschijnt vier keer per jaar rond de vuurfestivals.

Naast de Druidcast, die inmiddels al weer een jaar te beluisteren is, is er nu ook een Nederlandstalige versie. Leuk, leuk, leuk, de playlist ziet er veel belovend uit … heerlijk zo’n bron van inspiratie. Snel downloaden naar mijn mp3-speler om morgen heerlijk in de tuin naar te luisteren :-)

Tijdens mijn vakantie ben ik met de magische bol aan de slag gegaan. Er zat een patroon bij van de Bayerische Socks van Eunny Jang. Een patroon wat ik altijd nog wilde breien. Na een proeflapje werd me al snel duidelijk dat de wol uit de bol te dik was voor dit patroon. Op Ravelry op zoek naar een andere sok. Het is het patroon van Cut & Paste Socks van Becca Diaz geworden. De eerste sok is nu klaar. Wat een mooie kleur en een goede pasvorm, wat wil een mens nog meer :-)

Ik heb een paar kleine aanpassingen aan het patroon gemaakt: de hiel heb ik versterkt gebreid, dat vind ik lekkerder zitten als een gewone tricot-hiel. De achterkant van het been is volgens het patroon geheel tricot gebreid, iets wat bij mij nogal snel gaat “zakken”. De achterkant van het been heb ik nu in boordsteek verdraaid recht/averecht gebreid.

Tot nu toe heb ik twee kadootjes uit mogen pakken. Het eerste is een klein flesje Lavendelontspanningsbad van Weleda. Het tweede was een heel plagerig papiertje met de tekst “nog even doorbreien – er komt nog een streng paars“… Met mijn bolwinder had ik het pakketje al wat handzamer gemaakt; de streng paars was ik al tegengekomen. En ja, hier zitten de meeste papiertjes / kadootjes in verstopt. Doorbreien zal ik zeker, nieuwsgierig als ik ben ;-)

Bedankt, bollemaatje, het breien is een feest!

Het pakketje van de Magische bol stond vandaag op mij te wachten toen ik thuis kwam van een midweekje brei-vakantie. Manlief had me woensdag al aan de telefoon verteld dat ie binnen was. We hebben de bol samen afgewikkeld (wat een klus!); met de bolwinder tot een wat handzamer pakketje gemaakt. Ze gaat morgen mee op vakantie.

In de bol zitten natuurlijk de kadootjes. Verleidelijk hoor, ik heb ze tijdens het herwinden gezien. Ze zijn keurig ingepakt gebleven. Pas als ik bij een nummertje ben mag ik er eentje uitpakken :-)

Wat ik tot nu toe ben tegen gekomen: In een handgemaakt wolwerktasje met een geborduurd wolmandje en mijn naam zat een super grote bol. Bij het afwikkelen bleken er niet één maar zelfs twee fraaie bollen wol te zijn; een groene en een paarse. Joepie, echt mijn tinten. Ik hoor tzt graag van mijn maatje welk merk het is.  Het garen voelt lekker zacht aan. De bol was in het gezelschap van een patroon van de bayerische sokken – een pittig patroon om te breien, een notitieblokje en een lieve kaart met vier zakjes thee.