Helygen Celli

Het is al weer bijna eind januari. Waar blijft die tijd toch?

In breiwerken…. , er zijn al een aantal projecten van de naalden gekomen, het gaat nog steeds goed met mijn voornemens. Helaas heb ik mijn FO nog niet allemaal op de foto kunnen zetten. Even geen tijd, te donker weer, een zeer pijnlijke rug… . Het gaat gelukkig beter, ik loop al weer een stuk vlotter en krijg zelfs mijn sokken weer aan. Ik heb nog nooit zoveel lelijke woorden gezegd als deze week. Niet dat dat helpt tegen de pijn ;-)

Gister dacht ik nog verder van huis te zijn toen er ook nog eens een rugspier in de kramp schoot. Gelukkig is die met wat warmte en Arnica weer tot rust gekomen. Nu al die electrische prikkels nog …. (misschien toch maar eens naar de huisarts deze week?)

Maar goed, breien dus… In de lappenmand, even geen therapie of andere afspraken, dat geeft veel breitijd.
Een heerlijke shrug, een fijne muts, een paar wanten en een paar fraaie vlindersokken zijn klaar. Proeflapjes voor een zijwaarts gebreide sok ontworpen door Yvon van Storm op Zolder, een van de twee sokken “Dryad” met garen van SoZ,naar een patroon uit een nieuw sokkenboek, een flink stuk gebreid aan Johanna. De vlindertjes voor Daisy heb je al kunnen zien.En nu zijn ook deze klaar! Saartje’s Bootees – volgens mij het meest gebreide babyschoentje ever!

Saartje's Bootees

In een dagje tijd heb ik ze nu ook eindelijk eens gemaakt van restjes Klazien’s Kreatie Arwetta sokkengaren. Saartje’s Bootees stonden al maanden in mijn queue.  Het is maar goed dat het schoentje goed meerekt, ik denk dat Daisy er met een maandje uit is gegroeid … en ze zijn zo leuk!

My first handwoven scarf is finished! I am so proud!!!!

Mijn eerste geweven sjaal is klaar! Met de mentale steun van Jacqueline heb ik de draden doorgeknipt. Tja, je had gelijk José, die schaar had ik zelf ook wel kunnen pakken … Maar ja, wist ik veel wat er verder mee moest doen, al die losse draadjes, eng! De oplossing bleek eenvoudig; ze tot franjes samendraaien. Tja, heb ik daar nu een maand mee gewacht. Deze week heb ik de sjaal in een wolwasje een finish gegeven, waardoor het weefsel iets compacter geworden is.

I am currently working on my 2nd scarf. Tried some stripes alternating two yarns …

Het volgende project staat inmiddels weer op het getouw. Thuis, even buiten de lessen om. Jacqueline, die hier dus stilletjes meeleest,  heeft me geholpen vorige week voor ik door mijn rug ging.  Het eerste begin met het vastmaken van de draden, het opbomen enzo was dus al weer helemaal vergeten. De instructies van mijn docente begreep ik ook niet meer, al gaande kwam het gelukkig weer allemaal terug. Rustig aan heb ik de hevels en het riet doorgeregen, de boel aangeknoopt … om eindelijk … weer aan het weven te kunnen.

Het wordt een groen sjaal, waarin ik het een en ander wil uitproberen met kleur en patroon.  De schering is een flessengroene wollen draad, de inslag is een turkooise wollen draad en een wat gemeleerd groene breigaren (Klazien’s Kreatie Shetlands Wolle). Stukken linnenbinding, afwisseld met strepen en patronen.

Another stripe … and my first pattern – discovered it myself by trial and error.

De dikke turkooise streep liet me zien dat ik de schering toch niet helemaal recht hebt opgebonden. Hij loopt een tikkie scheef. Door wat te spelen met de draden ontstond dit patroon – een soort visgraat.

This Handweaver’s pattern book I got with my loom.
Let’s study and swatch some patterns into my 2nd scarf

Bij mijn weefgetouw kreeg ik een boek “A handweaver’s pattern book“  van Marguerite Davison. Dat ziet er indrukwekkend uit, ruim 300 patronen met foto’s en schema’s voor een vierschachts getouw. Ik snap er nog niet veel van, dat komt vanzelf wel. Morgen ga ik er eens rustig naar kijken, wat die tekeningen betekenen, er zal vast wel wat leuks mee te doen zijn ;-)

Daisy showt haar vlindersokjes

Vanmiddag was Daisy, mijn kleindochter, even op bezoek om haar vlindersokjes te testen. Ze heeft ze nog niet uitgetrappeld gekregen. Een waar wonder voor deze beweeglijke dame!….

Ik heb een hielloos sokje /kousje, ongeveer 18 cm lang gemaakt van het restje garen van mijn eigen paar (ik heb ze nog steeds niet op de foto gezet – dat kan nog even duren… ) Luchtige Vlindersokken van Sokketiers. Het is maatje L voor babies; 36 steken opgezet. Vijf vlindertjes op een rij, een 2 recht 2 averecht rib been voor de nodige rek en een ronde teen. Het zijn nu kniekousjes, al snel genoeg zullen ook deze sokjes wel weer te klein zijn ;-)

aandachtig kijken en lachen naar mama ...

Daisy heeft mij vanmiddag heerlijk afgeleid. Vitamine Daisy is heel heilzaam, het is heel goed voor gevoelens van geluk en vreugde. Ze is zo’n lief meisje, een genot om naar te kijken als ze de wereld aan het ontdekken is, aandachtig kijkend, proberen te lachen en geluidjes te maken, maaiend met haar armpjes en vooral proberend haar sokjes uit te krijgen.  Natuurlijk wel ietwat over mijn grenzen gegaan wat mijn rug betreft, maar ja …. dat heb ik er graag voor over. Het gaat heel goed met het meidje, de medicatie lijkt nu weer goed te zijn. Nu ze minder last heeft van haar darmpjes en mooie volle geurige luiers produceert, huilt ze veel minder op een dag. Haar mama is hierdoor al weer aardig bijgekomen van een vermoeiende eerste maand. Wat een weekje wat meer rust al kan doen.

Afgelopen vrijdag is het me dusdanig in de rug geschoten dat ik nu nog steeds mijn eigen zelfgebreide sokken niet aan kan krijgen. Dan heb ik nogwel een nieuw paar heerlijk zachte sokken om te showen … superzacht garen in een lieflijk modelletje van de Sokketiers.

Alsof de bliksem door mijn rug / bekken schiet … Zittend met een kruik in de rug, stevige pijnstillers of liggend op bed met mijn knieen opgetrokken en een beetje breiend kom ik de dag door. Al vliegen de vloeken door de ruimte neem ik natuurlijk ook de nodige beweging hier in huis, want rust roest, echt blij wordt ik er niet van.

Ook in 2009 word er volop door mij gebreid. Al aardig wat meters zoals je in de teller kunt zien. Die teller loopt door, in ieder project gaan meer meters zitten als ik me eigenlijk realiseerde. Foto’s volgen later deze week….

cardigan with yarn I'll use ...

The challenges of a knitting project…..
Why does knitting sometimes causes fear.
Elimination of fearfactors.
Lets cast on!

Op Ravelry loopt een motivatie-draadje het durfalproject; GROTE dromen worden waar: “Niet meer uitstellen, niet meer links laten liggen, niet meer niet-aan-durven beginnen. Hier gaan we gewoon onze grootste uitdaging aan”

Vier dagen geleden schreef ik nog: “Het zijn bij mij ook de grotere projecten, waar ik niet zo vaak aanga. Ben altijd bang dat mijn smaak veranderd is in de tijd dat ik een vest brei, het te klein of juist veel te groot maak, een model / kleur kies wat me toch niet staat … zou ik toch zonde van mijn tijd en materiaal vinden. Allerhande smoesjes kan ik bedenken, typisch gevalletje faalangst :-) Er staan inmiddels een paar modellen al bijna een jaar in mijn queue die ik nog steeds leuk vind. Wellicht ga ik me er toch eens aan wagen – ik begin met een proeflapje …. ;-)“

Ik brei liever 10 paar sokken dan 1 trui.  De sokken passen niet meer in mijn la en ik ben hard aan een nieuwe trui toe. Tijd om de stap te nemen. Het durfalproject heeft me er toe gezet, gewoon te gaan beginnen. Johanna, een patroon uit een boekje van Berroco wil dus gaan maken. En wat me toch tegenhoudt… ik weet het niet eens meer precies. Het model kan het niet zijn, dat is zo’n typisch Janneke-kledingstuk. Kleur, bepaal ik zelf toch? Toch van de zotte dat ik van een breiproject een knoop in mijn maag krijg?

Pffff… de eerste stappen zijn gezet. Ik heb het patroon van Johanna weer opgedoken uit de kast, garen gepakt uit de doos en proeflapjes gebreid. Ik wil de grijze en roze/paarstinten Klazien’s Kreatie Shetlands Wolle uit mijn stash hiervoor gebruiken. Met dubbele draad en naalden 4,5 kom ik uit op 18 st / 24 rijen ipv de 17 st / 22 rijen uit het patroon. Gezien het gigantische oversized effect van dit vestje hou ik de grote maat aan.

Nu ik het patroon zie, weet ik ineens weer waar ik tegen aan zat te hikken; het lijf wordt vrijwel aan één stuk gebreid. Dat betekent dus meer dan 200 steken op de naald. Na die superlange toeren van mijn Danish Tie-shawl of Pinwheel, waar ik er zo’n 500 op de pennen had is  het peanuts. Wat kan er nu nog in de weg zitten om het project op de pennen te zetten?

Nu nog even puzzelen op de kleurverdeling en doorrekenen of ik genoeg garen zal hebben. Misschien een aanvulling met Evilla Artyarn? Het zou een mooie deuk slaan in mijn voorraad garen. Anders … wat een straf om op de handwerkbeurs een aanvulling te moeten kopen ;-))