Helygen Celli

Leuk, wil ik hebben!!!!

Ik ondeugend???? Neee toch!

Pak me dan, als je kan ....

Al weer 11 maanden en een paar dagen oud is dit kleine mensje al weer. Een mensje, ja echt, zoveel activiteit en levendigheid kun je toch geen baby meer noemen :-) Het is ongelofelijk boeiend om te volgen hoe Daisy zich ontwikkeld, volgens mij noem ik dat in ieder logje over haar.

Enkele hoogtepunten van de afgelopen weken:

• Daisy is een expert in het geven van vaak heel natte zoenen.
• ze vind alle kleine pluisjes wol en geeft ze aan mij.
• ze wijst van alles aan en wil namen weten van dingen.
• ze staat al enkele seconden vrij in de ruimte.
• Daisy eet het liefste zelf, samendoen met oma is ook goed.
• ze vind boekjes met flapjes het leukste om te lezen.
• ze deelt graag een rijstewafel met je.
• ze vermaakt zich prima met het scheuren van een wc-papiertje.
• ze babbelt heel wat af en heeft natuurlijk ook zelf wat te vertellen op haar log ….

Dit weekend had ik Daisy’s Pumpkin Pants afgemaakt. Een lekker warme broek van sokkengaren, waarin ze vrij kan kruipen over onze toch-best-wel-koude-vloer. Natuurlijk wilde ik hier een foto van maken, maar denk maar niet dat Miss supersnelkruiper een seconde stil blijft zitten. Beweeglijkheid is de voornaamste reden dat ik de laatste tijd geen foto’s heb laten zien. Scherpe foto’s maken is een regelrechte uitdaging voor deze trotse oma. Tips van andere fotograferende ouders en grootouders zijn welkom!

Het is al weer anderhalve maand geleden dat ik iets over Daisy gebabbeld heb. De tijd vliegt en die kleine meid groeit en groeit maar door. Iedere week is er weer iets nieuws te beleven met haar. Bijkletsen… ook over mijn laatste projectje ;-)

Afgelopen week heb ik “Little Sister’s Dress” afgemaakt, gebreid van een lekker zacht wolletje dat ik op vakantie in Dokkum heb gevonden. Het is een shirtje geworden, geen tuniekje. Ik had iets namelijk te weinig wol. Bij de LYS in het dorp heb ik in een greep de perfecte knoopjes gevonden; een beetje roze, fuchsia en wat rood voor de pit. Dé knopen vinden in een minuut in plaats van een half uur, dat is mijn record.

Een super leuk en simpel patroontje om te breien, het gaat van de hals naar de zoom en is gemakkelijk om maat te maken. Beetje langer, beetje korter, net hoeveel garen je hebt. Voor Daisy is voor haar leeftijd lang en slank, ik heb het shirtje wat getailleerder gemaakt.

Foto!!!!

Daisy wilde toch graag even zien wat ik aan het doen was :-)
Voor ik het in de gaten had, zat ze op handen en knieën voor me. Lig-rol-zit-kruipstand, dat allemaal binnen enkele seconden geen probleem voor deze meid. Het zal een kwestie van een dag of wat zijn voordat ze ook door de kamer kruipt. In z’n achteruit gaat het al prima.

Poseren

Voor ons, als opa en oma houdt het ook in dat we het huis weer iets verder zullen moeten aanpassen. Die snoertjes nu echt eens wegwerken, het ledikantie omlaag zetten. Daisy vind staan erg leuk, ze doet nu verwoede pogingen om te gaan staan. Knietjes onder de bips, voetje plat zetten, optrekken – boem! Daar zijn luiers dus ook handig voor, om de billen te beschermen bij het leren staan. Daisy heeft inmiddels al vijf tandjes; afgelopen week had ze er ineens drie bij. Dat was heel verrassend, we merkten al wel dat er een tandje zat aan te komen, drie in een week is wel heel veel.

Daisy kan zich zelf goed vermaken op het speelkleed, haar boekje lezen, rollen met de bal, een teveel aan speelgoed van het kleed afgooien.  Lekker ontspannen bij oma zitten vind ze ook heel fijn; samen Baby Einstein kijken of een muziekje luisteren, liedje zingen of voorlezen.

Staan en lezen tegelijk!

Meer nieuws & ontwikkelingen op www.daisysophie.nl :-))

Badderen

Met het lekkere weer gisteren konden we het toch niet laten om een klein babybadje te kopen. Goede temperatuur buiten, een klein en vooral niet te fris windje en een pracht van een kleindochter die al behoorlijk stevig zelf kan zitten. Dat zijn toch dé ingrediënten voor badder-plezier!

Voor het meiske was het een serieuze aangelegenheid; erg ging zichtbaar veel denkwerk in haar kleine koppie om – zoveel te onderzoeken. Als opa Ja! knikt kan er een even een lachje vanaf.  Winnie de Poeh die op de bodem geplakt zit, plastic wat een grappig geluidje maakt als je er met nageltjes overheen gaat, drijvende sleutels en ook dat lekkere blauwe bekertje. Oma deed er water in en liet het er weer uitlopen – Daisy teste de kwaliteit van het bekertje. Is het bestand tegen die twee tandjes?

7 maanden genieten alweer van dit kleine wonder! Iedere oppasdag beleven we weer wat nieuws met Daisy.

Prachtige grijsblauwe ogen, haartjes die sinds kort beginnen te krullen. Grappig hoe die van de een op de andere dag verschijnen – vrolijke pijpekrullen geven iets heel eigenwijs, passend bij haar karakter. Innemend eigenzinnig. Ja-knikken, nee-schudden, dol op complimentjes, zingen en dansen. Een betoverende lach, geconcentreerde blik, een pruilend lipje,  soms ronduit gefrustreerd met stampende voeten.

Omrollen

Ze is gek op zitten en begint al wat te billenschuiven. Een klein feestje, kraaiend van plezier, als ze op de bank staat steunend aan de rugleuning. Die blik, zo trots als een pauw kijkend dat ze dat toch mooi kan. Omrollen en op de buik liggen zijn nog steeds niet favoriet. Pas als ze denkt dat je niet kijkt en haar favoriete speeltje is buiten bereik gaat ze toch om.

week 23

1. Playing, 2. Sockart , 3. Sockart, 4. Kiila, 5. Pantino, 6. Playing

…  voorbij gegaan, gevlogen kun je beter zeggen!

Een bezig weekje, waarvan ik nu behoorlijk moe van ben. We zijn volop bezig om de voortuin te (re)organiseren. Ieder dag een uurtje of wat zijn we bezig om onszelf niet op te blazen. Van een paardebloemen met mos voormalig grasveld in iets wat er leuk uit ziet, maar op het Noorden toch ook onderhoudsvriendelijk is. Het gras is er uit, er zijn borders geplaatst en we hebben bijna 500 kilo grind gestort. Er is nog volop tuin over om te beplanten; het zal voornamelijk lavendel en klimop worden. Mijn lievelingsplanten die niet zo gek veel onderhoud nodig hebben.

Met lamme armen van het spitten en tillen, toch nog wat gebreid deze week. Lekker buiten op het terras, onder het grote uitklapscherm was het goed toeven. De Kiila’s zijn klaar, dit was een mystery sok van de groep sock knitters anonymous op ravelry. Een eenvoudig en krachtig ontwerp van Yarnissima. Het garen is een streng Storm in the Attic lumen sok; een wol/tencel mengeling, die ik zelf geverfd heb in een mauve-tint met een toefje heide. Een heerlijk garen om te verven en te breien. Voor het breien van gekruiste steken vind ik het iets minder geschikt; de steken zien er wat minder scherp uit als ik gewend ben.

Het mouwvestje voor Daisy, van een mooi katoenen garen op naalden 4, is twee avondjes werk geweest. Gisteren, op onze oppasdag, was het wat koud in huis en kon ze het al mooi dragen. én poseren voor de foto natuurlijk! Meiske heeft lange armen voor haar leeftijd/lengte,  een familietrekje. De mouwlengte van het patroon (maat 6 tot 9 maanden) bleek nu al te kort, verlengen met een boordje dus.

De twee soklappen zijn geinspireerd op de kleuren die ik in mijn brokken labradoriet zag. Vergrijsde blauwen, groenen en lila. De linkse lap heeft brede strepen, de rechterlap is een geleidelijke gradiënt. De rechterlap laat zich mooi combineren met het patroon waar ik eerder deze week de inspiratie voor kreeg. Een fijn gevoel als het idee en het garen een mooi geheel vormen en zich tot een patroon laten uitwerken.

Wat minder blij werd ik van het jasje wat ik van zelfgesponnen en geverfde garens aan het breien was. Een mooi garen in allerhande groen tinten. De steekverhouding van mijn garen bleek gewoonweg niet te werken met die van het patroon, zelfs de grootste maat aanhoudend, leek het te klein te worden. Uithalen en opnieuw beginnen, tot twee maal toe. Ik geeft het op met de bestaande patronen, keer op keer klopt het net niet.  Ook hier zal ik eens zelf aan het ontwerpen slaan.

Hoewel de voortuin nog niet helemaal klaar is, geef ik mezelf even een rustpauze. Zaterdag is er schaapscheerdersfeest in Loenen, waar ik met mijn spingroep de hele dag aanwezig zal zijn om het spinnen te demonstreren.  Vorig jaar was het heel erg mooi weer en was er volop belangstelling. Ik ben heel benieuwd hoe het dit jaar zal zijn – de weersverwachtingen zijn op dit moment bewolkt en zo’n 15 graden. Dan komen al die handgesponnen sjaals, mutsen en sokken echt wel van pas ;-)

Slapende schone

Daisy; our sleeping beauty. Five months old, very active and curious, want to see and join everything. Yet, sometimes she has to sleep, if she likes it or notshe falls sound asleep. I really enjoy her – such a lovely baby

Daisy: Iets meer als vijf maanden oud, nieuwsgierig, leergierig, wil overal bij zijn en eigenlijk liever niet slapen. Haar nieuwste hobbies zijn sokken uittrekken en sleutels weggooien. Fitness voor oma om ze weer aan te trekken of op te rapen  :-) Andere favoriete bezigheden zijn gezichten voelen en liedjes zingen. En ja, dat alles is toch wel vermoeiend en soms crashed ze van het een op het andere moment in een diepe slaap. En ook dan is ze zo leuk om naar te kijken. Love!