De tand des tijds …
Gisteren heb ik eens naar mijn stapel zelfgebreide sokken gekeken. De invloed van de tand des tijds op de kleuren, het pillen, vormvastheid van de sok nu na vele keren wassen ten opzichte van het oorspronkelijke bolletje wol. Het zijn sokken gebreid met de merken Opal, Regia, Trekking, Online en Schoeller+Stahl. Het zijn allemaal merken met 75% wol, 25% polyamide en superwash, toch vind ik er veel verschil in zitten.
Sommige paren zijn al ruim drie jaar oud en vele keren meegegaan in de was (niet in de droger), anderen zijn net een paar maandjes oud. Geen van de paren uit mijn lade heeft “gaten”. Van sokken die ik kado heb gedaan heb ik nog geen klachten ontvangen.
Het best ben ik te spreken over de garens van Opal. Dit zijn de eerste paren die ik gebreid heb en vooral veel draag in mijn wandelschoenen of als ik op mijn gewone schoenen langere tijd op pad ben. Na bijna drie jaar is de pasvorm nog steeds goed, de kleuren zijn iets minder fris maar zeker nog helder. Deze sokken hebben weinig pilling, ze zijn wel iets compacter geworden op de hiel en voetzool. Een fijn garen om mee te breien, niet te hard niet te zacht. Het enige nadeel .. het assortiment is niet helemaal mijn smaak meer ;-)
Het merendeel van de sokken die ik met Regia garens heb gebreid heb ik weggeven. Eén paar, nu ruim een jaar oud heb ik nog. De kleur is nog redelijk origineel, de vorm is ook goed. Deze hebben een behoorlijke pilling, vooral op de schurende gedeeltes, maar ook op het been. Het is dat de kleur zo mooi (paars) is… In mijn ervaring een zachter garen om mee te werken in vergelijking met Opal, iets minder slijtvast.
Schoeller+Stahl vind ik minder wat kleurbehoud betreft. Eén paar pastel sokken, nu twee jaar oud is inmiddels bijna wit. Het garen is sterk, bij alle paren heb ik nauwelijks pilling of compactheid, de vorm van de sok blijft ook mooi. Supersterk garen waar ik rustig een paar werksokken voor mijn vader van zou breien. Het garen voelt wat hard aan om te breien en te dragen, die hardheid zorgt voor slijtvastheid. Ook bij dit merk; qua kleuren etc niet helemaal mijn smaak meer …
Trekking vind ik heerlijk om mee te breien, zacht en soepel. Het paar wat ik ongeveer anderhalf jaar geleden heb gebreid en intens draag is compact op hiel en voetzool geworden en begint nu meer en meer te pillen. Het mooiste is er echt wel af, de pasvorm is redelijk, ze beginnen nu meer sneller af te zakken. De sokken blijven mooi wat kleur betreft. Ik heb mijn sokken op naalden 2,5 gebreid, net als de paren van de bovengenoemde garens. Trekking is echter een iets dunner sokkengaren, volgende paren zou ik op 2,25 of 2 mm breien. Trekking vindt ik een prima garen voor sokken die wat minder intensief gebruikt worden – en vooral voor het “mooi” zijn. Géén wandelsokken dus. Een merk waarvan ik de kleuren zeer inspirerend vind.
Tja, dan is er nog Online. Ik heb hier nog wat van in mijn stash en inmiddels een paar bollen verwerkt tot sokken. Een garen, voor mij gemakkelijk verkrijgbaar bij de LYS om de hoek, maar wel een garen waar ik niet gelukkig mee ben. De kleuren lopen zeer snel terug en het garen pilt al als je er naar kijkt. Eind december heb ik een paar rode Firestarters gemaakt, de sokken heb ik nu drie keer gedragen en gewassen, de intensiteit en frisheid van de kleuren is foetsie, de sokken zijn dusdanig gepilt, dat heb ik met al mijn andere sokken nog niet zo heftig gezien. Met de andere paren idem dito. Een garen wat ik dus niet meer koop … er zit nog wat in mijn stash, wat zal ik daar mee doen?
In mijn sokkenlade heb ik nog wel het een en ander liggen …
Sokken van 100% merino, 100% BFL of 75% BFL met 25% polyamide. Dit zijn allemaal handwas-gelegenheids-sokken gemaakt van een wat zachter garen en dus minder slijtvast. Het genot van het werken met dit garen en het dragen van de sokken weegt in dit geval voor mij op tegen de nadelen.










Facebook
Twitter
Flickr