Helygen Celli

Op het weblog van Roos gelezen….. een petitie tekenen tegen de ontvangst van kilo’s papier. Ik heb het gedaan. Doe jij er wel eens wat mee? Het telefoonboek of de gouden gids? Of gaat ie bij jouw ook direct (of iets later) ongelezen bij het oud papier? Bij mij wel!

Wat statistieken …
Sinds 25-08-2008 zijn er:
7620 mensen die aangegeven hebben dat ze liever geen telefoonboek meer zouden krijgen.
7649 mensen die aangegeven hebben dat ze liever geen gouden gids meer zouden krijgen
7763 unieke adressen die zich hebben ingeschreven voor deze actie. 

Als 7620 telefoongidsen en 7649 gouden gidsen volgend jaar niet gedrukt zouden worden zou dat 14121.65 kilo papier schelen. Als er voor volgend jaar 7620 telefoongidsen en 7649 goudengidsen niet gedrukt zouden worden scheelt dat 7060.82 kilo CO2 uitstoot.

Een ton CO2 uitstoot zou gecompenseerd moeten worden door het aanplanten van 1 boom. Voor 7 ton zouden er dus 7 bomen geplant moeten worden. Een ton papier kost 17 bomen. Een ton gerecycled papier kost 10.2 bomen. Er zouden volgend jaar 144 bomen bespaard kunnen worden!

Doe je er ook niets mee, hou je van bomen of vind je het ook gewoon zonde van het papier, 
teken dan op: http://www.stopdetelefoongids.nl/

Nog iets minder als drie maanden, dan hopen we ons kleinkind in de armen te kunnen houden. Ik moet bekennen dat ik behoorlijke oma-kriebels begin te krijgen.

Zondag was ik bij mijn schoonzus en zwager op bezoek, die opruiming hadden gehouden in hun kinderspeelgoed. Hun jongste wordt al weer drie jaar… Het bovenstaande heb ik buit gemaakt, het zal nog wel goed een half jaar in de kast staan, maar dat geeft allemaal niet. Ik hou van dat duurzame houten speelgoed, iets wat ik zeker zelf zou kopen voor de kleine…. Ze hadden voor ons ook twee katoenen dekentjes voor in het ledikantje en een slaapjezakje waar mouwen en een extra wollen binnenzak ingezet kunnen worden. De slaapzak heeft een nieuwe rits nodig, geen probleem om die er even in te zetten. 

Gisteren waren we even op bezoek bij de aanstaande moeder, wat zag ze er toch mooi en stralend uit. Echt een zwangere vrouw die zich lekker voelt, heerlijk om te zien. Afgelopen weekend hebben zij de baby-kamer geverfd en ingericht, die moesten we natuurlijk even komen bekijken. Ze hebben een heel mooi en gezellig kamertje gemaakt. Kasten gevuld met al dat kleine babyspul, kleding, luiers, slabben en mooie lakentjes gemaakt door de schoonmoeder, helemaal klaar voor de komst van de kleine.

Tja, dan heb ik toch wel even de tranen in mijn ogen. Oma-kriebels, trots, begaan met en betrokken bij de aanstaande ouders, natuurlijk ook een tikje bezorgd. Hopelijk op een gezonde wijze en niet te beklemmend.

Ik merk dat ik er emotioneel onder ben; toch verwarrende gevoelens omtrent mijn eigen bewuste keuze zelf geen kinderen te krijgen. Met al die depressies van de afgelopen jaren, zag ik het moederschap helemaal niet zitten. Mijn eigen leven ervaarde ik al moeilijk genoeg, de zorg voor een kleine zou echt te veel zijn geweest voor de draagkracht die ik psychisch had. Is het nu toch het moeder-instinct wat opspeelt? Ik kan het geen verdriet of spijt noemen, wat het dan wel is kan ik nog niet benoemen. Wat ik wel voel is, is dat het een helend proces is.

Quiet 

a photo of skein of yarn transformed with photoshop

Vandaag naar Arnhem gegaan voor de Handwerkbeurs. Zo dichtbij, toch in de stad voor therapie, hoeveel excuses heeft een mens nodig om naar een beurs te gaan? De sfeer van de Rijnhal vind ik altijd wat matigjes voor beurzen, het zijn de mensen die het leuk maken. Natuurlijk veel (inmiddels) bekenden, van voorgaande beurzen, SnB-groepen en spinbijeenkomsten. Leuk was dit keer gezichten bij namen te zien die ik al wel van Ravelry kende. Inspiratie en passie te delen, van elkaar te leren, ervaringen en kennis te delen. 

Ik heb wonderbaarlijk genoeg niet meer uitgegeven dan ik van plan was én maar één dingetje meer als op mijn boodschappenlijstje stond. Heerlijk, ik zit echt te genieten. Morgen ga ik eens wat foto’s maken voor Ravelry. Wat is er zo met mij naar huis gegaan:

• Groene shetland wol voor #03 Green Autumn (Druid Mittens)
• Paars groene Noro sokkengaren; kon ik niet weerstaan… 
• Zachtlila en zachtgroene Evilla spinklare wol die heerlijk vervilt
• Drie strengen ongeverfd sokkengaren (alpaca/wol, wol/tencel, wol/bamboe)
• een fijne spintol (dé ongeplande, zeer welkome aanschaf)
• boek: Celtic Charted Designs
• drie vilten knutselpakketjes; herfstkaboutertjes en heksjes

The 4rd challenge of the sock knitters pentathlon is Ziggy. It is my first time stranded knitting. I like a challenge, learning new techniques. So I decided to give it a try! I started using a black uni (Opal) and multi green/yellow (Boterbloemen in het gras / Wolwereld) A funky color combination with a very bold effect. My challenge was learning two-handed stranded knitting with nice not-so-tight floats. Well this works! 

I have knitted about half of the foot right now. I have some serious doubts…  keep on knitting or frog it? Most of the times I am very impulsive; with any doubt, the project is frogged, this time I can’t really decide. I give myself some more time. 

I find knitting this pattern so boring now I know the technique. Why bother myself with boring knitwork? Shall I make this sock real bold by adding more colored stripes? Start all over using different colors? Just quit knitting projects of the SKP? Use my time to knit another stranded knitting sock in a pattern I really love?Perhaps another option pops up in my mind….

Decision made!
I frogged it, whow… this feels like a relief!