Helygen Celli

De stokrozen staan weer volop in bloei. Dit jaar heb ik ook redelijk veel witte in mijn tuin – naast de paarse en dieppaarse die vandaag niet zo foto-geniek waren. Ik ben er blij mee, vorig jaar had ik slechts één witte … Op de een of andere manier krijg ik maar geen lichtroze in de tuin; deze roze heb ik bij een vriendin gefotografeerd.

Is dit een krekel?

Het fotograferen van diertjes in de tuin ben ik volop aan het oefenen; heel therapeutisch omdat ik ze zo eng vind. Ik hoop keer op keer dat ze blijven zitten -  laatst vloog plots een bijtje weg en lag ik pardoes op mijn bips midden in de tuin van schrik, die foto is dus bewogen :-)

Vorig jaar heb ik in mijn tuin akelei gezaaid. Beter gezegd, op lege plaatsen in de tuin zaad gegooid.
Dit jaar kan ik al volop genieten van de verschillende tinten paarse bloemen – van blauw violet tot diep donkerpaars. In schaduw zijn ze wat groter en lichter, in de volle zon zijn de bloemen kleiner en donkerder. Het is zaad van één soort; de Aquilegia vulgaris.

De bloemen hebben me geïnspireerd om sokkenwol te verven ….

.. green, garden, guidance, gift, Gaia, Goddess, gwersu and Grove.

My garden, a few weeks ago. In the back there will be my Grove. The Grove is for me the most essential of all these, a part of my spiritual tradition; druidry … A sacred place in the forest, a park or garden but also a group of Druids. In my own garden I have a tiny grove, where I study my gwersu (lessons), a sacred place to honour life.

Twee foto’s van mijn tuin een paar weken geleden. Achter in de tuin heb ik een cirkel gemaakt, mijn grove. Vorig jaar heb ik er een aantal wilgen in geplant, helaas zijn deze niet aangeslagen. Een grove zonder bomen is niet compleet. In de komende weken ga ik op zoek naar een paar meer geschikte bomen.

Binnen de druidische traditie is een Grove is een groep van mensen die samenkomen in de Druïden traditie om het leven, het landschap, hun voorouders, hun erfgoed en elkaar te eren. Het is een ontmoetingsgroep, waar druiden en geinteresseerden samenkomen om de jaarfeesten te vieren. Volgens de klassieke schrijvers was een nemeton of een grove de plaats waar de oude druïden samenkwamen, vaak een cirkel – of ovaalvormige open plaats in een bos. Een heilige plaats, een tempel in de buitenlucht.

Tacitus Germania beschrijft het als volgt: “De ‘grove’ (een cirkel van bomen) is de basis onder het geloof. Men ziet dat als de bakermat en verblijfplaats van het Goddelijke. Het goddelijke is in alle dingen en dat eerbiedigen zij dan ook”

De heilige boomcirkel kun je in de natuurlijke wereld bezoeken, een open plek in het bos, in een park of je eigen tuin, bijvoorkeur onder de eiken, de heilige boom van de druiden. Het is een plek om verbinding te maken: met jezelf, de natuur en met elkaar. Een veilige plek voor meditatie, complentatie en zelfonderzoek. Het is een plek van rust om naar binnen te keren, even stil te staan bij het leven.

Ook in de innerlijke wereld kun je deze plek van kracht en heling opbouwen, door visualisatie …, voor meditatie, voor magisch werk, voor het vieren van de jaarfeesten. De kracht van de bomen om je heen te voelen, de kracht van de aarde en de hemel, de geuren en geluiden. Mijn virtuele grove is een open plek in een eikenbos, waar op de vier hoeken van de cirkel vier bomen staan, die corresponderen met de elementen. Zo het seizoen in de natuurlijke wereld verander, verandert bij mij ook de energie in de grove met de seizoenen mee. Een plaats van vrede en rust, die uitstraalt naar de wereld.

Een foto die ik eerder deze week gemaakt heb. Deze rode zonnehoed is een van de laatste bloemen in mijn tuin. Licht berijpt met verbleekte kleuren van wat rest van de zomerse zonnekracht. Ik kan niet goed onder woorden brengen wat dit beeld met me doet. Een intens gevoel. Een laatste uitademing van de zomer … de verstilling voelbaar, de inademing van de winter.

Het is vandaag wederom zo’n mooie dag met een stralend blauwe lucht. Een tuin vol abstracties in wit. Een tapijt van tintelende en schitterende kristallen. Roodborstjes doen zich te goed aan de zelfgemaakte vetbollen. Berijpte spinnewebben sieren met hun parels de schutting en de schuur.

Gisteravond hebben we midwinter gevierd met de meiden van de maancirkel. We hebben een mooie tak versierd met onze wensen en symbolen; een lichtpuntje voor het komende jaar vormgeven van intenties. Het was (zoals altijd) erg gezellig. Heivlinder vertelde over de schoonheid van de heide op de Veluwezoom. Ze heeft geen woord teveel gezegd; weten hoe mooi het gebied is én dat het in het echt altijd nog mooier is als op foto’s. Vandaag gaan we voorafgaand aan de viering van Alban Arthan met de FearnGrove een wandeling maken; ik heb er zin in!

Fijne dag, geniet ervan!

Nog een winters plaatje;
een berijpte denneappel die mijn tere lavendel stekken gezelschap houden.

Wat biedt de tuin toch een inspiratie momenteel ;-)
Ik dacht dat mijn passie voor fotografie een stille dood was gestorven,
het weer van de afgelopen dagen doet het vuurtje weer volop aanwakkeren.

Heerlijk weer trouwens, ik geniet echt van de kou
fijn om weer dingen uit de natuur / tuin te fotograferen,
het geeft me een intens gevoel van verbondenheid met het leven,
in tune met de seizoenen te zijn.