WIP: Pretty in Pink
Op 22 oktober schreef ik nog ... eens is de eerste keer ….
Het plan werd geboren om zelf een sweater te ontwerpen.
Enkele dagen later lag het plan al weer achter in de koelkast,
onhaalbaar, veel te hoog gegrepen voor dat moment ….
Tja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan …
Deze zomer heb ik een heerlijk merinogaren gesponnen - op dat moment een bewuste keuze buiten mijn comfort-zone; eens iets anders als paars - met veel roze tinten, een tikje blauw en een toef oranje. De lont is geverfd door Iboy, bij vele spinners welbekend voor haar spannende kleurgebruik. Zo’n 180 gram heb ik gesponnen tot een draad van circa 550 meter, sportsweight. Uit het proeflapje bleek het het mooiste uit te komen met naalden 3.75 mm.
Het garen heeft zeker 3 maanden in het zicht gelegen op mijn wolkamer, Telkens even voelen, even kijken en genieten. Ik wilde zo graag met het garen breien, maar wat? Wéér een shawl? Hmmm, nee. Sokken en een muts; zonde. Een trui of een vest dan? Ja!!! Daar werd ik helemaal blij van. Maar ja… 550 meter is niet voldoende voor een trui. Zucht!
Op zo’n nacht dat ik weer eens niet kon slapen, kwam ik op het heldere idee om het handgesponnen garen te combineren met een ander garen. Maar hoe? Een streepjes trui vind ik maar niets, de wol zou toch al enigszins strepend opbreien.
Ja, toen herinnerde ik me ineens het vestje dat ik vorig jaar bij Zeeman heb gekocht. Een paars ding in acryl, waarvan het mooie binnen twee weken dragen af was, maar wat ik zo leuk vind qua model … Ja zoiets zou het kunnen worden. Een beetje anders natuurlijk, met een betere pasvorm, dat was een ander manko aan het vestje. Fit to Flatter!
En zo ga ik toch die uitdaging van de eerste keer aan…
Met een ander ontwerp, als ik een maand geleden dacht. Het wordt iets minder complex in ieder geval, om te oefenenen. Tekenen en rekenen, lang leve de online calculators voor sweaters om de basis van het patroon te maken.
De yoke (pas) van het vest maak ik met de handgesponnen wol.
Voor de body en de mouwen verf ik een merinogaren uit mijn stash in een mooie roze/rodeviolette roosachtige tint (dogwood rose).
Het wordt een nauwsluitend vest op borsthoogte, iets getailleerd met met ongeveer 5 centimeter overwijdte op de taille. Wat extra ruimte in de lengte (door short rows) voor mijn boezem en buikje, zodat de voorkant van het vest niet korter is als de achterkant. Het vestje eindigt met een naar binnen gevouwen zoom iets boven het midden van mijn heup. Uiteraard ruim boven de gevreesde zadeltaszone. Ik brei het geheel in de rondte en maak een “steek” (gecontroleerd knippen in mijn breiwerk) om het om te toveren tot een vest met zeven knopen.
Ik zie het al helemaal voor me …
Als het in het echt net zo mooi wordt als ik me voorstel en het me lukt het te maken zoals ik uitgewerkt heb … wow!
Het vest brei ik van boven naar beneden, dan kan ik het goed passen en precies op mijn maat breien. De yoke is inmiddels bijna klaar, alle meerderingen zijn gemaakt. Verstopt in het ribbelrandje tussen de verschillende banen verdraaid rechte ribsteek. Ik moet nu zo’n 10 centimeter recht toe recht aan breien over 400 steken om de pas af te maken. Weinig inspirerend, goed breiwerk om tv bij te kijken.
… het is een wip, dus wordt vervolgd.








Facebook
Twitter
Flickr