Helygen Celli

Lavendel

Lavender, I adore her with her greygrey small leaves, her flowers and the lovely soothing odour she spreads touching the leaves and flowers. Lavender grows as a hedge in my garden along the path to my front door. When I walk to my door the air is filled with the fresh lavender scent.

Lavendel, een plant waar ik dol op ben. Het grijsgroene blad, de lichtpaarse bloemen en de geur ….. Heerlijk!
In mijn voortuin laat ik een beschermend haagje van lavendelplanten groeien. Vorig jaar gepoot, nu volop stengels met bloemen, nog even dan gaan de bloemen open.  Als ik dan naar mijn voordeur loop kan ik het niet laten om met mijn handen door de aren te strijken, mmmmm.. de lucht raakt vervult van de frisse geur, wat ruikt dit toch lekker!

Een deel van de bloemen oogst ik als de bloei net over haar hoogtepunt is, om te drogen en zakjes mee te vullen voor in de kledingkast, tussen mijn wol en onder mijn hoofdkussen. Zo ruiken mijn kleding en wolletjes fris en slaap ik als een roosje.

De geur van de etherische olie ervaar ik als heel bijzonder – enerzijds is ze verlichtend en ontspannend bij stress en spanning, anderzijds is ze heel verfrissend bij vermoeidheid en een duf hoofd. In een boekje wat Weleda onlangs over deze plant uitbracht staat “Lavendel helpt als een ware evenwichtskunstenaar het levensritme weer in evenwicht te brengen. Zo helpt ze om terug te komen bij jezelf“

Mijn lieve meissie,
ik mis je vriendschap,
jouw luidruchtig knor,
jouw keiharde kopjes,
het gekibbel met Vlekje en
jouw andere streken nog iedere dag.

Het is vandaag al weer een jaar geleden dat we Archie hebben laten inslapen.
Vanmiddag ga ik wat van haar as uitstrooien in de tuin en plant ik lavendel en salie in haar nagedachtenis.
Het zijn stekken van de planten waar zij het liefste bij lag.

Een nieuwe tuin, andere grond, nieuwe ervaringen. In de tuin kom ik van alles tegen, wat ik in mijn voorgaande tuinen nooit heb gehad, heel boeiend om te volgen aan beestjes in de grond, planten die spontaan opkomen, een ander soort onkruid en nu … weer iets nieuws.

(more…)

Vorige week ben ik eraan begonnen, de tuin. Met het heerlijke zachte weer wil ik toch zo langzaam aan van start gaan. Ik zie het al helemaal voor me, hoe het gaat worden, welke bomen, planten, kruiden en struiken. Maar… voor die tijd is er nog een boel werk te doen.

(more…)

Het zonnetje schijnt vandaag weer!
Zo langzaam aan bekruipt mij het gevoel van lente.
Eindelijk …

De achterdeur staat open,
een vleugje wind brengt de geur van lentefrisheid in huis,
een getjilp en gekwetterd vol van levendigheid.
Zelfs in mijn kale achtertuin zijn de signalen al zichtbaar,
tussen het mos en het gras zie ik de sprietjes van uitgeschoten vogelvoer,
mussen, koolmeesjes en merels pikken dat het een lieve lust is,
veertje en takjes voor hun nestjes.

In de potten op het terras zie ik het eerste lentegroen,
sprietjes bieslook, blaadjes van de lieve-vrouwe-bedstro,
een toefje kattenkruid, frisse uitlopers van het winterharde bonenkruid
en zelfs de lavendel en rozemarijn laten de kleur van een nieuw begin zien.

De lente kriebelt, wat zal ik eens gaan doen?
Een lekkere wandeling, alvast beginnen met de tuinaanleg of
ga ik zo lekker met een boek in de zon zitten?
Ik denk het laatste, de eerste zonnestralen zijn zo warm,
een verrukkelijke tinteling op mijn witte winterhuid,
laat ik er eens flink van genieten, werken kan altijd nog ;-)