Helygen Celli

Zojuist weer terug van de derde en laatste theorie-avond van de basiscursus natuurfotografie. Wederom een avondje van inspiratie! Dat heeft me wel eventjes heel erg goed gedaan …

We hebben vanavond de resultaten bekeken van de eerste praktijkdag. Fascinerend om te zien hoe verschillend alle foto’s waren. Met een man of tien hebben we op een kluitje in hetzelfde bos gewerkt, in enkele gevallen zelfs rond dezelfde paddenstoel of boomstronk. Ieder mens heeft duidelijk een heel andere kijk op dingen en weet die met de camera vast te leggen …

Hetzelfde onderwerp vanuit een ander gezichtspunt bekijken is erg verfrissend!

Naast het kijken van de foto’s kregen we natuurlijk ook een beoordeling en tips ter verbetering van het werk meegekregen. Ik heb mooi twee complimenten in mijn zak mogen steken, voor de foto’s van de zwammen en de stronken.

Een paar tips gekregen om het beeld van het beukenlaantje sterker te krijgen. Op iets kortere afstand van de eerste boom met een groothoek, geeft de laantje nóg meer lengte, zodat het een beukenlaan wordt.

Een van de punten waar ik moeite mee had, was het scherpstellen van de onderwerpen. Foto’s waren net op de verkeerde plek scherp gesteld of waren simpel weg niet scherp te stellen. Frustrerend, ik wist even niet of het mijn eigen onhandigheid was óf een beperking van de camera. Ik kwam er gewoon niet uit.

Het blijkt dus, dat de autofocus de boosdoener was. De focus kan ik ook handmatig instellen, iets wat ik niet wist en dacht dat het alleen bij spiegelreflexcamera’s kon. Het knopje in het menu was snel gevonden, daar ben ik heel gelukkig mee. Morgen en overmorgen er even mee oefenen, zodat ik er zondag met de tweede praktijkdag al profijt van kan hebben. Ik ben benieuwd ;-)

Vandaag was de eerste praktijkdag van de basiscursus natuurfotografie. Het thema was vandaag Bos & Bomen. Niet in de buurt van de Posbank in verband met de Posbankloop, die uitgerekend vandaag was, maar ietsjes verderop bij de Lappendeken in De Steeg

Poeh, wat heb ik vandaag geploeterd zeg! Gestoei met het statief, compositie en kleur, diafragma, sterp stellen, groothoek- of toch telelens. Schetsjes maken… Wat wil ik eigenlijk verbeelden? Geen plaatjes schieten zoals ik altijd doe, maar een beeld creeëren.

Ruim vier uur zijn we in het bos actief bezig geweest, toch ben ik met slechts 34 foto’s thuisgekomen. Mede door een statief te gebruiken, heb ik van het bos betere foto’s dan ooit gemaakt. De foto’s van het bos altijd wat blauwig in plaats van die warme nazomertinten ;-)Wat langere sluitertijden, iets onderbelichten, de witbalans op bewolkt zetten. Tot vanmorgen wist ik echt nog niet hoe het moest.

Donderdag moeten we allemaal 2 foto’s meenemen die echt de top van die dag zijn én 2 foto’s waar we niet te vrede over zijn en waar we technische vragen over hebben.

Pffff… ik vind het moeilijk hoor! Naar mate ik langer kijk word ik minder tevreden over de foto’s die ik eerst goed vond. Een rammelende compositie, die voorgrond nét niet scherp, iets te donker, de focus nét verkeerd gericht …

Goed, deze vier neem ik mee, jullie mogen uitzoeken welke goed zijn en welke minder ;-)) Lang leve photoshop daar kan ik nog wel wat dingen in aanpassen, zodat het er voor het web wel goed uitziet. De bovenstaande foto’s heb ik slechts bijgesneden. Het is echter de bedoeling dat we ze zo uit de camera laten zien ;-)

Ik moet je zeggen dat ik het écht eng vind hoor, zo mijn werk straks in de groep te tonen, ik hou er niet zo van om op de voorgrond te staan, ook al weet ik dat ik er alleen maar van kan leren, brrrr…

De komende maand zijn er nog twee praktijkdagen; Macro en dieren in Meinerswijk (Arnhem) en Landschappen in herfstooi (Rheden). Ik ben blij dat ik nog heel wat kan oefenen en vooral feedback kan vragen. Dat kan ik goed gebruiken!

Enkele weken geleden zat ik met een slaperig hoofd van alle verfdampen de Regiobode te lezen. Een opmerkelijk bericht trok mijn aandacht; een basiscursus natuurfotografie door Lars Soerink. Dat is wat voor mij! Niet getwijfeld en snel in het toetsenbord geklommen om meer informatie op te vragen. Drie theorie-avonden en drie praktijkdagen op lokatie, daar kan ik alleen maar wijzer van worden. Tips en adviezen om de kwaliteit van mijn foto’s beter te krijgen, handigheidjes om nou nét wel dat beeld vast te leggen wat ik zie …
Enfin, om een lang verhaal kort te maken. Gisteren was de eerste avond. Na een presentatie van 10 minuten van het eigen werk van Lars Soerink in het thema “Migrations”, begon het echt. Jawel, het technische stuk; over diafragma, sluitertijden en belichtingscorrectie. Het duizelt me nog steeds. We hebben een reader meegekregen waarin het nogeens helder staat uitgelegd. Ik vertrouw erop dat er een dag zal komen dat ik het begrijp :-)

Dit weekend gaat de camera en het statief mee naar het familieweekend en ga ik alvast maar wat oefenen in de M-stand. De boel handmatig instellen en kijken wat er van komt. Volgende week komt in de cursus het creatieve aspect aanbod; compositie, vorm en kleur. Ik kijk er nu al naar uit!

Spinnen, ondanks oefenen, kreeg ik zelf het gevoel niet in mijn vingers. Spinnen op de benen, met stokjes, geimproviseerde spintollen, het was het net niet helemaal. Al een tijdje was ik op zoek naar een workshop, om het spinnen, wat ik als kleine meid goed kon weer op te pakken. Onlangs kwam het er dan van; een leuke workshop “Spin je eigen Levensdraad“. Een combinatie van leren spinnen, symboliek en je eigen levenslijn bekijken. Wat heeft je gevormd?.

Het was een ervaring op zich, waar ik mezelf alleen al tijdens het spinnen op alle vlakken weer ontmoet hebt. De wol die zich onder mijn vingers tot een draad liet vormen. Gedrevenheid, bang zijn fouten te maken, voorzichtigheid, de ruimte niet durven nemen, afwisseling tussen ontspannen zijn en opgedraaid zijn, intens genieten, veelzijdige gerichte aandacht en uiteindelijk enorm veel vreugde en plezier, stralend helemaal mijzelf zijn. Een draad, onregelmatig en vol verrassingen, precies zoals ik ben.

In de loop van de weken had ik allerhande voorwerpjes verzameld die voor mij een verhaal in zich hebben, een herinnering met zich meedragen. Veren, takjes, kiezelstenen, draadjes, bedeltjes en enkele kristallen. De in groentinten gesponnen draad hebben we dubbel getwijnd. Aan de deze draad, mijn levensdraad, heb ik vervolgens afgestemd op mijn gevoel de voorwerpjes verbonden. Losjes geknoopt, stijf en dik vastgebonden, dicht opeen geklemt of juist heel v r i j.

De levenslijn, hoe betekenisvol.
Herinneringen aan fijne en ook minder prettige gebeurtenissen lieten hun plekje en betekenis voor mij, nu op dit moment in het leven zien. Eén belangrijke gebeurtenis enkele jaren geleden, liet nu een zachte ruimte in de levenslijn zien, een trauma wat geheeld is. Een dik ingepakte steen liet een nog niet verwerkte gebeurtenis zien, een die ik voel maar niet ken, verbonden aan een voorgaande levenslijn. Het begin van mijn levenslijn oogt zwaar, al gaande weg komt er meer ruimte, lichtheid en vooral veel kracht. Precies wat ik in mijn leven ervaar…

Al enige tijd gaat mijn aandacht uit naar oudere ambachten en huisvlijt, als meditatieve en creatieve techniek. De rust en concentratie, de vrijheid en eigenheid, de energie die je in een project kan leggen. De gesponnen wol ga ik in combinatie met viltwerk, weven en breien verwerken tot kledingstukken. Ik werk momenteel met een handspintol en een eenvoudig weefraam, te zijnertijd wil ik wellicht overgaan tot de aanschaf van een spinnewiel en een weefgetouw.

De workshop Tincturen van Zilverkruid was in twee delen, het eerste deel was op 8 april. De tweede bijeenkomst was op 29 april, de dag waarop Nederland Koninginnedag vierde. Koninginnedag vieren is niet mijn ding, werken met kruiden zeker wel!

En wat vond ik het weer boeiend!
Kiddy heeft ons enkele tips aan de hand gedaan voor goede boeken over kruiden. Er is zoveel op de markt, met wisselende kwaliteit en juistheid van informatie. We hebben de boeken kunnen inzien, wat ik ook altijd prettig vind. Enkele titels: “Signatuur en eigenschappen”, een uitgave van het Kruidenrijk, Groot Handboek der Geneeskrachtige Planten van Dr. Verhelst, De Kruidenbijbel en Wilde Bloemen. Leesvoer om zelf mee aan de slag te gaan ;-)

We zijn even de kruidentuin ingelopen om een aantal kruiden te bekijken. Kruiden die nu óf op korte termijn te oogsten zijn en waar we zelf de kwaliteiten van kunnen onderzoeken; de witte dovenetel, braam, vrouwenmantel, hondsdraf, duizendblad en smeerwortel. Ook hebben we nog even naar de brandnetel, paardenbloem en chicorei gekeken. De laatste twee, meer in het blad, waren duidelijk beter herkenbaar. Echter doordat de energie in het blad is gaan zitten, zijn de wortels minder krachtig.

Onze tincturen hebben drie weken op een koele, donkere plek getrokken. De kleuren van de tincturen waren duidelijk verschillend. Het groen van de Brandnetel, het lichtgelige van de Chicorei en de wat donkerder oranjegeel van de Paardenbloem. Nu konden ze worden gefilterd en afgevuld. Eerst een grove filtering door een zeef, vervolgens tweemaal een fijne filtering door een theefilter. De tincturen hebben we afgevuld in bruinglazen flesjes met verzegelde druppeldoppen. De tincturen zijn 3 tot 6 jaar houdbaar. Echter na opening van het flesje gaat de tinctuur onder invloed van zuurstof achteruit. Na ongeveer 1 jaar is de werkzaamheid beduidend minder.

We hebben praktische schema’s gekregen voor het verzamelen van de diverse kruiden. In welke tijd van het jaar, verzamel je welke delen van de kruiden. Een ander punt; wat gebruik je voor ticturen en wat voor theeën? Van een aantal kruiden hebben we uitleg kregen. Meer informatie hierover, getoetst aan de praktijk staat in het boek “Signatuur en eigenschappen”

Een ander punt …
Hoe gebruik je de tincturen? De dosering is onder andere afhankelijk van de kwaliteit van de gebruikte kruiden. In de meeste boeken staat aangegeven dat je zo’n 15 tot 20 druppels drie maal daags kunt gebruiken. Mijn eigen ervaring is, dat dit vaak teveel is. Kiddy gaf aan dat zo’n 10 druppel van een goede tinctuur voldoende is. De dosering voor kinderen is uiteraard aangepast aan de leeftijd.

De kruidentinturen die wij gemaakt hebben zijn geschikt voor de voorjaarsreining. De tincturen zijn goed te combineren met kruidenthee. Gebruik 4 kopjes tot een liter thee dagelijks, gedurende drie tot zes weken. Het kruid wat je als tinctuur gebruikt, gebruik je dan niet in de thee, waardoor je een optimale werking kunt krijgen.

Onherkenbare sprietjes waren al goed herkenbaar, kruiden die kort terug nog niet te zien waren, toonden hun gezichten. In drie weken tijd was er veel gegroeid en opgekomen. De weergoden werkten echter niet mee, stortbuien hebben me er van weerhouden om na afloop van de workshop uitgebreid foto’s te maken van de kruidentuin. Ach ja … ik heb het gevoel dat er nog wel meer bij workshops ga komen ;-)