Helygen Celli

De langste nacht is weer geweest.

Licht krijgt ieder jaar uiteindelijk weer de overhand op het duister. Het is het afwisselend spel van licht en duister, groeikracht en afbrekende krachten. Ze bestaan naast elkaar, zonder duister kunnen we het licht niet zien. De één kan niet zonder de ander …

De wetenschap dat het licht weer terugkomt geeft hoop ….

Moge de zegeningen jouw hart vervullen,
zegeningen voor jezelf en voor anderen.
Voel en spreek van de hoop en nieuwe tijden.
Zegeningen voor jou en al die jou lief zijn
in deze tijd van vreugde en verandering.

Bron afbeelding

Tja, hoe zal ik het eens noemen,
hoe zal ik het eens opschrijven?

Help!
De afgelopen twee weken waren donkergrijs. Niet van wol of verf dit keer, maar van mijn sombere gedachten. Het humeur van een oorwurm, niet kunnen genieten, alles gaat mis, doodmoe, niet kunnen concentreren.  Kou, die met een warme kachel, trui en sokken niet te verdrijven is. Alles of niets. Vooral veel niets en negatief denken. Het kaarsje flakkerde natuurlijk al een tijdje wat onstabiel, maar twee weken geleden ging het echt uit. Op zich ook niet gek, na een emotioneel half jaar, het verlies van mijn moeder is nog zo kort geleden.

Deze stemming ken ik vanmijzelf maar al te goed, ieder jaar kom ik hem tegen het einde van de winter tegen, als de laatste loodjes van een winterdepressie. Nu begin november al!  De moed zakt me even in de schoenen? Hoe kom ik de winter door?  Een groot grijs gat!

Het hele repertoire aan hulpmiddelen heb ik weer uit de kast getrokken om in beweging te blijven en niet nog verder gefrustreerd in dat grijze gat verzeild te raken; lichttherapie iedere morgen ruim een half uur, ‘s-middags een half uurtje Wii-fitten, tussendoor naar buiten voor een kleine wandeling. Iedere dag een klein doel stellen. Het helpt …. een heel klein beetje.

Deze zomer hebben we Sint Janskruidolie gemaakt. De plant groeit in onze eigen tuin; een klein illegaal verworven plant heeft zich goed gesettled. Het bloeide in overvloed  tijdens de zonnige warme dagen van dit jaar. Lang geleden heb ik daar al over de plant geschreven. Voorzichtig zal ik deze olie gebruiken, om weer wat warmte te ervaren.

Het is tijdelijk, zo’n winterdepressie. Dat weet ik inmiddels uit ervaring. Het komt als de klok een uur terug gaat en de bladeren van de bomen vallen en het gaat over zodra het langer licht word en de vogels weer beginnen te fluiten. Ook al is het tijdelijk, kan het wel heel lang duren en is het keer op keer weer zwaar om er door heen te komen.

Zucht!

Spelen met Flickr & WordPress ;-)
Alle winterse foto’s nog eens op een rijtje

Tot tranen toe geroerd was ik door het lichtritueel wat we met de FearnGrove hebben uitgevoerd. Een ritueel waarbij we alle lichten gedoofd hebben en na een korte meditatie langzaam het licht het leven verwelkomen door het aansteken van kaarsen. Een deel van dit ritueel wil ik met jullie delen …

…. Zie hoe van de ene bron van al het leven, het licht en de liefde van onze eigen kleine vlammetjes zijn aangestoken. Voel de kracht van deze verbonden lichtjes. Laten wij onze gedachten en acties in ons dagelijks leven verenigen met al diegenen die zich inzetten voor vrede op de wereld …..

FearnGrove, Alban Arthan 2007

Met mijn kaars steek ik met liefde de jouwe aan om zo de kracht van verbonden lichtjes te laten groeien.
Moge jouw hart en leven met licht en vreugde vervuld zijn

Two days I made a Drops design headband.
An easy project for an afternoon of knitting. Let’s keep those ears warm now it is freezing cold outside ;-) My head is a bit bigger so I had to enlarge the pattern, didn’t have enough on two skeins of Eskimo yarn. So I finished this headband with some Purples – handspun yarn

Twee dagen terug heb ik even snel op naalden 5 een hoofdband gebreid, een Drops Design (86-10) . Een leuk projectje om op een verloren middag te maken. Mijn hoofd is een stuk groter (9 cm!?!) dan waar het patroon van uit ging. Ik kwam dus tekort op mijn twee bollen Eskimo die ik nog in mijn stash had zitten. De hoofdband heb ik afgemaakt met wat Purples, mijn eigen handgesponnen garen. Mutsen vind ik al snel te benauwend, ik word er zo’n heethoofd van. Deze hoofdband houdt mijn oren en voorhoofd lekker warm tijdens het wandelen met deze frisse temperaturen.