Helygen Celli

De derde en laatste week van de Tour de Fleece kenmerkt zich vooral door de uitdaging ‘stug doorgaan’. De uitdaging zit hem niet zo zeer in het iedere dag spinnen, maar wel in het iedere  spinnen van alpaca in een naturel tint.  Het begint zo langzaam aan erg saai te worden. Een goede film of twee, drie doen wonderen en zo worden toch de meters gemaakt. Vrijdag de 22 juli, op de dag van de uitdaging heb ik gewogen: 460 gram in singles gesponnen. Dat lijkt me voor nu wel even genoeg.

22 juli 2011

Mijn etappe van vandaag verliep wat anders als ik te voren gedacht had.
Onverwacht had ik een oppasdag voor mijn kleindochter. Ze werd met een heel vervelende droom wakker uit haar middagdutje. Voor het eerst in twee-en-een-half jaar dat ik haar huilend uit haar bedje haalde. Die kleine meid kreeg natuurlijk alle aandacht die ze verdiende en knuffels die ze nodig had, dat spreekt vanzelf. Haar papa was vandaag vroeg uit zijn werk en haalde Daisy op tijd op. De laatste 25 kilometer van de Alp de Huez heb ik meegetoerd, met zware benen en vol irratie over het publiek dat veel te dicht op de rijders zit. Levensgevaarlijk vind ik dat, die renners zien nauwelijks waar ze heen moeten.

Mijn uitdaging was aanvankelijk het spinnen van shetland, cobweb weight. Het is uiteindelijk de dieppaarse zijde geworden, die heerlijk in het ritme van de etappe paste. Er is zeker zo’n 15 gram nog door mijn handen gevlogen. Heel fijn gesponnen, intussen mijmerend over een tegendraadje en een toekomstig projectje om het te verwerken.

23 juli 2011

460 gram lijkt me voldoende voor 2 van de 3 draadjes voor een lekker knus wintervest. Het derde draadje ga ik spinnen uit een blend van Blue Faced Leicester, Alpaca en Tussah Zijde. Het idee was sneller geboren dan de drie vezels goed met elkaar gekaard; 3 uur had ik nodig om 200 gram goed te mengen. Wat een wolkjes, het spint als een droom! Een combinatie om te onthouden, al zal ik het bij grote hoeveeelheden zeker bij de leverancier laten mengen.

24  juli 2011

De laatste dag van de Tour de Fleece al weer. Geen tijdrit bij de Tour de France, zoals ik dacht, maar een champagnerit. Gelukkig heb ik meer verstand van spinnen. Met iedere dag consequent spinnen, soms een kwartier, soms twee uur, heb ik heel wat meters gemaakt. Ik ben erg tevreden over het resultaat.

Dag 8: 9 juli

Vanmiddag heb ik een nieuwe fiets opgehaald. oh, wat voelt ze direct als van mij, ik kijk uit naar de band die we gaan opbouwen. ze spint super, voelt solide, het is nu vooral wennen aan elkaars hebbelijkheden en finesses. ik denk dat ik haar de komende weken inzet voor toerritjes door de omgeving en dan langzaam de langere ritten te gaan opbouwen.

Dag 9: 10 juli

Een paar kleine ritjes gemaakt op m’n nieuwe fiets.

Dag 10: 11 juli

Mijn verjaardag, rustdag in de Tour de Fleece.

M’n nieuwe fiets is een Schacht Matchless. Het was een mazzeltje om dit wiel 2e hands te kunnen bemachtigen. Er zijn niet zo gek veel wielen van dit type in Nederland. J.bood hem te koop op deDutch Spinners

De avond voor ik het berichtje zag, had ik me net me zitten verlekkeren op dit wiel en alle specificaties bestudeerd. Dromen mag, en een droom zou het blijven, dacht ik. De nieuwprijs is voor mij niet te betalen, dus ik droomde fijn verder hopend dat hij een keer 2e hands te koop zou worden aangeboden. Ik viel dan ook ongeveer van mijn stoel toen ik er een 2e hands zag en heb onmiddelijk de telefoon gepakt. En zo is het gekomen dat er nu drie fietsen in mijn woonkamertje staan :-)

Vandaag is het een TdF rustdag, een mooie dag om de Matchless eens lekker te verwennen. Schoonmaken, olieën, een nieuwe snaar…. en toch ook maar een klein stukje spinnen.

Dag 12: 13 juli

Dag 12 zit er ook weer op.
Iedere dag behalve op de rustdag heb ik gemiddeld anderhalf uur gesponnen. Kijk ik per dag dan lijkt het geen zoden aan de dijk te zetten; spoelen raken nauwelijks meer gevuld. Over een aantal dagen genomen, zie ik wél de resultaten, resultaten waar ik best blij en tevreden mee ben.

Vandaag was een dag van voornamelijk twijnen. De proefjes op m’n nieuwe fiets heb ik drie-draads of navaho getwijnd. Stoeiende met spanning, was het geheel wat te veel getwist, twist die zich in na het wassen, wel zal hebben gebalanceerd.

Van mijn bonte polwarth lont heb ik inmiddels 2/3e gesponnen vandaag navaho getwijnd om de kleuren mooi bij elkaar te houden. In goed gezelschap van een aantal documentaires op tv/dvd/usb vloog de tijd voorbij. Morgen meten en wegen. Ik ben benieuwd …

En ook Daisy doet mee met de Tour de Fleece. De afgelopen weken hoefde ik niet zo vaakop te passen, maar als het meisje er is, wil ze ook even spinnen op ‘haar’ wiel. Ze kan nu goed regelmatig trappen, waarbij het wiel één kant op gaat. Gisteren hebben we een draadje geintroduceerd. Jullie hadden haar gezichtje moeten zien … “Net als oma!”, keer op keer wilde ze een draadje al trappend op de klos winden. Zo trots als een pauw was ze stttt oma ook …

Dag 13 & 14: 14 & 15 juli

Vandaag was een dag dat het niet vanzelf ging … werken moesten de benen en handen. Ik weet niet precies waarom, maar het ging niet lekker met alpaca. Teveel twist, te weinig twist, dun en dik .. niet zo regelmatig als ik van mijzelf gewend ben. Ik hoop dat die twee onregelmatige klossen in het grote geheel na het twijnen niet zo zichtbaar zullen zijn als nu ik er met mijn neus boven op zit. Voor nu heb ik het even gehad met de alpaca. Als het morgen nog zo stroef gaat, ga ik mooi wat anders spinnen :-)

Het laatste beetje Polwarth is getwijnd. De streng die ik gisteren gewassen had kon vandaag heerlijk in het windje buiten drogen. Wat een verschil met gisteren zeg. Ik heb het er echt van genomen en heb mijn etappe buiten een tijdje in de zon en wat later toch in de schaduw gereden.

Het spinnen van de zijde op de tol is echt een tussendoortje. ‘n fijn werkje voor in de keuken, terwijl we wachten tot het eten gaar wordt. Slowwwwww down …. Komt zowel het eten als het spinnen met de tol ten goede.

Dag 15: 16 juli

Het is weer geen weer om buiten te spinnen.
Zo brak als het gisteren ging met de alpaca, zo lekker ging het vandaag. Tijdens het spinnen heb ik de op een na laatste film van Harry Potter gekeken. Ieps … op sommige spannende en schrik momentjes ging mijn draadje wel van dokter bibber. Overigens … voor ik vandaag aan  mijn etappe begon had ik in totaal al 200 gram in singles gesponnen. Dat valt zeker niet tegen!

M’n Polwarth in inmiddels helemaal gesponnen, navajo getwijnd, gewassen, gedroogd en gemeten. 121 gram, ongeveer 435 meter. Een wat dik sokkengaren. Gezien de twist in het garen zou het zich denk ik ook goed houden als sokkengaren. Het wordt een sjaal, gebreid in een van de vele varianten pauwensteek, waardoor de lange kleurverlopen (hoop ik …) mooi gaan strepen.

Tour de Fleece … Tour de wat? Voor de niet spinnende of niet op Ravelry actieve lezers een verslagje.

Tour de Fleece is een jaarlijks terugkomend fenomeen voor spinners dat gehouden wordt tijdens de Tour de France. Het idee er achter is, iedere dag van de Tour van 2 t/m 24 juli te spinnen. Net als in de Tour zijn er rustdagen; 11 en 18 juli. Op 22 juli wordt je uitgenodigd iets extra uitdagends te spinnen, terwijl de wielrijders de zwaarste bergetappe rijden.  Natuurlijk kun je tijdens het spinnen de Tour volgen, dat hoeft niet.  Op Ravelry kun je deelnemen in een van de vele groepen. Dit  is vrijblijvend, leuk en gezellig. Het Nederlandse team heet  Team Maillot Orange. Dagelijk, of vrijwel dagelijk laten deelnemers met foto’s hun vorderingen zien. Kleurrijk en inspirerend

Iedereen kiest zijn eigen projecten en doelen om aan te werken. Dit zijn de mijne:

• M’n TdF routine wordt het spinnen van een alpaca vacht uit de lok. Ik wil een flinke deuk maken in die bijna anderhalve kilo die ik nog heb. ik heb inmiddels zo’n 30 lege wc-rolletjes om de singles op te wikkelen voor het twijnfeest gaat beginnen.
• M’n uitdaging voor vrijdag 22 juli: shetland spinnen, m’n streven is cobweb (25 gram – 350 meter)
• M’n verwennerijtjes voor wat kleur tussendoor:
  - mooie Polwarth lont van FatCatKnits in de kleur Bewitched, 100 gram
  - door mijzelf handgeverfde zijdelont in heeeeeel diep paars, ongeveer 50 gram
  - stukje fake cashmere lont handgeverfd in framboos met pruim, ongeveer 25 gram

Spinnen is topsport. Voor de Tour de Fleece heb ik ‘getrained’. Een beetje Tour rijder neemt haar voorbereidingen, zoals rustigjes het spinnen iedere dag beoefenen en opbouwen zodat je kuiten straks niet verkrampen …  Om blessureleed voor te blijven en ook niet in slaap te sukkelen achter m’n wiel, heb ik voor mijzelf het volgende bedacht:

20 minuten spinnen of twijnen, 5 minuten pauze …
voor een kop koffie, thee, eventueel iets te snacken, een wandelingetje naar binnen of buiten, de kat over z’n koppie krabbelen, een noodzakelijk bezoekje aan het toilet, wat rek- en strekoefeningen en regelmatig een lik lekkere handcreme op de handen

Dag 1 – 2 juli
Enfin op 2 juli ging de Tour van start. Ik had een paar dames uit de regio bij mij thuis uitgenodigd om dit event feestelijk te beginnen.
M’n resultaat van dag 1 van de Tour de Fleece; de laatste 20 gram voor de 3e single, gesponnen van handgeverfde BFL. Morgen ga ik het twijnen tot een 3-draads sokkengaren.

Dag 2 – 3 juli
En voor mij zit dag 2 er ook al weer op …
De drie singles voor m’n sokkengaren heb ik getwijned. Ik ben benieuwd hoeveel meters het zijn geworden. Morgen opstrengen, wassen en meten.

Dag 3 – 4 juli
TdF dag 3 shame … lichte stijfheid in mijn bovenbenen van het twijnen. Het twijnen van Iris heeft me gisteren bijna 2 uur tijd gekost. Iris ligt nu te badderen, ik ben benieuwd hoe de twist in het garen is, als ze weer droog is. Het was nu een wat overtwiste streng garen van 97 gram, 326 meter. Twijnen van 3 draads garen is nog geen routine, maar desondanks vind ik het toch saai en slaapverwekkend. Mooie muziek op de achtergrond hielp zeker.

Vandaag ben ik met het spinnen van m’n alPaca-vacht begonnen.
Hij, het is de vacht van een 1-jarige hengst, weegt 1650 gram. Als ik tijdens de Tour de Fleece de helft van m’n eerste keuze, zo’n 650 gram gesponnen krijg, ben ik al heel tevreden. Ik spin uit de lok die ik iets heb uitgeschud, om het ergste stof te verwijderen. Af en toe borstel ik de puntje en de knipkontjes met een fijne katteborstel uit. Ik spin ‘over de fold’, dit geeft een wat minder glad, maar wel elastischer garen.

Dag 4 – 5 juli:
Niets bijzonders te melden, gewoon wat gesponnen.

Dag 5 – 6  juli
De dag is vandaag weer voorbij gevlogen. Het spinnen gebeurde even tussendoor. Misschien dat ik zo nog een half uurtje spinnen mee kan pakken, in de regel is mijn fut ‘s avonds echt wel op.

Ook in die verloren momenten kun je wat meters maken. De 1e spoel met alpaca is gevuld, de 2e is al weer half weg. Tussendoor had ik zin in wat kleur en heb ik wat van de roze/paars/blauw/turkoois geverfde polwarth gesponnen. De lont moest even goed losgemaakt worden, maar spon daarna als een zonnetje.

Het spintolletje met paarsgeverfde tussahzijde zit nu in mijn tas, voor spinnen onderweg. Wat je op de foto ziet is het resultaat van 2 keer 9 minuten treinen.

Dag 6 & 7:  7 & 8 juli
vermoeidheid slaat toe, ‘verzuring’ in de benen, meters maken zonder direct resultaat te zien.

Ik heb twee porties shetland wol gespoeld, een beetje zijde gesponnen op de tol. Ik heb nog wat meer grammen alpaca versponnen; het spinnen vanuit de lok kost duidelijk meer tijd dan vanuit een batt of lont. Iedere keer een nieuwe lok pakken is toch een onderbreking van de flow van het spinnen. Ik sta nu in dubio de rest van de alpaca toch eerst te kaarden.

Een extra uurtje spinnen leverde gisteravond op dat nu 1/3 van de bonte polwarth lont onderhanden is genomen. Dit draadje zal waarschijnlijk navajon getwijned worden tot een garen met een dikte vergelijkbaar met sokkengaren. Het is een fijn kleurrijk draadje, ideaal voor een leuk sjaal om die sombere winter op te fleuren.

Luisterend naar de Irish & Celtic Music Podcast kreeg ik spontaan de inspiratie om mooie batts te kaarden in verschillende kleuren en materialen. Zingend en dansend, mijmerend of verhalend, zoals ieder lied met een eigen kleur en sfeer. De batts hebben natuurlijk Ierse meisjesnamen gekregen.

Muirghael is blauw, paars, roze, grijs en wit. Ze bevat onder andere handgeverfde Blue Faced Leicester en Tussah Zijde, Merino, Ingeo Corn en Black Diamond Bamboo.

Mairin is turkoois, blauw en groen.  Een blend van onder andere handgeverfde Blue Faced Leicester, Silk Noils en heel bijzonder Soy Silk Staples.

Morag is een vrolijke blend van handgeverfde Blue Faced Leicester en Tussah Zijde, Merino en Bamboo in blauw, rood, roze en paars.

Maura is intens typetje; aubergine, paars, indigo, pink en een tikje wit. Ze is samengesteld uit  handgeverfde Blue Faced Leicester, Soy Silk en Tussah Zijde, Merino en Ingeo Corn.

Mailsi is echt een pareltje met haar kleuren wit, lavendel en zwart. Een blendvan handgeverfde Blue Faced Leicester, Suri Alpaca, krulletjes mohair, Milk Protein Silk en Falkland.

Wat kun je met deze batts?
Ze zijn leuk om te spinnen tot arty yarn, je kunt ze verwerken in een vilt project, ze zijn als wolplamuur te gebruiken om een saaie trui te herstellen of op te vrolijken. Laat je creativiteit er op los en maak er iets moois van.

De batts wegen tussen de 20 en 30 gram per stuk.
Per kleurstelling zijn er 4 batts gemaakt.
Unica van MoonWise, zo lang de voorraad strekt!

Op 22 oktober schreef ik nog ... eens is de eerste keer ….
Het plan werd geboren om zelf een sweater te ontwerpen.
Enkele dagen later lag het plan al weer achter in de koelkast,
onhaalbaar, veel te hoog gegrepen voor dat moment ….

Tja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan …
Deze zomer heb ik een heerlijk merinogaren gesponnen - op dat moment een bewuste keuze buiten mijn comfort-zone; eens iets anders als paars - met veel roze tinten, een tikje blauw en een toef oranje.  De lont is geverfd door Iboy, bij vele spinners welbekend voor haar spannende kleurgebruik. Zo’n 180 gram heb ik gesponnen tot een draad van circa 550 meter, sportsweight. Uit het proeflapje bleek het het mooiste uit te komen met naalden 3.75 mm.

Het garen heeft zeker 3 maanden in het zicht gelegen op mijn wolkamer, Telkens even voelen, even kijken en genieten. Ik wilde zo graag met het garen breien, maar wat? Wéér een shawl? Hmmm, nee. Sokken en een muts; zonde. Een trui of een vest dan? Ja!!! Daar werd ik helemaal blij van.  Maar ja… 550 meter is niet voldoende voor een trui. Zucht!

Op zo’n nacht dat ik weer eens niet kon slapen, kwam ik op het heldere idee om het handgesponnen garen te combineren met een ander garen. Maar hoe? Een streepjes trui vind ik maar niets, de wol zou toch al enigszins strepend opbreien.

Ja, toen herinnerde ik me ineens het vestje dat ik vorig jaar bij Zeeman heb gekocht. Een paars ding in acryl, waarvan het mooie binnen twee weken dragen af was, maar wat ik zo leuk vind qua model … Ja zoiets zou het kunnen worden. Een beetje anders natuurlijk, met een betere pasvorm, dat was een ander manko aan het vestje. Fit to Flatter!

En zo ga ik toch die uitdaging van de eerste keer aan…
Met een ander ontwerp, als ik een maand geleden dacht. Het wordt iets minder complex in ieder geval, om te oefenenen. Tekenen en rekenen, lang leve de online calculators voor sweaters om de basis van het patroon te maken.

De yoke (pas) van het vest maak ik met de handgesponnen wol.
Voor de body en de mouwen verf ik een merinogaren uit mijn stash in een mooie  roze/rodeviolette roosachtige tint (dogwood rose).

Het wordt een nauwsluitend vest op borsthoogte, iets getailleerd met met ongeveer 5 centimeter overwijdte op de taille. Wat extra ruimte in de lengte (door short rows) voor mijn boezem en buikje, zodat de voorkant van het vest niet korter is als de achterkant. Het vestje eindigt met een naar binnen gevouwen zoom iets boven het midden van mijn heup. Uiteraard ruim boven de gevreesde zadeltaszone. Ik brei het geheel in de rondte en maak een “steek” (gecontroleerd knippen in mijn breiwerk) om het om te toveren tot een vest met zeven knopen.

Ik zie het al helemaal voor me …
Als het in het echt net zo mooi wordt als ik me voorstel en het me lukt het te maken zoals ik uitgewerkt heb  … wow!

Het vest brei ik van boven naar beneden, dan kan ik het goed passen en precies op mijn maat breien. De yoke is inmiddels bijna klaar, alle meerderingen zijn gemaakt. Verstopt in het ribbelrandje tussen de verschillende banen verdraaid rechte ribsteek. Ik moet nu zo’n 10 centimeter recht toe recht aan breien over 400 steken om de pas af te maken. Weinig inspirerend, goed breiwerk om tv bij te kijken.

… het is een wip, dus wordt vervolgd.