Helygen Celli

Voor het jaar 2011 heb ik mezelf op wollig gebied een paar dingen voorgenomen.
Het eerste halfjaar van 2011 zit er al weer op. Goed om eens terug te kijken op mijn intenties :-)

Uitdagingen
Een van mijn voornemens was meer uitdagende projecten te breien; geen moeten, maar kijken of het weer kan. In 2010 heb ik voornamelijk auto-pilot gebreid, om mijn handen bezig te houden en meer rust in mijn hoofd te krijgen. Het is dan ook fijn om te merken dat het me nu lukt om meer wat pittiger projecten onder handen te nemen. Die wat meer pittige projecten zijn 2 kanten shawls; Dryad en Nightsongs geworden. Aan deze shawls wil ik nog een apart logje mét foto’s wijden …

Niet te vergeten m’n vestje van zwart katoen/linnen Black Swan, een heerlijk vestje, maar waar het patroon echt niet van klopte. Frustraties, froggen, herberekenen, het bijna opgeven, tegen beter weten in toch doorgaan en uiteindelijk een heel geslaagd eindproject hebben.

En jawel … die wat meer pittige projecten geven ook rust, door de focus die het vraagt.

Handgesponnen garens
Een ander voornemen was meer te breien met handgesponnen garens. De cijfertjes bekijkend gaat dat best aardig. Ik heb 3371 meter gesponnen en 1585 meter handgesponnen garen verwerkt.. Er komt natuurlijk meer handgesponnen garen bij als ik opmaak. Het is duidelijk dat ik breien en spinnen als twee niet noodzakelijk met elkaar verbonden activiteiten zie. Bij mij kun je een wat verdwaasde blik verwachten als je me vraagt “Wat ga je er van maken?” Verven, het kopen van fijne garens en mooie breiboeken horen daar ook bij. Ze geven me alle veel plezier. Dat wil niet zeggen dat ik direct iets ga maken met geverfde garens of lont, gekochte wol of uit de boeken.

Stashreductie …
Op 21 december 2010 had ik ongeveer 50 kilometer. Op 30 juni heb ik nog ongeveer 42 kilometer over. Dat is toch 8 kilometer minder. Ik heb er zo’n 11 kilometer weggebreid, 3 kilometer bijgesponnen, wat garens bijgekocht, wat garens weggeven … en ik heb nog wat garens om te verkopen of ruilen. Waar het me om te doen was … wat meer ruimte in mijn wolkamer.  Tja, na net weer een flinke voorraad voor mijn shop te hebben gekocht, schiet het met de ruimte echt nog niet op ;-)

11 in 2011 – 11 knitting goals

WIP:

1. technique to explore in depth: fair isle
2. design and knit a pullover/cardigan (my own design!)
3. finish the TKGA Master Hand Level I - follow my progress
4. knit 11 projects from stash ** done: 7
5. don’t know yet … what will 2011 bring

FO:

1. technique to give a try: brioche knitting
2. technique to give a try: double knitting
3. knit with a special/luxury yarn: Jamieson’s Shetland Spindrift
4. knit  a special pagan themed pattern; perhaps the lace shawl Dryad by Silva Harding
5. knit a cardigan for the summer with Drops Bomull/Lin
6. try to work a knitting pattern written in Japanese, Norsk or Finnish ;-)

Cijfermatig ben ik halverwege …
Of ik die 5 die nog op het lijstje staan ook in 2011 haal? Ach ik zie wel!

Ik heb veel plezier in het lezen over de Fair Isle breitechnieken. Zo in contact met dit stukje breicultuur van de Shetland eilanden kwam ook mijn interesse in Shetland lace weer naar boven… en ben ik daar weer van aan het snoepen. Intussen spinnend met de wol van Shetland schapen. Goh, misschien kan ik dit 1e doel beter herformuleren; het bestuderen van wollige tradities op de Shetland eilanden en het breien van samplers om de smaak te proeven…

Nummer 2. Het ontwerpen en breien van een trui of vest. Het kan er zo ineens van komen. Truien en vesten blijf ik lastig vinden, veel werk, welke pasvorm staat mij het beste. Met m’n vestje Black Swan en de trui Slinky Ribs heb ik wel een aardige basis. Toch, ik blijf koudwatervrees houden.

Die 3e …
Finish the TKGA Master Hand Level I.
Kuch!
Erg interessant, erg leerzaam, maar waarom ga ik er niet mee verder?
Het vraagt discipline en een gestructureerde aanpak.
Uhmmmmm ….

Dat 4e en 5e WIP-je, dat zal wel goed komen.
Die FO’s zijn van de pennen gevlogen. Waarom? Ik denk dat het verschil de grootte van de projecten is.
Die drie WIP’s die er nog zijn, zijn toch wel omvangrijk, wat te veel voor één jaar.
Laat ik eens kijken of ik die drie in kleinere stukjes kan onderverdelen.
Kleine brokjes zijn wat makkelijker te behappen, dan kan ik wat wegstrepen.
Niets zo fijn als het doorstrepen, het geeft me het gevoel dat ik wat gedaan heb.

M’n intentielijstje had ik ook gemaakt, als handvat om wat meer te bloggen.
Dat blijkt tot nu toe niet te werken, misschien in de tweede helft van het jaar.
M’n intentielijstje geeft me ook inzicht in wat voor mij werkt en wat niet,
ervaring opdoen met wollige zaken, die ik ook andere gebieden in mijn leven kan toepassen.

Wollige woorden
Dit jaar wil ik mijn weblog weer eens een andere, uiteraard ook wollige, insteek geven …

Aanvankelijk zat ik aan een podcast te denken. Leuk, nieuw, spannend, uitdagend, maar ook veel werk, met een grote leercurve. M’n verstand zei me dat het iets te veel van het goede is momenteel. Wat ik in mijn podcast kletsen, schrijf ik nu als “wollige woorden”; wekelijks of maandelijks. Over WIP’s, WIM’s, een queue vol verleidingen, ideeën, gedachten en zo af en toe een FO die van de naalden komt rollen ;-)

WIP …
Momenteel staan er drie paar sokken op de naalden.
Allereerst een paar UFO-sokken van een Schoppel-Wolle Vliegende Schotel. Ik gebruik hiervoor mijn SokBasis* patroon voor gebruik. Het garen is al een dubbele draad op een cake gewonden en zo geverfd. Het idee achter deze verfmethode is dat je twee gelijke sokken kan breien, met een poolend effect. In de praktijk vind ik het poolen tegenvallen. Slecht kleine delen geven pooling te zien, het merendeel van de sok heeft een faux fair-isle streepjes effect.

Het tweede paar is Oud & Nieuw, ook deze sok is gebaseerd op SokBasis*, het heeft dit keer een 2 recht/2 averecht rib gecombineerd met een koffieboontje. Het garen is Schoppel-Wolle Zauberball, een enkelvoudige draad met een lang kleurverloop van wit naar zwart en weer terug. Helaas is de bol die ik gebruik wat onregelmatig gesponnen. Het garen heeft dikke en dunnere stuken. Bij andere toverballen had ik hier geen last van.

Het derde paar sokken is Twisted Mockery, de mystery sok van de maand november op de Sock Knitters Anonymous groep op Ravelry. Het is een ontwerp van Lisa Stichweh, de sok heeft een mooi ruitvormig middenpaneel met kruisende steken. Wat is mooi vind is de relatieve eenvoud in het ontwerp, balans. De laatste tijd heb ik teveel ontwerpen met kruisende steken gezien die helemaal over de top gaan. Hoe meer hoe beter, lijkt het wel. Bij dit patroon dus niet.

Deze sok brei ik met mijn lievelingsgaren MoonWise Gems in de kleur Luvoliet
Het heeft kleine variaties in lichte en donkere tinten dieproze en roodpaars, dit geeft een accentje aan het breiwerk. De basis is een zacht en elastisch vierdraads merino sokkengaren, dat goed getwijnd is tot een ronde draad. Het garen heeft een mooie strakke steekdefinitie, waardoor de kruisende steken er zo goed uitkomen.

Behalve de sokken staan er nog andere werkjes op de pennen.
Bijna klaar is het vestje Pretty Pink voor Daisy, top-down met een yoke. Nieuwjaarsdag heb ik een steek gemaakt; knippen in mijn breiwerk om van een trui een vest te maken Het was nu lang niet zo eng als de eerste keer. De steken heb ik met de naaimachine gefixeerd, het randje met een flanelsteek aan de binnenzijde vastgeborduurd. Het enige wat ik nog moet doen, is het blocken van het vest en het handmatig inzetten van de rits. Een leuk klusje voor dit weekend, ik heb nog niet eerder een rits in een breiwerk gezet.

Het garen had ik overigens eerder  gebruikt voor een vest voor mijzelf. Het idee achter dit vest bleek in de praktijk  een flop …. en dan is er maar één remedie; uithalen!

Eindelijk ben ik nu weer aan de slag met de swatches voor het TKGA Master Hand Level I. Sinds mei heeft dit ongeveer stil gelegen.Ik kon me er niet op focussen en mijn gauge was erg onregelmatig door alle emoties van het afgelopen jaar. Om weer een beetje warm te draaien, heb ik eerst maar weer eens twee swatches gemaakt om te zien welke naalddikte ik heb beste kan gebruiken en hoe mijn hand van breien nu is.

Wat ik ook lastig vind is een mooie zelfkant te krijgen. De bedoeling is dat alle steken gebreid worden. De rechterzelfkant, gezien vanaf de goede kant van het werk, is onregelmatig; een lus en bijna een knoopje. Het breien met “dikke” naalden, naalden 5 mm blijf ik een verzoeking vinden, met de iets dunnere 4.5 mm gaat het me beter af. Een halve mm maakt écht verschil.

Verleidingen
Oh… zoveel! Vooral de eerste dagen van het jaar, had ik een aanhoudende drang om nieuwe projecten op de naalden te zetten, geinspireerd door mijn Knitting in 2011 intenties. Het koste me wat moeite om dit niet te doen. Het was immers de periode van de afnemende maan. Deze tijd is meer geschikt iets af te ronden, dan iets nieuws te beginnen. En zo heb ik al die paren sokken een flinke zet richting FO gegeven. Vorige maan(d) had ik last van startitis in die laatste dagen van de maancyclus. Met nieuwe maan heb ik alles weer kunnen uithalen omdat het gewoonweg niet stroomde.

WIM
Inmiddels is de maan weer toenemend, ideeën borrelen nog zonder een concrete vorm aan te nemen. Ik brei en spin nu wat proefjes en kijk naar garens die ik uit mijn stash kan gebruiken. Al ben ik niet cold-sheep, heb ik nog zat liggen om mee aan de slag te kunnen. Op de handwerkbeurs in februari of de breidag in april wil ik vast wel wer iets nieuws kopen, het is het fijn als ik hiervoor een lekker budget heb.

In mijn queue staan de Fiets Hand Shoes, een patroon van Nancy Marchant. Lekker dikke vingerloze handschoenen in een tricot patentsteek (stockinette brioche). Uit mijn stash heb ik een flauw lichtgroen en lichtblauw garen gevist. Het ligt momenteel in de verf te weken om een flinke oppepper richting knalgroen, turkoois en kobaltblauw te krijgen.

Via Ravelry heb ik een patroontje voor een boekenlegger met het symboolvan de triple moon goddess gekocht. Ik ga het breien met naturel en zwart sokkengaren. Het patroon lezende kwam ik er achter dat de boekenlegger plat gebreid word (duh!). Ik  moet dus ook kleuren wisselen op de averechte kant van mijn breiwerk. Dit heb ik nog niet eerder gedaan, weer wat nieuws om te leren. Leuk, althans, dat hoop ik …

Queued
Op zoek naar “de perfecte sweater”, las ik over Ayana, een ontwerp van Amy Herzog in de Fit to Flatter groep op Ravelry. Het patroon heeft een v-hals en ingezette mouwen. Als accent lopen er banen van golvende ribbels middenvoor. Een gelijksoortig idee was enkele weken geleden bij mij opgekomen, waarom het wiel opnieuw uitvinden? Het plan is deze pullover te breien van een pittig roze Gedifra Cashmerino.

Buiten is het nog steeds koud, kouder dan de laatste weken – althans gevoelsmatig. De gordijnen wapperen voor de ramen. Een perfecte dag om de buitenkoudbinnenwarm sokken af te maken. Draadeindjes mazen en dan de zooltjes ….  Het heeft me de hele middag gekost, met thee, podcasts op de ipod en een dosis geduld, ze zitten er onder ;-) Heerlijk warme sokken, echt een paar om met de voeten omhoog te zitten om ze goed te kunnen bewonderen.

De buitenkoudbinnenwarm sokken zijn een samenbreisok op de yahoogroup “Sokken Breien“, yvonnep heeft het voorzetje gegeven, ik ben er zelf op los gegaan in het breien van patroontjes en combineren van restanten garens. Op naalden 4,5 mm waren de sokken zo klaar. Bijna één per dag. Dikke naalden, weinig steken, maar ook lekker afwisselend met de patroontjes

In totaal heb ik 150 gram resten sokkengaren gebruikt. Effen, zelfstrepend en handgeverfde garens zijn gecombineerd. Door het hele paar heen heb ik een dieppaars garen als basis gebruikt en gevarieerd met twee andere draden. In de sokken zijn door optische menging interessante kleureffecten ontstaan, zo heb ik onverwacht nog een lesje kleurenleer in de praktijk gedaan.

Het Sokkenpad

Het laatste deel van de route…
Kijk je al uit naar het einde van de weg? Of gaat het je niet om je bestemming maar de weg er naar toe, wat het je brengt? Wandel je in een rustige pas of hou je juist een pittig tempo aan? Loop je in de voorhoede, of ben je zo iemand die achter aan de groep gelopen komt. Heb je onderweg allerhande bijzonderheden opgemerkt of zijwegen bewandeld? Wat jouw wijze ook is, het laatste stukje op de route heeft ook zo weer zijn eigen ritme. De route leent zich zowel meditatief mijmeren, als een snelle eindsprint. …. schreef ik bij de aanwijzingen voor het laatste deel van het sokkenpad.

Het Sokkenpad

Zelf leek ik even de weg kwijt …. Het laatste stukje van de sok bracht bij mij weer wat licht in de duisternis. De donkere grijze wintermaanden zijn voor mij ieder jaar weer een uitdaging en herinneren mij er aan dat ook dit deel van mijn weg uitmaakt.

Met het grijze weer was de moed me in de schoenen gezakt. Foto’s maken, dat zou echt niet mee vallen in daglicht. Welk daglicht? Vandaag, mét flits en alle lampen staat mijn resultaat ook op de foto. De sokken zijn “in het echt” iets groener van tint – smaragd groen!

Veel verdraaid recht gebreide steken

Inmiddels zijn er op Ravelry en de Yahoogroup Sokken Breien al verschillende wandelaars op het pad, die het eindpunt het bereikt.  Verwelkomt zijn zij met applaus en gladiolen, verblijdt zijn de toeschouwers met fraaie foto’s van het resultaat en is een enkeling wat verlaat alsnog het Sokkenpad opgegaan. Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende kleuren sokken, stuk voor stuk heel uniek en mooi om te zien.

Voor één van de wandelaars op het pad is er een “beloning”. Degene met de meest originele naam passend bij het patroon kan een streng handgeverfde sokkengaren winnen. Tot het einde van het jaar kunnen de foto’s en namen worden geplaatst op de yahoogroup. Er zijn al wat juweeltjes van namen genoemd ;-)

Over ongeveer twee weken verwacht ik het patroon in het Nederlands hier, via mijn weblog te publiceren. Het patroon in het Engels komt in 2010.

Het Sokkenpad - Clue II

We verlaten nu even de gebaande paden. Vertrouw jij op de aanwijzingen en jouw eigen kennis? Kun je de afzonderlijke instructies op logische wijze samenbrengen? Op dit deel van het pad is wat puzzelwerk noodzakelijk. Ga verder met het avontuur voor de spie en de hiel en vraag waar nodig je mede-reizigers op het Sokkenpad om hulp verder te kunnen!

Het tweede deel op “Het Sokkenpad” blijkt voor mijn mede-wandelaars best een pittige stuk te zijn. Uit de aanwijzingen moeten ze tot de conclusie komen dat er géén hielflap gebreid wordt, géén boemeranghiel en dat de spie niet op de plek zit waar je hem bij een standaardpatroon verwacht. Wat dan wel?

Letwel, hierboven zie je het resultaat van het puzzelwerk, de breiers weten niet hoe het er uit komt te zien.

Er worden her en der wat misstapjes op het pad gemaakt, er zijn wat achterblijvers en alternatieve routes worden bedacht. Ik heb de indruk dat de meeste mensen wel genieten van de wandeling, de sfeer in de groep is in ieder geval goed.

Op naar clue 3!