Ik kan niet meer stoppen, het is zo leuk om te doen,
het is gewoon toveren met kleur, nog een toer, nog een motiefje
en voor je het weet heb ik weer een projectje gebreid ….
Na Neep heid heb ik nog een muts gebreid: Sheep heid
en een paar handschoenen: Forest Cross Gloves
en gisteren heb ik mijn eerste fair isle ontwerp gemaakt,
een paar ‘boot toppers’ om boven mijn Wolky’s te dragen.
Hieronder de Gallery met foto’s van al m’n fair isle projecten tot nu toe.
Voor het jaar 2011 heb ik mezelf op wollig gebied een paar dingen voorgenomen.
Het eerste halfjaar van 2011 zit er al weer op. Goed om eens terug te kijken op mijn intenties :-)
Uitdagingen
Een van mijn voornemens was meer uitdagende projecten te breien; geen moeten, maar kijken of het weer kan. In 2010 heb ik voornamelijk auto-pilot gebreid, om mijn handen bezig te houden en meer rust in mijn hoofd te krijgen. Het is dan ook fijn om te merken dat het me nu lukt om meer wat pittiger projecten onder handen te nemen. Die wat meer pittige projecten zijn 2 kanten shawls; Dryad en Nightsongs geworden. Aan deze shawls wil ik nog een apart logje mét foto’s wijden …
Niet te vergeten m’n vestje van zwart katoen/linnen Black Swan, een heerlijk vestje, maar waar het patroon echt niet van klopte. Frustraties, froggen, herberekenen, het bijna opgeven, tegen beter weten in toch doorgaan en uiteindelijk een heel geslaagd eindproject hebben.
En jawel … die wat meer pittige projecten geven ook rust, door de focus die het vraagt.
Handgesponnen garens
Een ander voornemen was meer te breien met handgesponnen garens. De cijfertjes bekijkend gaat dat best aardig. Ik heb 3371 meter gesponnen en 1585 meter handgesponnen garen verwerkt.. Er komt natuurlijk meer handgesponnen garen bij als ik opmaak. Het is duidelijk dat ik breien en spinnen als twee niet noodzakelijk met elkaar verbonden activiteiten zie. Bij mij kun je een wat verdwaasde blik verwachten als je me vraagt “Wat ga je er van maken?” Verven, het kopen van fijne garens en mooie breiboeken horen daar ook bij. Ze geven me alle veel plezier. Dat wil niet zeggen dat ik direct iets ga maken met geverfde garens of lont, gekochte wol of uit de boeken.
Stashreductie …
Op 21 december 2010 had ik ongeveer 50 kilometer. Op 30 juni heb ik nog ongeveer 42 kilometer over. Dat is toch 8 kilometer minder. Ik heb er zo’n 11 kilometer weggebreid, 3 kilometer bijgesponnen, wat garens bijgekocht, wat garens weggeven … en ik heb nog wat garens om te verkopen of ruilen. Waar het me om te doen was … wat meer ruimte in mijn wolkamer. Tja, na net weer een flinke voorraad voor mijn shop te hebben gekocht, schiet het met de ruimte echt nog niet op ;-)
11 in 2011 – 11 knitting goals
WIP:
FO:
Cijfermatig ben ik halverwege …
Of ik die 5 die nog op het lijstje staan ook in 2011 haal? Ach ik zie wel!
Ik heb veel plezier in het lezen over de Fair Isle breitechnieken. Zo in contact met dit stukje breicultuur van de Shetland eilanden kwam ook mijn interesse in Shetland lace weer naar boven… en ben ik daar weer van aan het snoepen. Intussen spinnend met de wol van Shetland schapen. Goh, misschien kan ik dit 1e doel beter herformuleren; het bestuderen van wollige tradities op de Shetland eilanden en het breien van samplers om de smaak te proeven…
Nummer 2. Het ontwerpen en breien van een trui of vest. Het kan er zo ineens van komen. Truien en vesten blijf ik lastig vinden, veel werk, welke pasvorm staat mij het beste. Met m’n vestje Black Swan en de trui Slinky Ribs heb ik wel een aardige basis. Toch, ik blijf koudwatervrees houden.
Die 3e …
Finish the TKGA Master Hand Level I.
Kuch!
Erg interessant, erg leerzaam, maar waarom ga ik er niet mee verder?
Het vraagt discipline en een gestructureerde aanpak.
Uhmmmmm ….
Dat 4e en 5e WIP-je, dat zal wel goed komen.
Die FO’s zijn van de pennen gevlogen. Waarom? Ik denk dat het verschil de grootte van de projecten is.
Die drie WIP’s die er nog zijn, zijn toch wel omvangrijk, wat te veel voor één jaar.
Laat ik eens kijken of ik die drie in kleinere stukjes kan onderverdelen.
Kleine brokjes zijn wat makkelijker te behappen, dan kan ik wat wegstrepen.
Niets zo fijn als het doorstrepen, het geeft me het gevoel dat ik wat gedaan heb.
M’n intentielijstje had ik ook gemaakt, als handvat om wat meer te bloggen.
Dat blijkt tot nu toe niet te werken, misschien in de tweede helft van het jaar.
M’n intentielijstje geeft me ook inzicht in wat voor mij werkt en wat niet,
ervaring opdoen met wollige zaken, die ik ook andere gebieden in mijn leven kan toepassen.
Op 22 oktober schreef ik nog ... eens is de eerste keer ….
Het plan werd geboren om zelf een sweater te ontwerpen.
Enkele dagen later lag het plan al weer achter in de koelkast,
onhaalbaar, veel te hoog gegrepen voor dat moment ….
Tja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan …
Deze zomer heb ik een heerlijk merinogaren gesponnen - op dat moment een bewuste keuze buiten mijn comfort-zone; eens iets anders als paars - met veel roze tinten, een tikje blauw en een toef oranje. De lont is geverfd door Iboy, bij vele spinners welbekend voor haar spannende kleurgebruik. Zo’n 180 gram heb ik gesponnen tot een draad van circa 550 meter, sportsweight. Uit het proeflapje bleek het het mooiste uit te komen met naalden 3.75 mm.
Het garen heeft zeker 3 maanden in het zicht gelegen op mijn wolkamer, Telkens even voelen, even kijken en genieten. Ik wilde zo graag met het garen breien, maar wat? Wéér een shawl? Hmmm, nee. Sokken en een muts; zonde. Een trui of een vest dan? Ja!!! Daar werd ik helemaal blij van. Maar ja… 550 meter is niet voldoende voor een trui. Zucht!
Op zo’n nacht dat ik weer eens niet kon slapen, kwam ik op het heldere idee om het handgesponnen garen te combineren met een ander garen. Maar hoe? Een streepjes trui vind ik maar niets, de wol zou toch al enigszins strepend opbreien.
Ja, toen herinnerde ik me ineens het vestje dat ik vorig jaar bij Zeeman heb gekocht. Een paars ding in acryl, waarvan het mooie binnen twee weken dragen af was, maar wat ik zo leuk vind qua model … Ja zoiets zou het kunnen worden. Een beetje anders natuurlijk, met een betere pasvorm, dat was een ander manko aan het vestje. Fit to Flatter!
En zo ga ik toch die uitdaging van de eerste keer aan…
Met een ander ontwerp, als ik een maand geleden dacht. Het wordt iets minder complex in ieder geval, om te oefenenen. Tekenen en rekenen, lang leve de online calculators voor sweaters om de basis van het patroon te maken.
De yoke (pas) van het vest maak ik met de handgesponnen wol.
Voor de body en de mouwen verf ik een merinogaren uit mijn stash in een mooie roze/rodeviolette roosachtige tint (dogwood rose).
Het wordt een nauwsluitend vest op borsthoogte, iets getailleerd met met ongeveer 5 centimeter overwijdte op de taille. Wat extra ruimte in de lengte (door short rows) voor mijn boezem en buikje, zodat de voorkant van het vest niet korter is als de achterkant. Het vestje eindigt met een naar binnen gevouwen zoom iets boven het midden van mijn heup. Uiteraard ruim boven de gevreesde zadeltaszone. Ik brei het geheel in de rondte en maak een “steek” (gecontroleerd knippen in mijn breiwerk) om het om te toveren tot een vest met zeven knopen.
Ik zie het al helemaal voor me …
Als het in het echt net zo mooi wordt als ik me voorstel en het me lukt het te maken zoals ik uitgewerkt heb … wow!
Het vest brei ik van boven naar beneden, dan kan ik het goed passen en precies op mijn maat breien. De yoke is inmiddels bijna klaar, alle meerderingen zijn gemaakt. Verstopt in het ribbelrandje tussen de verschillende banen verdraaid rechte ribsteek. Ik moet nu zo’n 10 centimeter recht toe recht aan breien over 400 steken om de pas af te maken. Weinig inspirerend, goed breiwerk om tv bij te kijken.
… het is een wip, dus wordt vervolgd.
The EZ 100th Anniversary PI Shawl was my large knitting project for the summer of 2010.
This shawl is a pattern by Mwaa Knit, she gives the following description on Ravelry:
“Elizabeth Zimmermann was born on August 9th, 1910 (8/9/10), so this year 2010 is the 100th anniversary of her birth. This shawl was designed as a tribute to EZ and a celebration of all she has done for us. It is based on her PI Shawl which can be found in her book Knitter’s Almanac.”
It was my second attempt to knit a Pi-shawl. In the summer of 2009 I started the Pi Shawl from EZ’s almanac with a green merino-silk yarn. I frogged it; the yarn was to thin for me to work with. In my stash I had 3 skeins of Filcolana New Zealand Lammeuld. I bought them in the colorway sereng (130) in 2007 I guess. It was one of those yarns I want to knit with for the 10in2010 challenge. It originally had a dull pink color (why did I buy yarn in this color??). I over-dyed the yarn with Landscape Dyes in the color Clematis. It turned out a great purple, semi solid with lighter and darker parts giving the yarn a vivid appearance. Light fingering weight seems better to me to knit a large shawl with then the thin dental tread like lace-weight.
So I lets give it a try.
I’ve started it with a crochet cast on in the center at April 19, 2010 and bind off 1154 stitches at August 4, 2010. I’ve knitted the shawl with 4mm and 4.5 mm KnitPro wooden needles. I have used about 1200 meters of yarn.The diameter of the shawl is about 130 cm.
Although the pattern isn’t that of a challenge, actually it is real easy with the 8 stitch pattern repeats. Knitting lot’s of those endless rows of 572 stitches became boring in the end. I had to knit at least to rows every night to finish the shawl before Augustus 9. Yet I did it, it is an FO and blocked too!
… Blocking the shawl was a party! I needed weight to keep the shawl in shape; that’s when the bottles of our collection of whiskey’s became handy tools. After pinning the shawl in place, I sure could you a drip ;-)
I still have one (1) complete skein of the yarn (100 gram / 600 meters) left.
Please let me know I you are interested in it to trade it with something from your stash.
Tour de Fleece!
I had a lot of fun spinning during the Tour de France in July 2010.
Besides spinning I also did some knitting. A knee injury made it impossible to spin for a few days.
It was a nice month with lots of fibery goodness :-)))
My greatest challenge was to spin enough yarn to finish my pullover Ingenue. I had spun some yarn in April, but not enough I thought. The challenging part was dyeing more roving, blending all the colors and spinning it a worsted weight. Spinning thick singles is not that easy, this was really mindful spinning – not the default way. Now I have done some more knitting (WIP 75% finished while writing this blog) it seems that I already had sufficient yarn at first.
Happy Summer
Another challenge was spinning a nice 3-ply sock yarn.
hand dyed and handspun BFL, navajo plied, 100 grams, abt. sportsweight
not my regular colors; lots of red, pink and orange, some blue and some violet,
will make some lovely striped socks or a nice hat.
Waterfee
Carded about 70 grams of BFL, 10 grams of white bamboo and 10 grams of trilobal nylon.
Hand-dyed the batt with cobalt, turkoois and a bit of yellow. I used the Sewo-Color acid dyes.
I spun the batt my “default” way; abt fingering weight: 84 gram = 306.2 yards (280.0 m)
I used my basic toe-up sock pattern SokBasis* (Dutch only)
Besides these projects I experimented with some fibers, techniques, preparing fibers, washing fleeces e.a.
I have spun some singles which will one day become a boucle yarn.
I swatched a fleece I got; very large dark brown almost black with a nice staple. (‘t zwarte schaap)
A nasty smelling experiment was suint fermenting a Shetland Fleece I got earlier this summer.
I can chat for hours about it ….
So why don’t I blog more often to tell you all about it?
Facebook
Twitter
Ravelry
Flickr