Helygen Celli

De langste nacht is weer geweest.

Licht krijgt ieder jaar uiteindelijk weer de overhand op het duister. Het is het afwisselend spel van licht en duister, groeikracht en afbrekende krachten. Ze bestaan naast elkaar, zonder duister kunnen we het licht niet zien. De één kan niet zonder de ander …

De wetenschap dat het licht weer terugkomt geeft hoop ….

Moge de zegeningen jouw hart vervullen,
zegeningen voor jezelf en voor anderen.
Voel en spreek van de hoop en nieuwe tijden.
Zegeningen voor jou en al die jou lief zijn
in deze tijd van vreugde en verandering.

Bron afbeelding

Een nieuwe jaar begint voor mij met Alban Arthan,
in de terugkeer van het licht.

Met Samhain, het oude jaar heb ik afscheid genomen van het oude. Herinneringen aan wat geweest is, voel ik de verbinding met mijn wortels, voorouders en geschiedenis, maar ook dat wat ik achter me heb gelaten … volgen er voor mij een paar weken in een soort van niemandsland.

Een periode aanvankelijk van rouw, die overgaat in een periode van compostering van emoties en gedachten, een voedingsbodem vormend voor wat volgt.

Een periode van schijnbare stilstand. Er lijkt geen leven zichtbaar te zijn, onder de oppervlakte worden voorbereidingen voor een nieuwe perode van groei getroffen.

Zo is het ieder jaar en zo was het ook dit jaar.

Met Samhain zo kort na het overlijden van mijn moeder, is het voor mij echt een periode van intense rouw geweest. Ze was nog zo nabij, ik hoorde haar stem, rook haar geur en dacht aan de dingen die ze me geleerd heeft.

Een rauw verdriet, gekleurd door herinneringen …
aanvankelijk grijs, kreeg het vele schakeringen,
bedekt door een deken van innerlijke kou…

Licht krijgt ieder jaar uiteindelijk weer de overhand op het duister. Het is het afwisselend spel van licht en duister, groeikracht en afbrekende krachten. Ze bestaan naast elkaar, zonder duister kunnen we het licht niet zien. De één kan niet zonder de ander …

De heilige tijd van midwinter, zal niet meer zijn zoals vroeger. Ik mis mijn mam, maar ik weet gewoon, ik voel gewoon dat ze dicht bij ons is. Als ik het gevoel even kwijt ben, probeer ik me  te herinneren ….

Nu in tinten van heldere ijspastels … ,
getuigend van de kracht die in de teerheid besloten ligt.
Luisterend naar de verstilling, kom ik tot rust
en zie ik in de verte een klein lichtje,
hoor ik een zacht maar oh zo helder geklingel …
hoop, licht & liefde!

Awen!

As a druicca trees are real important in my life. Some are a source of inspiration and wisdom, others are good listeners or a help full friend in need. The way they are, make me feel alive and fill my heart with joy.

For over a few months I feel the urge to translate some of that things that makes a tree special to me into a pattern for a sock. Making lots of designs, knitting swatches, talking to the trees nearby – I found out I committed myself to a very complicated job.

The soul of a tree, a single one or a family of trees is that special, no words, patterns, colors or structures will describe them as a experience them … not even a bit. An old Beech calms my mind and helps my reflect all my thoughts, the Oak represents me the courage to continue. “Be patient” the Aspen whispered … “Keep it simple, dear” the young Birch in our garden learned me!

In the middle of this process I knitted two pairs of “tree-related” socks …

Dryad

Dryad … tree nymphs in general, especially the nymph of the Oak
An easy to knit sock pattern, designed for handpainted yarns
An interesting pattern due the German cast on and cuff, V-shaped heel and 3-star toe.

Pattern: Copper Penny Socks by Nancy Bush
Book: Knitting Socks With Handpainted Yarn
Yarn: Storm in the Attic opus sok, colorway Eik (oak)
Needles: Knitpicks Harmony DPN, US 1 / 2.25 mm

Dreaming of the Oak

Soft dreamy green colors and a touch of oak leaves …
a good combi for a pair of cosy bedsocks ;-)
Knit them two-at-once toe-up.

Pattern: Ancient Oak by Lisa Lloyd
Book: A Fine Fleece
Yarn: Storm in the Attic dauwdruppel sok, colorway: dromerig
Needles: Addi Lace circular needle, 2,5 mm, 120 cm

A Yuletide gnome on my altar ...

the Yuletide
aka the Winter Solstice
and as the druids name it Alban Arthan

To one and all I send to you,
Blessings on this day.
Wishing joy and merriment,
May it always come your way.
(source unknown)

Zoals ik vorig jaar schreef Midwinter, een bijzondere tijd …
Een feest dat vele namen kent Yule, midwinter, winterzonnewende, Alban Arthan en in de gekerstende vorm Kerstmis. De terugkeer van het licht. Licht krijgt weer de overhand op het duister. Het afwisselend spel van licht en duister, groeikracht en afbrekende krachten. Ze bestaan naast elkaar, zonder duister kunnen we het licht niet zien. De één kan niet zonder de ander…

In alle druktes voorafgaand aan de kerstvieringen en het oud & nieuw, dit jaar in het bijzonder met de zorgen om ons kleinkind, ervaar ik toch een verstilling. Waar het vandaag de kortste dag is, met de minste uren van licht van buiten, ervaar ik de bron die mij innerlijk verlicht. Dat wat ik zie in de ogen van een pasgeborene.  Noem het geloof, noem het Spirit, noem het het Goddelijke in onszelf, noem het Awen …. Ik ervaar het als datgene wat ik werkelijk ben en wat mij verbindt met het leven om mij heen, dat waarvoor ik leef!

Moge de zegeningen jouw hart vervullen, zegeningen voor jezelf en voor anderen.
Voel en spreek van de hoop en nieuwe tijden.
Zegeningen voor jou en al die jou lief zijn in deze tijd van vreugde en verandering.

Trees or truncks

Visiting the national park “Biesbosch” a few weeks ago I did see a lot of beautiful tree trunks.

Lot’s of willow, my favorite tree – Helygen Celli – holy place among the willows. 

Could walk there for hours. Looking at the trees, love the structure, all the moss, the smell of the moist enviroment, a bit a a spooky atmosphere ….