Helygen Celli

Like at least 2700 other people I am working on the beekeeper’s quilt.
Knitting my puff with scraps of purples and greens, with bits of pink, petrol & naturals.

I work the hexies during my (daily) lighttherapy.
It feels good to finish a little something everyday

Each puff weights approx. 3 – 3,5 gram per piece (yarn and wool filling).
I have knitted 145 puffs so far. This morning I tossed them all on the floor
and laid them in a grid, just as random as they fall down.
If I sew them now, the quilt would measure 60 x 70 cm.

I love the result.
Currently I am running out of scrapyarn in my preferred colors.
Do I buy suitable yarn, dye it myself, swap it with other people,
or just finish the quilt at this point.  I don’t know yet ….

Even helemaal geinspireerd door Fair Isle breien, heb ik een eigen ontwerp gemaakt…
Een paar ‘boot toppers’ om boven mijn Wolky’s te dragen. Ik draag graag lange rokken boven deze schoenen, zelfs tijdens de koudste dagen hartje winter. Het enige nadeel is dat er dan soms zo’n klein stukje been is wat ‘bloot’ raakt tijdens het wandelen. Koud!!!

Deze ‘boot toppers’ geven een beetje extra warmte én een leuk kleuraccent aan mijn outfit :-)
Ik heb het ontwerp uitgewerkt in het Engels en gepubliceerd op Ravelry.

download now

Awen is een Welsh woord voor inspiratie.
Al ontwerpend en breiend, luisterde en zong ik het nummer “Song of Awen” van Damh the Bard.

Song of Awen
Een heerlijk geinspireerd nummer.

Een van de doelen die ik me voor 2011 gesteld heb, is het breien van meer uitdagende projecten in het algemeen en het ontdekken van het meerkleurig breiwerk: Fair Isle in het bijzonder. Het ontdekken van het Fair Isle breien leek zich in eerste instantie te beperken tot het lezen van boeken over de geschiedenis van deze techniek. Erg interessant; ik kan er geen genoeg van krijgen. Het boek ‘The Art of Fair Isle Knitting’ heb ik als luisterboek zeker al 6 keer geluisterd :-)

Weer een extra reden om toch eens naar de Shetland Isles gaan. Die uithoek van eilanden trekken me al jaren om eens te bezoeken. Een andere reden is het Shetland lace, een ander kunststukje van breiwerk. Misschien oktober 2012? Als er een vervolg op de Shetland Wool Week komt?

Maar goed, met een koude winter in de vooruitzichten, nodigt het uit  mutsen te breien.
Kate Davies, een Schotse ontwerpster heeft een aantal leuke ontwerpen gemaakt, waarbij de Fair Isle techniek in een hedendaags jasje is gegoten. Neep heid, geinspireerd op koolrapen en Sheep heid, met leuke schaapjes, zijn twee mutsen, tams of heid, die ik al een tijdje in mijn queue had staan. Neep heid is inmiddels klaar, Sheep heid bijna …

Negen maanden later ….

Taart, feest, verjaardagen, van harte, hart, liefde, passie, vreugde, rood,verse aardbeien, geurige zomers, zoete zomerkoninkjes … op een … mmmm… lekkere zelfgemaakte aardbeientompoes …

Vorig jaar heb ik de Aardbeientompoes ontworpen voor de eerste Nederlandse Sokkenclub ‘Sokketiers’. Diverse mensen hebben me laten weten dat het zo jammer was dat de sok niet verkrijgbaar was voor iedereen. Nu de aardbeien in de tuin weer rijpen (voor zover ze niet verdrogen of wegspoelen), is het een mooie tijd om dit patroon vrij te geven.

Niet zomaar …
Het is een sok met symboliek, een sok die mij aan het hart gaat.
De opbrengst van de verkoop van dit sokkenpatroon gaat dan ook naar een goed doel wat mij aan het hart gaat …

Helaas is niet voor alle kinderen het leven een feestje.
Kinderen met kanker worden liever gisteren beter dan vandaag.
Kika werft fondsen voor onderzoek voor een betere behandeling en genezing van kinderkanker.
De opbrengst van de verkoop van dit sokkenpatroon gaat geheel naar Kika Kinderen KankerVrij.

Koop het patroon voor jezelf of geef het een vriend(in) kado.
Je kunt het hier via Ravelry kopen of in mijn webshop MoonWise

Benodigdheden

• 1 streng MoonWise ‘Sokketiers’ Zomerkoninkjes of 1 streng MoonWise Gems
  of ander sokkengaren met een looplengte van circa 425 meter op 100 gram.
• rondbreinaald lengte 80 cm 2,5 mm of 5 sokkennaalden 2,5 mm
• evt. steekmarkeerders, kabelnaaldje
• evt. markeerstift, pen of potlood

Maten

Steekverhouding: 32 steken en 40 ronden.
De stekenproef is rond gebreid in tricotsteek op 10 cm.

De voet wordt gebreid over 61 (65) steken, het been wordt gebreid over 62(66) steken. Gemeten over de middenvoet en de enkel is de sok circa 18-23(19-24) cm wijd, resp. ongerekt tot volledig gerekt gemeten. De voetlengte van de sok wordt circa: 23,5 cm voor maat 36-37 / 25 cm voor maat 38-39, (26,5 cm voor maat 40-41/ 27,5 cm voor maat 42-43).

Op 22 oktober schreef ik nog ... eens is de eerste keer ….
Het plan werd geboren om zelf een sweater te ontwerpen.
Enkele dagen later lag het plan al weer achter in de koelkast,
onhaalbaar, veel te hoog gegrepen voor dat moment ….

Tja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan …
Deze zomer heb ik een heerlijk merinogaren gesponnen - op dat moment een bewuste keuze buiten mijn comfort-zone; eens iets anders als paars - met veel roze tinten, een tikje blauw en een toef oranje.  De lont is geverfd door Iboy, bij vele spinners welbekend voor haar spannende kleurgebruik. Zo’n 180 gram heb ik gesponnen tot een draad van circa 550 meter, sportsweight. Uit het proeflapje bleek het het mooiste uit te komen met naalden 3.75 mm.

Het garen heeft zeker 3 maanden in het zicht gelegen op mijn wolkamer, Telkens even voelen, even kijken en genieten. Ik wilde zo graag met het garen breien, maar wat? Wéér een shawl? Hmmm, nee. Sokken en een muts; zonde. Een trui of een vest dan? Ja!!! Daar werd ik helemaal blij van.  Maar ja… 550 meter is niet voldoende voor een trui. Zucht!

Op zo’n nacht dat ik weer eens niet kon slapen, kwam ik op het heldere idee om het handgesponnen garen te combineren met een ander garen. Maar hoe? Een streepjes trui vind ik maar niets, de wol zou toch al enigszins strepend opbreien.

Ja, toen herinnerde ik me ineens het vestje dat ik vorig jaar bij Zeeman heb gekocht. Een paars ding in acryl, waarvan het mooie binnen twee weken dragen af was, maar wat ik zo leuk vind qua model … Ja zoiets zou het kunnen worden. Een beetje anders natuurlijk, met een betere pasvorm, dat was een ander manko aan het vestje. Fit to Flatter!

En zo ga ik toch die uitdaging van de eerste keer aan…
Met een ander ontwerp, als ik een maand geleden dacht. Het wordt iets minder complex in ieder geval, om te oefenenen. Tekenen en rekenen, lang leve de online calculators voor sweaters om de basis van het patroon te maken.

De yoke (pas) van het vest maak ik met de handgesponnen wol.
Voor de body en de mouwen verf ik een merinogaren uit mijn stash in een mooie  roze/rodeviolette roosachtige tint (dogwood rose).

Het wordt een nauwsluitend vest op borsthoogte, iets getailleerd met met ongeveer 5 centimeter overwijdte op de taille. Wat extra ruimte in de lengte (door short rows) voor mijn boezem en buikje, zodat de voorkant van het vest niet korter is als de achterkant. Het vestje eindigt met een naar binnen gevouwen zoom iets boven het midden van mijn heup. Uiteraard ruim boven de gevreesde zadeltaszone. Ik brei het geheel in de rondte en maak een “steek” (gecontroleerd knippen in mijn breiwerk) om het om te toveren tot een vest met zeven knopen.

Ik zie het al helemaal voor me …
Als het in het echt net zo mooi wordt als ik me voorstel en het me lukt het te maken zoals ik uitgewerkt heb  … wow!

Het vest brei ik van boven naar beneden, dan kan ik het goed passen en precies op mijn maat breien. De yoke is inmiddels bijna klaar, alle meerderingen zijn gemaakt. Verstopt in het ribbelrandje tussen de verschillende banen verdraaid rechte ribsteek. Ik moet nu zo’n 10 centimeter recht toe recht aan breien over 400 steken om de pas af te maken. Weinig inspirerend, goed breiwerk om tv bij te kijken.

… het is een wip, dus wordt vervolgd.